Kategoria: Dzieci

Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem rodzinnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Czy dziecko zostanie ze mną, mimo że nie mam swojego mieszkania?

Iryna Kowalczuk • Opublikowane: 2015-03-07

Ze względu na kłopoty małżeńskie decydujemy się z mężem na rozwód. Mamy jednak 3-letnie dziecko, a nasze mieszkanie należy wyłącznie do męża. Bardzo boję się, że zostanę rozdzielona z synkiem. Czy jest szansa na to, że dziecko zostanie ze mną, mimo że nie mam swojego mieszkania?Stać mnie na wynajem.

Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (w skrócie K.r.io.) „w wyroku orzekającym rozwód sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków i o kontaktach rodziców z dzieckiem oraz orzeka, w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka. Sąd uwzględnia porozumienie małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka”.

Stosownie do art. 107 §  K.r.io. „jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu, sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania”.

Władza rodzicielska to ogół obowiązków i praw rodziców względem dziecka. Podstawowym celem władzy rodzicielskiej jest zapewnienie dziecku należytej pieczy. Rodzicie mają stać na straży interesów dziecka, również majątkowych.

Dobro dziecka ma tutaj charakter nadrzędny. Pod władzą rodzicielską dziecko pozostaje do końca osiągnięcia pełnoletniości. Piecza nad osobą dziecka obejmuje takie elementy jak obowiązek zapewnienia mu odpowiedniego wychowania, dbanie o jego rozwój duchowy i fizyczny.

Jak z powyższego wynika, sąd może więc powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka. Sąd może też pozostawić władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem, i jest zasadne oczekiwanie, że będą współdziałać w sprawach dziecka. Takie rozstrzygnięcie dochodzi do skutku, kiedy małżonkowie przedstawią porozumienie wychowawcze, które obejmuje najbardziej istotne elementy dotyczące wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej.

Porozumienie to musi zaakceptować sąd, który rozważa je przede wszystkim pod kątem dobra małoletniego dziecka stron. Dotyczy ono wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywania kontaktów z dzieckiem po rozwodzie: obowiązki alimentacyjne, zasady i termin płatności, koszty podróży dzieci związane z odwiedzinami u ojca, zasady kontaktów z ojcem lub z matką, sposób spędzania ferii zimowych i wakacji, świąt, kontakty telefoniczne z drugim rodzicem, kontakty z dziadkami, kształcenie itd.

Jeżeli nie ma możliwości pozostawienia pełni władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom, wówczas przepis art. 58 K.r.io. inaczej określa obowiązki i prawa rodziców względem dziecka. Sąd powierza wtedy wykonywanie władzy rodzicielskiej tylko jednemu z nich. W takim wypadku w wyroku rozwodowym określa się w sposób zindywidualizowany, do jakich praw i obowiązków w stosunku do osoby dziecka ograniczona zostaje władza rodzicielska drugiego z rodziców. Czyli jednym słowem, jeden z rodziców, ten, który będzie miał ograniczoną władzę rodzicielską, będzie mógł współdecydować tylko w sprawach wymienionych w wyroku.

Zgodnie z przepisami ma Pani więc prawo zawrzeć w pozwie rozwodowym wniosek o powierzenie Pani wykonywania władzy rodzicielskiej. Szansa na to, że sąd przychyli się do Pani wniosku, jest bardzo duża. Sąd, orzekając o tym, przy kim ma zostać dziecko, będzie kierował się przede wszystkim jego dobrem.

„Powierzenie władzy rodzicielskiej nad dziećmi może być dokonane jedynie z punktu widzenia dobra tych dzieci. Sąd rozstrzyga o powierzeniu wykonywania władzy rodzicielskiej zgodnie z interesem dzieci, mając na względzie m.in. płeć dziecka, fakt dotychczasowego wychowywania dziecka tylko przez jednego z małżonków i możliwość zaburzeń psychicznych u dziecka w razie zmiany dotychczasowych warunków, w jakich było wychowywane” (tak Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 16.06.1958 r., sygn. akt IV CR 383/57).

