Nękanie i groźby ze strony żony kochanka

Kiedy groźby i nękanie mogą być przestępstwem?

Emocjonalna reakcja osoby zdradzonej nie usprawiedliwia gróźb, uporczywego nękania ani żądania zapłaty pod presją. W opisanej sytuacji trzeba odróżnić konflikt rodzinny od zachowań, które mogą naruszać prawo karne lub dobra osobiste.

Zgodnie z art. 115 § 12 Kodeksu karnego groźbą bezprawną jest nie tylko groźba popełnienia przestępstwa, ale także między innymi groźba rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub osoby dla niego najbliższej. Dlatego wszelkie twierdzenia, iż informacje na Pani temat zostaną rozgłoszone i przekazane znajomym, rodzinie albo współpracownikom, mogą być oceniane jako nękanie i zastraszanie jako przestępstwo, zwłaszcza jeżeli służą wymuszeniu pieniędzy, określonego zachowania albo milczenia.

Jeżeli padają zapowiedzi zrobienia Pani krzywdy, zniszczenia mienia, pobicia, nachodzenia lub innych działań przestępnych, może wchodzić w grę art. 190 § 1 Kodeksu karnego, czyli groźba karalna. Warunkiem odpowiedzialności jest to, aby groźba wzbudzała uzasadnioną obawę, że zostanie spełniona.

Jeżeli kontakt jest powtarzalny, uporczywy i wywołuje poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia albo istotnie narusza prywatność, sprawa może być oceniana także przez pryzmat art. 190a § 1 Kodeksu karnego, czyli uporczywego nękania. Przepis ten przewiduje karę pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat, a ściganie co do zasady następuje na wniosek pokrzywdzonego. Szerzej przesłanki odpowiedzialności i sposób dokumentowania takich zachowań omawia poradnik wyjaśniający, kiedy uporczywe nękanie jest przestępstwem.

Osobno trzeba ocenić sytuację, w której ktoś grozi ujawnieniem prywatnych informacji po to, aby zmusić Panią do zapłaty. Takie zachowanie może w konkretnym stanie faktycznym wypełniać znamiona art. 191 Kodeksu karnego, czyli zmuszania innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia.

Jak zabezpieczyć się przed dalszym nękaniem?

Przede wszystkim warto ograniczyć kontakt do minimum i nie prowadzić emocjonalnej wymiany wiadomości. Jeżeli odpowiedź jest konieczna, powinna być krótka i rzeczowa: można zażądać zaprzestania kontaktu, gróźb oraz rozpowszechniania informacji. Dalsze rozmowy najlepiej dokumentować, ale nie prowokować.

Należy zachować dowody: SMS-y, wiadomości z komunikatorów, e-maile, nagrania poczty głosowej, historię połączeń, zrzuty ekranu profili, daty i godziny kontaktów oraz dane świadków. W przypadku mediów społecznościowych warto zapisać adres profilu, treść wpisu, komentarze i datę publikacji. Jeżeli dochodzi do nachodzenia w domu albo pracy, dobrze jest odnotować datę, godzinę, miejsce i osoby obecne przy zdarzeniu.

Jeżeli zachowanie się powtarza, warto rozważyć złożenie zawiadomienia na Policji albo w prokuraturze oraz wyraźnego wniosku o ściganie tam, gdzie jest on wymagany. W zawiadomieniu należy opisać ciąg zdarzeń, wskazać konkretne wypowiedzi, załączyć dowody i podać, dlaczego groźby wzbudzają realną obawę lub dlaczego kontakt ma charakter uporczywy.

Czy trzeba oddać pieniądze żonie kochanka?

Co do zasady nie. Sama okoliczność, że mężczyzna ponosił koszty hoteli, prezentów, przejazdów lub spotkań, nie oznacza, że jego żona może żądać od Pani zwrotu połowy tych kwot. Żądanie zapłaty musi mieć konkretną podstawę prawną i musi pochodzić od osoby uprawnionej.

W praktyce ewentualne roszczenia mogłyby być rozważane przede wszystkim między małżonkami, na przykład przy rozliczeniach majątkowych, jeżeli środki pochodziły z majątku wspólnego i zostały wydane z naruszeniem interesu rodziny. To jednak nie przesądza o roszczeniu żony bezpośrednio wobec Pani.

Roszczenie przeciwko osobie trzeciej wymagałoby wykazania konkretnej podstawy, na przykład bezpodstawnego wzbogacenia, nienależnego świadczenia albo obowiązku zwrotu darowizny. W typowej sytuacji, w której dorosły mężczyzna dobrowolnie płacił za hotel lub spotkania, żądanie zwrotu pieniędzy od drugiej osoby jest bardzo wątpliwe. Każdy przypadek trzeba jednak ocenić przez pryzmat tego, kto zapłacił, z jakich środków, na jakich warunkach i czy istniało jakiekolwiek porozumienie o zwrocie kosztów.

Nie należy więc przekazywać pieniędzy tylko dlatego, że ktoś grozi ujawnieniem romansu. Jeżeli druga strona twierdzi, że ma roszczenie, powinna wskazać jego podstawę, wysokość, sposób wyliczenia i dokumenty. Zapłata dokonana pod presją może później utrudniać obronę, dlatego przed podjęciem decyzji warto przeanalizować sprawę spokojnie i pisemnie.

Czy ujawnienie romansu rodzinie lub w pracy jest legalne?

Nie każda rozmowa o zdradzie będzie przestępstwem, ale publiczne rozpowszechnianie intymnych lub kompromitujących informacji może naruszać dobra osobiste, takie jak cześć, dobre imię, prywatność i życie rodzinne. W zależności od treści wypowiedzi możliwe są także roszczenia cywilne, na przykład żądanie zaniechania naruszeń, usunięcia skutków, przeprosin lub zapłaty zadośćuczynienia.

Jeżeli rozpowszechniane treści zawierają pomówienia albo znieważające określenia, w określonych przypadkach można rozważać również odpowiedzialność z art. 212 lub art. 216 Kodeksu karnego. Ocena zależy jednak od treści komunikatu, sposobu jego rozpowszechnienia, kręgu odbiorców i celu działania sprawcy.

Warto odróżnić zapowiedź skorzystania z uprawnień procesowych, na przykład powołania świadka w sprawie rozwodowej, od grożenia publicznym napiętnowaniem. Wezwanie świadka przez sąd jest elementem postępowania. Natomiast szantażowanie ujawnieniem sprawy rodzinie, pracodawcy albo znajomym po to, aby wymusić zapłatę lub określone zachowanie, może mieć zupełnie inną ocenę prawną.

Czy można zostać świadkiem w sprawie rozwodowej?

Tak. Osoba, która miała relację z jednym z małżonków, może zostać zgłoszona jako świadek w sprawie rozwodowej, zwłaszcza gdy sąd bada winę za rozkład pożycia. Samo powołanie Pani na świadka nie jest bezprawne i nie stanowi groźby, jeżeli chodzi o rzeczywiste dochodzenie praw w postępowaniu sądowym.

Zgodnie z art. 261 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego zasadą jest, że nikt nie ma prawa odmówić zeznań jako świadek, poza osobami wymienionymi w tym przepisie, między innymi małżonkami stron, ich wstępnymi, zstępnymi, rodzeństwem i powinowatymi w tej samej linii lub stopniu. Osoba trzecia, która nie należy do tego kręgu, zwykle nie może odmówić złożenia zeznań tylko dlatego, że sprawa jest krępująca.

Świadek może natomiast odmówić odpowiedzi na konkretne pytanie, jeżeli odpowiedź mogłaby narazić jego lub osoby bliskie wskazane w art. 261 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego na odpowiedzialność karną, hańbę albo dotkliwą i bezpośrednią szkodę majątkową. Odmowa nie działa automatycznie: trzeba ją zgłosić przy konkretnym pytaniu, a sąd ocenia jej zasadność.

Jeżeli świadek bez usprawiedliwienia nie stawi się w sądzie, sąd może nałożyć grzywnę, ponownie wezwać świadka, a przy kolejnym niestawiennictwie zarządzić przymusowe sprowadzenie. Przy nieuzasadnionej odmowie zeznań lub przyrzeczenia możliwa jest grzywna, a wyjątkowo także areszt na czas nieprzekraczający tygodnia.

Co z wiadomościami zdobytymi przez program śledzący?

W opisanym stanie faktycznym pojawia się również kwestia programu śledzącego zainstalowanego w telefonie. Instalowanie oprogramowania monitorującego bez wiedzy i zgody osoby korzystającej z telefonu może prowadzić do odrębnych konsekwencji prawnych, zwłaszcza gdy doszło do przechwytywania korespondencji, danych dostępowych lub prywatnych informacji.

Nie zmienia to jednak automatycznie odpowiedzi na pytania o zachowanie żony kochanka. To, że ktoś wszedł w posiadanie prywatnych wiadomości, nie oznacza, że może ich używać do zastraszania, wymuszania pieniędzy albo publicznego zawstydzania innej osoby.

W sprawie rozwodowej sąd może zetknąć się z prywatną korespondencją lub wydrukami wiadomości, ale ocenia je według zasad postępowania dowodowego. Jeżeli wiadomości zostały pozyskane w sposób wątpliwy, warto podnieść tę okoliczność w odpowiednim momencie postępowania lub skonsultować, czy i jak reagować.

FAQ

Czy żona kochanka może żądać ode mnie pieniędzy za hotele?

Co do zasady nie ma automatycznego prawa do takiego żądania. Musiałaby wykazać konkretną podstawę prawną, wysokość roszczenia oraz to, że jest osobą uprawnioną do dochodzenia zapłaty. Sam fakt, że jej mąż wydał pieniądze na spotkania, nie oznacza obowiązku zwrotu po Pani stronie.

Czy groźba ujawnienia romansu może być karalna?

Tak, jeżeli ma postać groźby rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci albo służy zmuszeniu do zapłaty lub określonego zachowania. W konkretnych okolicznościach może chodzić o groźbę bezprawną, uporczywe nękanie albo zmuszanie.

Czy jednorazowa wiadomość wystarczy do zarzutu nękania?

Zwykle nie. Uporczywe nękanie zakłada powtarzalność i natarczywość zachowania. Jednorazowa wiadomość może jednak mieć znaczenie jako groźba karalna lub groźba bezprawna, jeżeli jej treść spełnia ustawowe przesłanki.

Czy muszę iść do sądu jako świadek w sprawie rozwodowej?

Jeżeli otrzyma Pani prawidłowe wezwanie z sądu, należy się stawić albo prawidłowo usprawiedliwić niestawiennictwo. Brak stawiennictwa bez usprawiedliwienia może skutkować grzywną, ponownym wezwaniem, a w dalszej kolejności przymusowym sprowadzeniem.

Czy mogę odmówić zeznań, bo sprawa jest wstydliwa?

Nie zawsze. Osoba trzecia, która nie należy do kręgu osób wskazanych w art. 261 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, zwykle nie może odmówić całych zeznań. Może natomiast odmówić odpowiedzi na konkretne pytanie, jeżeli odpowiedź mogłaby narazić ją na hańbę, odpowiedzialność karną albo dotkliwą i bezpośrednią szkodę majątkową.

Czy mogę zgłosić sprawę, jeśli nie mam nagrań?

Tak. Nagrania nie są jedynym dowodem. Znaczenie mogą mieć wiadomości, zrzuty ekranu, historia połączeń, e-maile, zeznania świadków, notatki z datami zdarzeń oraz dokumenty potwierdzające, że groźby były kierowane do Pani lub do osób z Pani otoczenia.

Podsumowanie

W opisanej sytuacji najważniejsze jest oddzielenie emocji od kwestii prawnych. Żona mężczyzny może być stroną własnego konfliktu małżeńskiego i może powoływać dowody w sprawie rozwodowej, ale nie daje jej to prawa do nękania, zastraszania, wymuszania pieniędzy ani publicznego rozpowszechniania kompromitujących informacji.

Nie ma podstaw, aby z samego faktu romansu wywodzić automatyczny obowiązek zwrotu połowy kosztów hoteli lub spotkań. Jeżeli ktoś uważa, że przysługuje mu roszczenie, powinien je wykazać zgodnie z prawem, a nie wymuszać zapłatę groźbą ujawnienia prywatnych informacji.

Jeżeli zostanie Pani wezwana jako świadek w sprawie rozwodowej, powinna Pani potraktować wezwanie poważnie. Możliwość odmowy odpowiedzi istnieje tylko w odniesieniu do konkretnych pytań i tylko w ustawowo określonych sytuacjach. W razie nasilających się gróźb warto zabezpieczyć dowody i rozważyć zgłoszenie sprawy organom ścigania. Powiązany problem omawia artykuł o nękanie przez małżonka, włamanie na konto.

Źródła

1. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny, w szczególności art. 115 § 12, art. 190, art. 190a, art. 191 i art. 233 - Dz.U. 2025 poz. 383.
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego, w szczególności art. 261, art. 274 i art. 276 - Dz.U. 2026 poz. 468.
3. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, w szczególności art. 23, art. 24 i art. 405 - Dz.U. 2025 poz. 1071.
Stan prawny zweryfikowany na dzień 7 czerwca 2026 r.