• Stan prawny na: 2026-06-04
W czasie trwania wspólności ustawowej małżonek nie może samodzielnie przekazać żonie „swojej połowy” pieniędzy z majątku wspólnego, bo w majątku wspólnym nie ma udziałów. Możliwe są jednak określone przesunięcia majątkowe między majątkiem wspólnym a osobistym, jeżeli czynność jest jasno opisana, zgodna z prawem i nie stanowi ukrytego podziału majątku.
W artykule wyjaśniamy, kiedy środki z lokat są majątkiem wspólnym, kiedy zakup mieszkania może trafić do majątku osobistego żony, jak rozlicza się nakłady oraz kiedy darowiznę między małżonkami trzeba zgłosić w urzędzie skarbowym.

W małżeństwie objętym wspólnością ustawową majątek wspólny ma charakter bezudziałowy. Oznacza to, że w czasie trwania wspólności żaden z małżonków nie ma wydzielonej połowy konkretnej rzeczy, lokaty, rachunku bankowego czy innego składnika majątku wspólnego. Dopiero po ustaniu wspólności, na przykład po rozwodzie, separacji, ustanowieniu rozdzielności majątkowej albo ogłoszeniu upadłości jednego z małżonków, majątek wspólny może zostać podzielony i rozliczony.
Z tego wynika podstawowa zasada: mąż nie może jednostronnie przekazać żonie prawa do „swojej połowy” lokat, jeżeli środki na tych lokatach należą do majątku wspólnego. Takie rozporządzenie udziałem, który dopiero w przyszłości mógłby przypaść małżonkowi, byłoby sprzeczne z art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
Nie należy jednak utożsamiać tego z całkowitym zakazem wszelkich czynności między małżonkami. W praktyce prawnej dopuszcza się przesunięcia konkretnych składników między majątkiem wspólnym a majątkiem osobistym jednego z małżonków, o ile czynność jest wyraźna, dokonana przez oboje małżonków, zachowuje właściwą formę i nie służy obejściu zakazu podziału majątku wspólnego w czasie trwania wspólności.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Do majątku wspólnego należą przede wszystkim przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności przez oboje małżonków albo przez jednego z nich. W szczególności wchodzą do niego pobrane wynagrodzenie za pracę, dochody z innej działalności zarobkowej, dochody z majątku wspólnego oraz dochody z majątku osobistego każdego z małżonków. Sam fakt, że lokata jest prowadzona na nazwisko żony, nie przesądza jeszcze, że pieniądze są jej majątkiem osobistym.
Jeżeli środki zgromadzone przed ślubem należały do żony, co do zasady pozostają jej majątkiem osobistym. Inaczej będzie ze środkami zarobionymi już w czasie trwania wspólności ustawowej, nawet jeśli technicznie znajdują się na rachunku lub lokacie żony. Takie środki zwykle są majątkiem wspólnym, chyba że pochodzą z jednego ze źródeł wymienionych w art. 33 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, na przykład z darowizny lub spadku dokonanych wyłącznie na rzecz żony.
Jeżeli w akcie notarialnym wskazano, że lokal jest nabywany do majątku osobistego żony, a mąż złożył odpowiednie oświadczenie i notariusz przyjął taką konstrukcję transakcji, wpis w akcie ma istotne znaczenie dowodowe. Nie usuwa jednak automatycznie problemu źródła finansowania ceny.
Gdy część ceny została pokryta z majątku osobistego żony, a część z majątku wspólnego, należy liczyć się z tym, że ta druga część może zostać potraktowana jako nakłady z majątku wspólnego na osobisty. Skutkiem nie musi być automatyczne wejście mieszkania do majątku wspólnego, ale może powstać roszczenie o rozliczenie wartości tych nakładów przy podziale majątku.
W praktyce najbezpieczniej jest przed podpisaniem aktu notarialnego jasno ustalić, z jakich środków finansowana jest cena i jaki skutek mają osiągnąć małżonkowie. Jeżeli celem jest to, aby mieszkanie należało wyłącznie do żony, a część pieniędzy pochodzi z majątku wspólnego, warto rozważyć odrębną, jednoznaczną czynność prawną albo odpowiednie oświadczenia w akcie notarialnym. Przy dużych kwotach nie należy opierać się wyłącznie na potocznym rozumieniu pojęcia „środki własne”.
Jeżeli akt notarialny nie przeniósł jeszcze własności, a dotyczy na przykład umowy przedwstępnej albo umowy deweloperskiej, zwykle można rozważyć aneks lub zmianę treści przyszłej umowy przenoszącej własność. Wymaga to jednak zgody stron i zachowania formy właściwej dla danej czynności.
