Darowizna nieruchomości a rozwód i majątek osobisty

Charakter prawny darowizny

Zgodnie z treścią aktu notarialnego darowizna nieruchomości została dokonana do mojego majątku osobistego. Oznacza to, że nieruchomość stanowi wyłącznie moją własność i nie wchodzi w skład majątku wspólnego małżonków. Mój mąż nie nabył do niej żadnych praw.

Podstawa prawna majątku osobistego

Powyższe stanowisko potwierdza Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Zgodnie z art. 33 pkt 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
„Do majątku osobistego każdego z małżonków należą: 2) przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił”.

Skoro darczyńca nie postanowił inaczej, nieruchomość pozostaje składnikiem mojego majątku osobistego.

Brak prawa do podziału nieruchomości przy rozwodzie

Jeżeli nie doszło do notarialnego rozszerzenia wspólności majątkowej ani do dopisania męża jako współwłaściciela w księdze wieczystej, nieruchomość nie podlega podziałowi przy rozwodzie. Majątek osobisty każdego z małżonków nie jest objęty podziałem majątku wspólnego.

Ewentualne roszczenia z tytułu nakładów

Jedyną możliwą sytuacją, w której mąż mógłby zgłaszać roszczenia, jest dochodzenie zwrotu nakładów poczynionych na moją nieruchomość. Zgodnie z art. 45 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
„§ 1. Każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty majątkowe przynoszące dochód. Może żądać zwrotu wydatków i nakładów, które poczynił ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny. Nie można żądać zwrotu wydatków i nakładów zużytych w celu zaspokojenia potrzeb rodziny, chyba że zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności.
§ 2. Zwrotu dokonuje się przy podziale majątku wspólnego, jednakże sąd może nakazać wcześniejszy zwrot, jeżeli wymaga tego dobro rodziny”.

Jeżeli jednak z majątku wspólnego nie były dokonywane nakłady na tę nieruchomość, mąż nie będzie miał podstaw do dochodzenia jakichkolwiek roszczeń. Obowiązek udowodnienia zarówno faktu nakładów, jak i ich wysokości spoczywa na nim.