Ponadto wybierając tego z rodziców, któremu powierzone będzie wykonywanie władzy rodzicielskiej, sąd powinien kierować się przepisami określającymi zakres oraz cel obowiązków, jakie wynikają z wykonywania władzy rodzicielskiej, i powierzyć dziecko temu z rodziców, które daje lepszą gwarancję należytego wykonywania spoczywających na nim obowiązków. Przy ocenie, któremu z rodziców ma być powierzone dziecko, należy przede wszystkim wziąć pod uwagę okoliczności natury osobistej, a zatem osobiste właściwości rodziców z punktu widzenia dobra dziecka. Inne okoliczności, w szczególności uzależnione od sytuacji majątkowej każdego z rodziców, należy wziąć pod uwagę tylko o tyle, o ile wynikałaby z nich konieczność decyzji odmiennej od wynikającej z okoliczności natury osobistej.

Przyjmuje się, że zwłaszcza w okresie niemowlęctwa i wczesnego dzieciństwa wskazane jest, aby dziecko pozostawało pod opieką matki ze względu na jej konstrukcję psychiczną, większą uczuciowość i skłonność do jej uzewnętrzniania oraz właściwą matce troskę o zaspokojenie codziennych potrzeb dziecka (tak uznał Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 21.11.1952 r., sygn. akt C 1814/52).

To nie sytuacja materialna przesądza o powierzeniu opieki nad dziećmi danemu rodzicowi, a raczej względy natury uczuciowej.

Mając na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że każdorazowo decyzja o powierzeniu władzy rodzicielskiej należy do sądu, który podejmuje tę decyzję po wszechstronnym rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy.

Często sądy przed wydaniem decyzji zasięgają opinii właściwego miejscowo rodzinnego ośrodka diagnostyczno-konsultacyjnego. Do zadań ośrodków takich należy m.in. przeprowadzanie badań psychologicznych, pedagogicznych, lekarskich (psychiatrycznych) i środowiskowych oraz wydawanie opinii o nieletnich małoletnich i ich rodzicach czy opiekunach.

Biorąc jednak pod uwagę wiek Pani dziecka, można przypuszczać, że będzie to przemawiało za pozostawieniem dziecka przy Pani.

Także analizując orzecznictwo sądów rodzinnych, mogę potwierdzić, że opieka nad małym dzieckiem jest odbierana matce w wyjątkowych przypadkach, np. gdy matka jest chora psychicznie lub nadużywa alkoholu. W przeważającej większości sądy powierzają wykonywanie władzy rodzicielskiej nad dziećmi właśnie matce.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Podobne materiały

Ustalenie ojcostwa i alimenty

Zadzwoniła do mnie kobieta, z którą jakiś czas temu spędziłem kilka nocy, z informacją, że jest w ciąży. Nie mam z nią kontaktu i nie wiem, czy to był żart, czy nie. Na wszelki wypadek chciałbym uzyskać fachową poradę na temat ustalenia ojcostwa, ewentualnych alimentów. Jestem kawalerem, ale jeśli się ożenię, czy zasądzone alimenty będą niższe? Jeśli nie będę płacił alimentów, czy jest możliwość, że będą one egzekwowane od mojej rodziny (rodziców lub rodzeństwa)? Czy na wysokość alimentów ma wpływ fakt, że praktycznie nie znamy się z matką „mojego” dziecka?

Wyprowadzka żony ze wspólnym dzieckiem i utrudnianie kontaktów

Żona wyprowadziła się z naszą córką do swoich rodziców. Twierdzi, że karmi ją piersią i nie mogę jej brać na cały dzień co tydzień, utrudnia też kontakty z dzieckiem. Co mogę zrobić w tej sytuacji, by utrzymać więź z córką? Jak reagować na prowokacje żony?

Kiedy można starać się o uznanie dziecka?

Czy na spawie o zaprzeczenie ojcostwa ojciec może uznać dziecko, czy można taki wniosek złożyć dopiero po uprawomocnieniu się wyroku o zaprzeczenie ojcostwa?