Jeżeli własność mieszkania została już przeniesiona na żonę do jej majątku osobistego, późniejsza zmiana kwalifikacji majątkowej wymaga odrębnej czynności prawnej. Możliwe może być włączenie nieruchomości do majątku wspólnego albo przeniesienie jej z majątku wspólnego do osobistego, ale przy nieruchomości konieczny jest akt notarialny. Każdy wariant trzeba ocenić pod kątem prawa rodzinnego, podatku od spadków i darowizn, podatku od czynności cywilnoprawnych oraz treści księgi wieczystej.
Zgodnie z art. 45 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty majątkowe przynoszące dochód. Można też żądać zwrotu wydatków i nakładów poczynionych z majątku osobistego na majątek wspólny.
Co do zasady rozliczenia dokonuje się przy podziale majątku wspólnego po ustaniu wspólności. Sąd może jednak nakazać wcześniejszy zwrot, jeżeli wymaga tego dobro rodziny. W praktyce przy mieszkaniu kupionym do majątku osobistego żony spór może dotyczyć tego, jaka część ceny pochodziła z majątku wspólnego, czy była to darowizna, czy nakład, oraz czy i w jakiej wysokości nakład zwiększył wartość majątku osobistego.
Wspólność majątkowa może ustać między innymi wskutek rozwodu, separacji, zawarcia umowy majątkowej małżeńskiej ustanawiającej rozdzielność, ustanowienia rozdzielności przez sąd, ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków albo ogłoszenia upadłości jednego z nich. Dopiero wtedy majątek wspólny przestaje być wspólnością bezudziałową i można mówić o udziałach podlegających podziałowi.
To ważne, ponieważ dopiero po ustaniu wspólności można zasadniczo rozporządzać udziałem w dawnym majątku wspólnym. Jeżeli zastanawiasz się, kiedy ustaje wspólność majątkowa albo kiedy można wrócić do wspólności po rozdzielności, trzeba odróżnić umowę majątkową zawartą u notariusza od rozdzielności ustanowionej przez sąd.
Darowizna pieniędzy co do zasady nie wymaga aktu notarialnego dla swojej ważności, jeżeli świadczenie zostało spełnione. Wynika to z art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego. Dla bezpieczeństwa dowodowego warto jednak sporządzić pisemną umowę darowizny i wykonać przelew z jasnym tytułem.
Inaczej jest przy nieruchomości. Przeniesienie własności nieruchomości wymaga aktu notarialnego pod rygorem nieważności. Dotyczy to również czynności między małżonkami, jeżeli przedmiotem przesunięcia jest lokal, dom, działka, udział w nieruchomości albo prawo, dla którego ustawa wymaga formy aktu notarialnego.
Małżonek należy do tzw. grupy zerowej, dlatego darowizna między małżonkami może korzystać z całkowitego zwolnienia z podatku od spadków i darowizn. Warunkiem jest jednak spełnienie wymogów z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Jeżeli wartość majątku nabytego od tej samej osoby w roku ostatniego nabycia i w ciągu 5 lat poprzedzających ten rok przekracza 36 120 zł, obdarowany powinien złożyć formularz SD-Z2 w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego. Przy darowiźnie pieniędzy zawartej bez aktu notarialnego termin liczy się od dnia otrzymania środków. Dodatkowo otrzymanie pieniędzy trzeba udokumentować dowodem przekazania na rachunek płatniczy, rachunek bankowy, rachunek w SKOK albo przekazem pocztowym.
Jeżeli darowizna pieniędzy zostanie przekazana gotówką i przekracza ustawowy limit, może nie spełnić warunków zwolnienia. Jeżeli natomiast darowizna jest dokonana w formie aktu notarialnego, zgłoszenia SD-Z2 co do zasady nie składa obdarowany, ponieważ obowiązki podatkowe wykonuje notariusz jako płatnik lub informujący organ.
W starszych opracowaniach często wskazywano, że sześciomiesięczny termin na SD-Z2 nie podlega przywróceniu. Od 7 stycznia 2026 r. zasada ta została złagodzona. Obecnie termin może zostać przywrócony, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Wniosek o przywrócenie terminu trzeba złożyć w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia i jednocześnie złożyć zaległe zgłoszenie SD-Z2.
Ta możliwość dotyczy nabycia od 7 stycznia 2026 r. oraz wcześniejszego nabycia, jeżeli sześciomiesięczny termin nie upłynął przed 7 stycznia 2026 r. Nie oznacza to jednak, że można swobodnie spóźniać się ze zgłoszeniem. Brak winy trzeba uprawdopodobnić, a w razie ujawnienia niezgłoszonej darowizny w toku czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub celno-skarbowej mogą pojawić się znacznie poważniejsze konsekwencje, w tym sankcyjna stawka 20% w przewidzianych ustawą przypadkach.
Poniższe przykłady pokazują, dlaczego przy majątku wspólnym, majątku osobistym i darowiznach między małżonkami najważniejsze są źródło pieniędzy, forma czynności oraz dokumenty.
Maria kupuje lokal, który ma należeć wyłącznie do jej majątku osobistego. Połowa ceny pochodzi z oszczędności sprzed ślubu, a połowa z pieniędzy zgromadzonych w czasie małżeństwa z wynagrodzeń obojga małżonków. Lokal może zostać wpisany jako własność Marii, ale środki z majątku wspólnego mogą zostać w przyszłości rozliczone jako nakład przy podziale majątku. Jeżeli Piotr nie chce takich rozliczeń, powinien zadbać o jasną czynność prawną i dokumentację jeszcze przed zakupem.
Tomasz i Elżbieta mają rozdzielność majątkową. Tomasz przelewa żonie 150 000 zł na zakup lokalu użytkowego i opisuje przelew jako darowiznę. Elżbieta, aby skorzystać ze zwolnienia podatkowego, składa SD-Z2 w ciągu 6 miesięcy i zachowuje potwierdzenie przelewu. Dzięki temu darowizna może być zwolniona z podatku, mimo że jej wartość przekracza 36 120 zł.
Anna i Marek są we wspólności ustawowej. Marek chce „oddać Annie swoją połowę” pieniędzy z lokaty założonej z ich wspólnych zarobków. Taka czynność nie powinna być opisywana jako darowizna udziału w majątku wspólnym, bo w trakcie wspólności nie ma wydzielonych udziałów. Jeżeli małżonkowie chcą osiągnąć konkretny skutek majątkowy, powinni ustalić z notariuszem lub prawnikiem, czy możliwe jest dopuszczalne przesunięcie określonej kwoty lub inna czynność, która nie będzie ukrytym podziałem majątku.
Nie w takim znaczeniu, że rozporządza „swoją połową” majątku wspólnego. W czasie trwania wspólności ustawowej nie ma udziałów w majątku wspólnym. Możliwe mogą być natomiast konkretne przesunięcia majątkowe, jeżeli są prawidłowo ukształtowane i nie zastępują podziału majątku.
Nie. Decyduje źródło pieniędzy, a nie samo nazwisko posiadacza rachunku lub lokaty. Jeżeli pieniądze pochodzą z wynagrodzeń albo dochodów uzyskanych w czasie wspólności ustawowej, zwykle należą do majątku wspólnego.
Nie zawsze. Znaczenie ma treść aktu notarialnego, oświadczenia małżonków i okoliczności finansowania. Jeżeli lokal zostanie nabyty do majątku osobistego żony, a część ceny pochodzi z majątku wspólnego, najczęściej problemem będzie rozliczenie nakładów, a nie automatyczna zmiana właściciela.
Co do zasady nie. Darowizna pieniędzy jest ważna po jej wykonaniu, nawet bez aktu notarialnego. Dla celów dowodowych i podatkowych bezpieczniejsza jest jednak pisemna umowa oraz przelew lub przekaz pocztowy.
Jeżeli łączna wartość nabyć od tego samego małżonka przekracza 36 120 zł, zgłoszenie SD-Z2 trzeba złożyć w terminie 6 miesięcy od powstania obowiązku podatkowego. Przy darowiźnie pieniędzy bez aktu notarialnego chodzi zasadniczo o dzień otrzymania pieniędzy.
Tak, ale tylko po spełnieniu warunków. Trzeba uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminowi, złożyć wniosek w ciągu 7 dni od ustania przyczyny opóźnienia i jednocześnie złożyć zgłoszenie SD-Z2. Możliwość ta nie obejmuje wszystkich dawnych spraw.
Mąż nie może po prostu przekazać żonie „swojej części” pieniędzy z majątku wspólnego, ponieważ w czasie trwania wspólności ustawowej udziały w tym majątku nie istnieją. Jeżeli jednak małżonkowie chcą osiągnąć określony skutek, na przykład nabyć mieszkanie do majątku osobistego żony albo przenieść określony składnik między masami majątkowymi, trzeba prawidłowo dobrać formę czynności i jasno udokumentować źródło środków.
Największe ryzyko powstaje wtedy, gdy w akcie notarialnym pojawia się oświadczenie o środkach własnych, a w rzeczywistości część ceny pochodzi z majątku wspólnego. W takiej sytuacji trzeba liczyć się z późniejszym rozliczeniem nakładów. Przy darowiźnie pieniędzy między małżonkami należy dodatkowo pamiętać o wymogach podatkowych: SD-Z2, terminie 6 miesięcy, limicie 36 120 zł oraz udokumentowaniu przelewu lub przekazu pocztowego.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy, aktualny tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 236 - Dziennik Ustaw.
2. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, aktualny tekst jednolity: Dz.U. 2025 poz. 1071 - Dziennik Ustaw.
3. Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, aktualny tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 478 - Dziennik Ustaw.
4. Ministerstwo Finansów, informacje o formularzu SD-Z2, zwolnieniu dla najbliższej rodziny, limitach i zasadach przywrócenia terminu - podatki.gov.pl, poradnik MF.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Anna Sochaj-Majewska
Zapytaj prawnika