Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem rodzinnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

17-latek zatruwa życie rodzinie, co można zrobić?

Autor: Eliza Rumowska • Opublikowane: 2016-12-21

Mam 17-letnieg pasierba, który od pewnego czasu zatruwa nam życie. Wulgarnie odzywa się do wszystkich. Przestał się uczyć, ma okropną opinię. Jeszcze wcześniej w gimnazjum uczestniczył w jakichś bójkach i wyrokiem sądu dostał kuratora. Jest agresywny i wybuchowy. Próbuje nas zastraszać, że ma nowych, niebezpiecznych kolegów. Ostatnio znalazł się w szpitalu z powodu całkowitego upojenia alkoholowego. Za trzy miesiące skończy 18 lat, czy będę mógł na przykład zamknąć przed nim pokój, w którym mamy z żoną swoje osobiste rzeczy? Ostatnio zauważyliśmy, że znikają drobne przedmioty. Czy istnieje jakaś możliwość wymeldowania pasierba z mojego mieszkania? Wraz z żoną jesteśmy zgodni w tej kwestii. Bardzo proszę o poradę, co można zrobić.

W mojej ocenie bardziej „zręcznie” i adekwatnie do swych ról powinna w temacie zadziałać matka dziecka. Chociaż na „ratowanie dziecka” pozostało tak mało czasu, że sąd rodzinny może nie chcieć podejmować interwencyjnych zarządzeń.

Jednak dopóki chłopak nie ma lat 18-stu, w pełni mają zastosowanie następujące przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (K.r.o.). Oto bowiem, dopóki nie nastąpiła pełnoletniość, trwa władza rodzicielska matki:

„Art. 92. [Okres pozostawania pod władzą rodzicielską]

Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.”

„Art. 95. [Zakres władzy rodzicielskiej]

§ 1. Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw.

§ 2. Dziecko pozostające pod władzą rodzicielską winno rodzicom posłuszeństwo, a w sprawach, w których może samodzielnie podejmować decyzje i składać oświadczenia woli, powinno wysłuchać opinii i zaleceń rodziców formułowanych dla jego dobra.

§ 3. Władza rodzicielska powinna być wykonywana tak, jak tego wymaga dobro dziecka i interes społeczny.

§ 4. Rodzice przed powzięciem decyzji w ważniejszych sprawach dotyczących osoby lub majątku dziecka powinni je wysłuchać, jeżeli rozwój umysłowy, stan zdrowia i stopień dojrzałości dziecka na to pozwala, oraz uwzględnić w miarę możliwości jego rozsądne życzenia.

Art. 96. [Piecza nad dzieckiem]

§ 1. Rodzice wychowują dziecko pozostające pod ich władzą rodzicielską i kierują nim. Obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotowywać je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.

§ 2. Rodzice, którzy nie mają pełnej zdolności do czynności prawnych uczestniczą w sprawowaniu bieżącej pieczy nad osobą dziecka i w jego wychowaniu, chyba że sąd opiekuńczy ze względu na dobro dziecka postanowi inaczej.

Art. 961. [Zakaz stosowania kar cielesnych]

Osobom wykonującym władzę rodzicielską oraz sprawującym opiekę lub pieczę nad małoletnim zakazuje się stosowania kar cielesnych.”

Tak oto kodeks kształtuje prawa dziecka i rodzica w zakresie władzy rodzicielskiej.

Co więc się dzieje, gdy rodzic musi sięgać po „przymus państwowy” – kieruje wniosek do sądu o pomoc:

„Art. 100. [Udzielenie pomocy rodzicom]

§ 1. Sąd opiekuńczy i inne organy władzy publicznej są obowiązane udzielać pomocy rodzicom, jeżeli jest ona potrzebna do należytego wykonywania władzy rodzicielskiej. W szczególności każde z rodziców może zwrócić się do sądu opiekuńczego o odebranie dziecka od osoby nieuprawnionej, a także zwrócić się do sądu opiekuńczego lub innego właściwego organu władzy publicznej o zapewnienie dziecku pieczy zastępczej.

§ 2. W wypadkach, o których mowa w § 1, sąd opiekuńczy lub inne organy władzy publicznej zawiadamiają jednostkę organizacyjną wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, w rozumieniu przepisów o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, o potrzebie udzielenia rodzinie dziecka odpowiedniej pomocy. Właściwa jednostka organizacyjna wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej jest obowiązana informować sąd o rodzajach udzielanej pomocy i jej rezultatach.”

Ten przepis jest niejednokrotnie błędnie rozumiany i niestety też tak stosowany – jako przeznaczony wyłącznie do sytuacji, gdy dobro dziecka jest zagrożone przez osoby trzecie. Jednak w istocie może on pochodzić od rodzica, który udowodni i wykaże, że dziecko postępuje tak, że zagraża samo swemu dobru.

Jednakże w takiej sytuacji sądy najchętniej podejmują jednak działania przeciw rodzicom dla dobra dziecka stosując wszelkie środki przewidziane w poniższym artykule:

„Art. 109. [Zagrożone dobro dziecka – zarządzenia sądu]

§ 1. Jeżeli dobro dziecka jest zagrożone, sąd opiekuńczy wyda odpowiednie zarządzenia.

