Postanowienie o zabezpieczeniu roszczenia alimentacyjnego

Orzeczenie rozwodu a zabezpieczenie alimentów

Z prawnego punktu widzenia w momencie orzeczenia rozwodu i uprawomocnienia się wyroku postępowanie w zakresie zabezpieczenia alimentów traci moc prawną i niestety nie powinno być wykonalne. Mogła bowiem Pani dochodzić zabezpieczenia środków w trakcie trwania rozwodu, bowiem taka jest istota zabezpieczenia, które „upada” po prawomocnym zakończeniu postępowania.

Zobacz też: Wysokość alimentów a dochody ojca

Upadek zabezpieczenia

Jeżeli więc doszło do wydania wyroku, to od momentu wydania wyroku mąż powinien płacić alimenty zasądzone w wyroku, a nie postanowieniu o zabezpieczenie. Zabezpieczenie bowiem ma za zadanie zabezpieczyć prawidłowy tok postępowania sądowego – nie można więc dochodzić jego wykonania po prawomocnym zakończeniu postępowania.

Upadek zabezpieczenia przewidziany w przepisie art. 7541 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego następuje, jeżeli uprawniony w ciągu 2 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia uwzględniającego zabezpieczone roszczenie, albo od uprawomocnienia się postanowienia o odrzuceniu apelacji lub innego środka zaskarżenia wniesionego przez obowiązanego od orzeczenia uwzględniającego roszczenie, które podlegało zabezpieczeniu, nie wniósł o dokonanie czynności egzekucyjnych. Wyjątki od tej zasady mogą wynikać zarówno z ustawy, jak i orzeczenia sądowego (uchwała SN z 18.10.2013 r., sygn. akt III CZP 64/13). Takim wyjątkiem jest uregulowanie zawarte w § 2, które przewiduje krótszy termin (miesiąc), po którym zabezpieczenie upada, jeżeli uprawniony nie wniósł o dokonanie dalszych czynności egzekucyjnych.

Nie widzę sentencji wyroku, ale jeżeli mąż miał płacić alimenty wskazane w zabezpieczeniu do 10. dnia każdego miesiąca, to za kwiecień alimenty zostały opłacone, a za maj były mąż powinien płacić już alimenty jak w wyroku. Jeżeli natomiast alimenty miały być opłacone do dnia 15. każdego miesiąca lub później, to mąż powinien płacić już alimenty zgodnie z wyrokiem rozwodowym.

Spłata po rozwodzie

Idąc dalej, wskazuję, iż bez sentencji ani interpretacji orzeczenia nie jestem w stanie wskazać, czy ustalili Państwo, czy spłata ma obejmować wyposażenie, czy też nie – zależne jest to od treści Państwa wniosku i sentencji orzeczenia oraz wskazanego uzasadnienia. Proponuję wystąpić do sądu o interpretację powyższego orzeczenia – jeżeli mają Państwo wątpliwości w tym zakresie.

Co do zasady jednak nie powinno być takich wątpliwości przy podziale majątku, bowiem sąd orzeka na podstawie wniosku o podział majątku, który powinien zawierać składniki majątku i ich sposób podziału.

Zgodnie z treścią art. 351 § 1 „strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu – od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu”.

Wniosek o wykładnię wyroku rozwodowego

Zgodnie natomiast z treścią art. 352 „sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści”. W mojej ocenie, zasadne jest, aby złożyła Pani wniosek o wykładnię wyroku, a więc wskazany w art. 352. Należy podnieść, iż Kodeks nie ogranicza terminu do złożenia wniosku o wykładnię wyroku. Może on być zatem złożony w każdym czasie.

„Wniosek powinien zawierać dokładne określenie, jakie wątpliwości związane z treścią wyroku mają zostać usunięte w drodze jego wykładni, a więc wskazanie o jaką interpretację nieruchomości mieszkalnej chodziło sądowi i w jakich płaszczyznach może się Pan poruszać. Wykładnia wyroku w żadnym razie nie może prowadzić do jego zmiany, albowiem celem jej jest jedynie wyjaśnienie wątpliwości co do treści wyroku. Nie można zatem w drodze wykładni ustalić, czy określone świadczenie (np. zapłata odsetek) należy się, czy też nie należy się danej stronie; można i należy natomiast w razie zachodzącej wątpliwości wyjaśnić, czy określone świadczenie zostało wyrokiem zasądzone” (post. SN z 8.1.1970 r., sygn. akt IPZ 57/69).

„Wykładnia wyroku powinna zmierzać nie tylko w kierunku wyjaśnienia myśli sędziego i jego zamiaru, jeśli myśl ta nie jest zbyt jasno wyrażona, ale i w kierunku takiej interpretacji, która odpowiadałaby przepisom prawa oraz względom słuszności, przy uwzględnieniu całokształtu materiału dowodowego, co nie może być jednak sprzeczne z treścią sentencji zapadłego już wyroku lub sentencji łącznie z motywami” (orz. SN z 15.9.1948 r., sygn. akt LuC 295/48).

Z uwagi na powyższe w mojej ocenie wobec niejasności w samym postanowieniu w pierwszej kolejności powinna Pani wystąpić o wykładnię orzeczenia do sądu, który wydał niniejsze postanowienie lub o wydanie uzasadnienia w sprawie – o ile nie zostało takie wydane.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2013 r., sygn. akt III CZP 64/13
3. Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 1970 r., sygn. akt IPZ 57/69
4. Orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 15 września 1948 r., sygn. akt LuC 295/48