Wyjazd dziecka na stałe za granicę – sprzeciw ojca

Mam za sobą nieudane małżeństwo, w wyroku rozwodowym (z 2008 r.) sąd powierzył mi wykonywanie władzy rodzicielskiej nad naszym synem, zastrzegając byłemu mężowi prawo do współdecydowania o istotnych sprawach dziecka. Obecnie jestem w nowym związku i mamy córkę. Obecny mąż pracuje w Szwecji i chcemy tam do niego dojechać. Czy mogę wyjechać z dzieckiem na stałe za granicę pomimo sprzeciwu ojca? Wiem na pewno, że on mi nie da zgody, ponieważ cały czas mi wszystko utrudnia, posługując się synem jak kartą przetargową. Trzy miesiące temu syn miał wyrabiany dowód, na który jego ojciec się zgodził. Proszę mi poradzić, jak ten problem rozwiązać, chcę emigrować z dziećmi zgodnie z prawem, czy sąd byłby po mojej stronie?

Wystąpienie o zmianę orzeczenia o władzy rodzicielskiej

Mam ogromny problem z kontaktami z 9-letnią córką – moja była żona za wszelką cenę chce mi je ograniczyć. Chciałem mieć kontakt z córką w 1 i 3 weekend z noclegiem, a ona wnosiła, abym spotykał się z córką tylko 1 dzień w miesiącu. Wszystkie sądy przyznały mi tylko 1 weekend z noclegiem. Opinia RODiK wykazała, że córka jest manipulowana przez matkę i że matka powinna zasięgnąć porady w poradni zdrowia psychicznego. Trzy dni temu sąd apelacyjny (na mój wniosek) podtrzymał ustalenia sądu pierwszej instancji. Jeden sędzia miał odrębne zdanie i powiedział, że istnieją przesłanki, abym złożył wniosek o odebranie matce dziecka. Moje pytanie: czy mam na to szansę, czy powinienem rozpocząć całą procedurę, która będzie na pewno trudna? Nie będę szczegółowo opisywał różnych wybiegów byłej żony, aby moje kontakty z córką utrudnić, może tylko to, że gdy córka jest ze mną, jest wesoła, radosna, ale w obecności matki udaje, że mnie nie zna. Co mam robić?

Udziały w mieszkaniu należące do matki i dziecka

W 2007 r. dokonałam zakupu 4/10 części mieszkania, a 6/10 tego mieszkania kupił ojciec mojego dziecka, dokonując na jego rzecz darowizny (córka ma 10 lat). Obecnie ja i córka mieszkamy u mojej mamy, a mieszkanie zajmuje ojciec dziecka (jest tam zameldowany). Chciałabym sprzedać to mieszkanie, bo ojciec dziecka ma gdzie mieszkać (lokal spółdzielczy oraz duży dom jego rodziców). Z pieniędzy kupiłabym kawalerkę na wynajem i założyła fundusz dla córki. Ojciec blokuje jednak taką sprzedaż. Co robić?

Realizacja kontaktów ojca z dzieckiem z uwzględnieniem kosztów

Jestem rozwiedziona i od kilku lat z 7-letnim dzieckiem mieszkam w Niemczech. Były mąż do tej pory miał sporadyczne kontakty z dzieckiem, ale od czasu, gdy odbyła się sprawa o wydanie paszportu dla dziecka, jego zainteresowanie dzieckiem wzrosło. Chce by dziecko dzwoniło do niego regularnie, chociaż on tego nigdy robił. Jestem temu przeciwna – były mąż nie pokrywa dodatkowych wydatków na dziecko, jak np. zajęcia pozaszkolne, wycieczki, a ode mnie wymaga opłacania wyższych rachunków telefonicznych. Szczerze mówiąc wolę przeznaczyć te pieniądze na dziecko. Były mąż twierdzi, że mu utrudniam kontakty z dzieckiem i straszy mnie sądem. Czy do moich obowiązków należy dopilnowanie, żeby dziecko dzwoniło do ojca i to na mój koszt?

Jak odejść z dzieckiem od partnera?

Jestem z chłopakiem od 3 lat, mamy niespełna roczne dziecko. Mój partner to bardzo despotyczna osoba, która nie akceptuje odmiennego zdania. Nie potrafię tak dłużej żyć, on izoluje mnie od znajomych i rodziny. Wykorzystuje fakt, że dobrze zarabia, a ja obecnie nie pracuję. Chcę odejść od niego, ale boję się, że zabierze mi dziecko. Powiedział, że do skutku będzie walczyć o dziecko w sądzie, bo ma pieniądze. Cały czas mnie straszy. Co mam robić? Chcę się wyprowadzić jak najszybciej.


Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »