• Stan prawny na: 2026-06-01
Rodzice mogą dołączyć do pozwu o rozwód pisemne porozumienie rodzicielskie, w którym ustalą miejsce zamieszkania dziecka, sposób wykonywania władzy rodzicielskiej, kontakty oraz zasady ponoszenia kosztów utrzymania dziecka.
Takie porozumienie nie zastępuje wyroku rozwodowego. Sąd uwzględni je tylko wtedy, gdy uzna, że jest zgodne z dobrem dziecka, dlatego warto równolegle przygotować dokumenty potwierdzające potrzeby dziecka i możliwości finansowe rodziców.

W sprawie rozwodowej rodzice mogą przygotować pisemne porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie. W praktyce dokument ten bywa nazywany porozumieniem rodzicielskim, planem wychowawczym albo porozumieniem małżonków dotyczącym dziecka.
Podstawą prawną jest art. 58 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zgodnie z tym przepisem sąd w wyroku rozwodowym rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem, kontaktach rodziców z dzieckiem oraz o tym, w jakiej wysokości każdy z rodziców ma ponosić koszty utrzymania i wychowania dziecka. Sąd uwzględnia pisemne porozumienie małżonków, jeżeli jest ono zgodne z dobrem dziecka.
Oznacza to, że rodzice mogą przedstawić sądowi wspólne, przemyślane rozwiązanie, ale sąd nie jest nim związany bezwarunkowo. Jeżeli ustalenia są niejasne, nierealne, pomijają potrzeby dziecka albo prowadzą do ograniczenia jego relacji z jednym z rodziców bez uzasadnionej przyczyny, sąd może zażądać wyjaśnień, zmodyfikować rozstrzygnięcie albo orzec inaczej.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Dobre porozumienie rodzicielskie powinno być konkretne. Sam zapis, że dziecko będzie mieszkało z matką, a ojciec będzie je odwiedzał, często jest zbyt ogólny. Warto opisać zasady w taki sposób, aby po rozwodzie nie powstał spór o podstawowe kwestie organizacyjne.
W porozumieniu można uregulować w szczególności:
Jeżeli rodzice chcą, aby dziecko mieszkało przy jednym z nich, należy to wyraźnie zapisać. Warto też ustalić, czy oboje rodzice zachowują pełną władzę rodzicielską, czy też jeden z rodziców ma wykonywać ją w szerszym zakresie, a drugi w określonych sprawach. Takie ustalenia muszą odpowiadać rzeczywistej sytuacji dziecka.
Samo porozumienie podpisane przez rodziców nie jest tym samym co prawomocny wyrok sądu. Jest ważnym dokumentem procesowym i dowodem zgodnego stanowiska rodziców, ale nie zastępuje orzeczenia rozwodowego.
Jeżeli sąd zaakceptuje ustalenia rodziców, ich najważniejsze elementy powinny znaleźć się w wyroku rozwodowym. Dopiero rozstrzygnięcie sądu, a w przypadku alimentów także zabezpieczenie albo prawomocny wyrok zaopatrzony w klauzulę wykonalności, pozwala korzystać z typowych środków egzekucyjnych.
Jeżeli drugi rodzic nie płaci alimentów ustalonych tylko w prywatnym porozumieniu, sytuacja jest trudniejsza niż po uzyskaniu orzeczenia sądowego. Dlatego przy rozwodzie najlepiej doprowadzić do tego, aby wysokość alimentów została wyraźnie wskazana w wyroku albo w postanowieniu o zabezpieczeniu.
Porozumienie co do alimentów nie zwalnia rodziców z obowiązku przygotowania informacji o kosztach utrzymania dziecka oraz o swoich dochodach. Sąd nadal powinien sprawdzić, czy ustalona kwota odpowiada usprawiedliwionym potrzebom dziecka oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym rodzica zobowiązanego do płacenia alimentów.
W praktyce warto przygotować zestawienie miesięcznych kosztów dziecka, obejmujące m.in. wyżywienie, mieszkanie, ubrania, przedszkole lub szkołę, leczenie, leki, zajęcia dodatkowe, transport, wakacje, środki higieniczne i inne stałe wydatki. Do tego dobrze dołączyć rachunki, potwierdzenia przelewów, umowy, zaświadczenia o zarobkach, PIT, historię wpływów na konto albo inne dokumenty pokazujące rzeczywistą sytuację finansową.
Wysokość alimentów nie zależy wyłącznie od aktualnej pensji rodzica. Znaczenie mają również jego możliwości zarobkowe, kwalifikacje, majątek, stan zdrowia i realna zdolność do pracy. Z tego powodu zbyt niska kwota wpisana w porozumieniu może nie zostać zaakceptowana, jeżeli nie zabezpiecza potrzeb dziecka.
Zgodne stanowisko rodziców zwykle ułatwia prowadzenie sprawy i może skrócić postępowanie, zwłaszcza gdy małżonkowie wnoszą o rozwód bez orzekania o winie, nie spierają się o władzę rodzicielską, kontakty i alimenty oraz przedstawiają spójne dokumenty.
Nie oznacza to jednak, że sąd w ogóle nie będzie pytał o dziecko. Sąd może dopytać, gdzie dziecko mieszka, jak wygląda opieka na co dzień, jakie są relacje z drugim rodzicem, czy alimenty odpowiadają kosztom utrzymania oraz czy porozumienie jest rzeczywiście wykonywalne.
Jeżeli porozumienie jest rzetelne, a oboje rodzice potwierdzają jego treść na rozprawie, sąd często ogranicza postępowanie dowodowe w zakresie spraw dziecka. Nadal jednak musi ustalić, czy nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia oraz czy rozwód nie narusza dobra wspólnych małoletnich dzieci.
Porozumienie rodzicielskie można sporządzić samodzielnie, z pomocą mediatora, adwokata lub radcy prawnego. Co do zasady nie wymaga ono formy aktu notarialnego. Najważniejsze jest to, aby było pisemne, podpisane przez oboje rodziców, czytelne i możliwe do wykonania.
Dokument najlepiej dołączyć do pozwu o rozwód albo złożyć później w toku sprawy, jeżeli porozumienie zostanie wypracowane po wniesieniu pozwu. Każda ze stron powinna mieć własny egzemplarz, a do sądu należy złożyć dokument w takiej liczbie odpisów, aby sąd i druga strona mogły się z nim zapoznać.
Do pozwu o rozwód najczęściej dołącza się:
Stała opłata sądowa od pozwu o rozwód wynosi obecnie 600 zł. Jeżeli strona nie jest w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, może złożyć wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wraz z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania.
Nie ma jednego ustawowego terminu, w którym sąd musi wyznaczyć pierwszą rozprawę rozwodową. Czas oczekiwania w Warszawie zależy od właściwego sądu okręgowego, obciążenia wydziału, kompletności pozwu, liczby świadków, sporu o winę, alimenty, kontakty albo władzę rodzicielską.
W sprawach zgodnych, dobrze udokumentowanych i bez sporu o winę postępowanie może zakończyć się szybciej, czasem na jednej rozprawie. Sprawy konfliktowe, z wnioskami o zabezpieczenie, opinią OZSS, wieloma świadkami albo sporem o dziecko, zwykle trwają znacznie dłużej. W Warszawie należy realnie liczyć się z oczekiwaniem liczonym w miesiącach, a w bardziej złożonych sprawach nawet dłużej.
Poniższe przykłady pokazują, jak porozumienie rodzicielskie może działać w praktyce i kiedy sąd może wymagać dodatkowych wyjaśnień.
Anna i Piotr mają 4-letnią córkę. Uzgodnili, że dziecko będzie mieszkało z Anną, a Piotr będzie odbierał córkę w każdy wtorek po przedszkolu, co drugi weekend od piątku do niedzieli oraz przez dwa tygodnie wakacji. W porozumieniu wpisali też, kto odbiera dziecko, jak dzielą święta i że alimenty będą płatne do 10. dnia każdego miesiąca. Sąd może uwzględnić takie ustalenia, jeżeli uzna je za zgodne z dobrem dziecka.
Kasia i Marek porozumieli się co do alimentów w kwocie 900 zł, ale miesięczne koszty utrzymania syna wynoszą około 2500 zł, a Marek ma wysokie dochody. Sąd może zapytać, dlaczego kwota jest tak niska, i nie musi automatycznie zaakceptować ustalenia rodziców. Dobro dziecka ma pierwszeństwo przed wygodą dorosłych.
Ewa i Tomasz podpisali porozumienie, ale po kilku miesiącach Tomasz przestał płacić alimenty. Jeżeli alimenty zostały wpisane do wyroku albo postanowienia o zabezpieczeniu, Ewa może wystąpić o klauzulę wykonalności i skierować sprawę do komornika. Gdyby alimenty wynikały wyłącznie z prywatnego dokumentu, egzekucja byłaby znacznie trudniejsza.
Nie zawsze. Sąd powinien uwzględnić pisemne porozumienie, jeżeli jest zgodne z dobrem dziecka. Jeżeli dokument jest sprzeczny z interesem dziecka, nieprecyzyjny albo nierealny, sąd może orzec inaczej.
Co do zasady nie. W sprawie rozwodowej wystarczy pisemne porozumienie podpisane przez oboje rodziców. Forma notarialna zwykle nie jest konieczna, choć w bardziej skomplikowanych sprawach warto skorzystać z pomocy prawnika lub mediatora.
Tak, warto to zrobić. Sąd może sprawdzić, czy alimenty odpowiadają potrzebom dziecka i możliwościom rodzica zobowiązanego. Zestawienie kosztów i dokumenty finansowe pomagają uniknąć wątpliwości.
Tak. W porozumieniu można wskazać miejsce stałego pobytu dziecka przy matce albo przy ojcu. Sąd oceni, czy takie rozwiązanie odpowiada dobru dziecka i dotychczasowej organizacji opieki.
Tak, art. 58 § 1b Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego pozwala sądowi nie orzekać o kontaktach na zgodny wniosek stron. Trzeba jednak rozważyć, czy brak szczegółowego rozstrzygnięcia nie spowoduje późniejszych konfliktów.
Najbezpieczniejszą podstawą egzekucji jest orzeczenie sądu albo ugoda mająca walor tytułu wykonawczego. Prywatne porozumienie rodziców samo w sobie nie daje takich samych możliwości jak wyrok lub postanowienie o zabezpieczeniu alimentów.
Może pomóc, zwłaszcza gdy rodzice są zgodni także co do rozwodu bez orzekania o winie. Sąd nadal jednak bada przesłanki rozwodu i dobro dziecka, więc nie można zagwarantować konkretnego terminu zakończenia sprawy.
Porozumienie rodzicielskie przy rozwodzie jest bardzo przydatne, ale powinno być traktowane jako przemyślany plan opieki nad dzieckiem, a nie jako dokument zastępujący wyrok. Najważniejsze ustalenia dotyczące władzy rodzicielskiej, kontaktów, miejsca pobytu dziecka i alimentów powinny być jasne, realne i zgodne z dobrem małoletniego.
Do porozumienia warto dołączyć dokumenty pokazujące koszty utrzymania dziecka i sytuację finansową rodziców. Dobrze przygotowane porozumienie może zmniejszyć zakres sporu i ułatwić sądowi wydanie rozstrzygnięcia, ale sąd zawsze zachowuje obowiązek kontroli, czy ustalenia rodziców chronią dziecko.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy, w szczególności art. 58, art. 133 i art. 135 - Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59.
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, w szczególności przepisy o właściwości sądu w sprawach małżeńskich - Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296.
3. Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, w szczególności art. 26 ust. 1 pkt 1 - Dz.U. 2005 nr 167 poz. 1398.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Izabela Nowacka-Marzeion
Magister prawa, absolwentka Wydziału Prawa Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. Doświadczenie zdobyła w ogólnopolskiej sieci kancelarii prawniczych, po czym podjęła samodzielną praktykę. Specjalizuje się w prawie cywilnym , rodzinnym , pracy oraz...
>> więcej informacjiZapytaj prawnika