§ 2. Sąd opiekuńczy może w szczególności:

1) zobowiązać rodziców oraz małoletniego do określonego postępowania, w szczególności do pracy z asystentem rodziny, realizowania innych form pracy z rodziną, skierować małoletniego do placówki wsparcia dziennego, określonych w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej lub skierować rodziców do placówki albo specjalisty zajmujących się terapią rodzinną, poradnictwem lub świadczących rodzinie inną stosowną pomoc z jednoczesnym wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych zarządzeń;

2) określić, jakie czynności nie mogą być przez rodziców dokonywane bez zezwolenia sądu, albo poddać rodziców innym ograniczeniom, jakim podlega opiekun;

3) poddać wykonywanie władzy rodzicielskiej stałemu nadzorowi kuratora sądowego;

4) skierować małoletniego do organizacji lub instytucji powołanej do przygotowania zawodowego albo do innej placówki sprawującej częściową pieczę nad dziećmi;

5) zarządzić umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka albo w instytucjonalnej pieczy zastępczej albo powierzyć tymczasowo pełnienie funkcji rodziny zastępczej małżonkom lub osobie, niespełniającym warunków dotyczących rodzin zastępczych, w zakresie niezbędnych szkoleń, określonych w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej albo zarządzić umieszczenie małoletniego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej.

§ 3. Sąd opiekuńczy może także powierzyć zarząd majątkiem małoletniego ustanowionemu w tym celu kuratorowi.

§ 4. W przypadku, o którym mowa w § 2 pkt 5, a także w razie zastosowania innych środków określonych w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, sąd opiekuńczy zawiadamia o wydaniu orzeczenia właściwą jednostkę organizacyjną wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej, która udziela rodzinie małoletniego odpowiedniej pomocy i składa sądowi opiekuńczemu, w terminach określonych przez ten sąd, sprawozdania dotyczące sytuacji rodziny i udzielanej pomocy, w tym prowadzonej pracy z rodziną, a także współpracuje z kuratorem sądowym.”

Tak wygląda opcja „ratowania” chłopaka i jest możliwa jeszcze tylko przez te trzy najbliższe miesiące. Jak sąd do tego podejdzie – trudno przewidzieć.

Już po uzyskaniu pełnoletniości – drugą opcją jest, jak się go „pozbyć” jako problemu:

  1. Wzywając pisemnie do opuszczenia lokalu jako osobę dorosłą i pełnoletnią, która narusza dobra osobiste pozostałych domowników. Po takiej eksmisji oczywiście można go wymeldować.
  2. Dokonać zgłoszenia na Policję i do OPS, że jesteście nękani – wówczas zostaną podjęte działania z zakresu przeciwdziałania przemocy w rodzinie, czyli procedura niebieskiej karty itp., także mogące zmierzać do jego eksmisji.
  3. Próbować polubownie ustalić z nim zasady funkcjonowania w domu po uzyskaniu pełnoletności – podpisując odpowiednią ugodę.

Wszystkie powyższe opcje po uzyskaniu pełnoletności są do zrealizowania polubownie, czy też przymusowo – jednak należy mieć na uwadze, że w razie popadnięcia w niedostatek chłopak może zwrócić się skutecznie do sądu, aby zasądził alimenty od matki na jego utrzymanie.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Pytania i odpowiedzi

Czy w serwisie można otrzymać pomoc prawną?

W serwisie udzielamy porad prawnych. Wystarczy wypełnić formularz i opisać problem. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.

Ile czasu trzeba czekać na poradę prawną?

Porada prawna udzielana jest do 24 godzin od momentu zaakceptowania wpłaty. W bardziej skomplikowanych sprawach terminy ustalane są indywidualnie.

Podobne tematy

Wydanie dziecka ojcu przez osobę inną niż matka

Jestem matką 11-letniego dziecka po rozwodzie. Ojciec zabiera dziecko na weekendy. Postanowiłam pójść na studia. Z tego powodu raz w miesiącu...

Jak uniknąć walki o dzieci przy rozwodzie?

Synowa złożyła pozew o rozwód bez orzekania o winie z określeniem miejsca zamieszkania dzieci przy niej. Posiada własne środki (darowizna od...

Wniosek o wyrażenie zgody na zmianę nazwiska dziecka

Chciałabym wystąpić do sądu o zgodę na zmianę nazwiska 10-letniego dziecka, które nosi nazwisko swego biologicznego ojca. Nie mogę prosić ojca dziecka o...

Odwołanie przysposobienia pełnoletniego dziecka

Czy można odwołać przysposobienie dla dziecka już pełnoletniego?

Sprostowanie do pozwu o przyznanie pełnej opieki nad synem

Od 4 lat syn mieszka z ojcem. Tak ustaliliśmy oboje miedzy sobą. Mamy takie same prawa do dziecka. Od kilku miesięcy były partner całkowicie odebrał mi...

Problem z byłym chłopakiem, ojcem dziecka

Wyjechałam do pracy za granicę, zabrałam ze sobą dziecko. Mój były chłopak nie wyraża na to zgody, mimo że do tej pory nie interesował się dzieckiem. Co...

Pismo o ustalenie ojcostwa po 10 latach

Dostałem urzędowe pismo o ustalenie ojcostwa na adres domowy rodziców. Od 9 lat przebywam za granicą. Założyłem tutaj rodzinę. Rok przed wyjazdem...

Dalsza opieka nad dziećmi wobec choroby rodzica

Jestem rozwiedziona. Moje dzieci są w wieku 11 oraz 8 lat. Została mi przyznana pełna opieka nad nimi, natomiast ojciec ma ograniczone prawa. Sami...


Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »