• Zaktualizowano: 2025-08-24 • Autor: Tomasz Krupiński
Mam zasądzone alimenty na córkę. Córka w tym roku ukończyła 26 lat i studia. Obecnie mieszka za granicą i pracuje. Co mam zrobić, aby nie płacić dalej alimentów?

Z Pana relacji wynika, że jest Pan zobowiązany do płacenia alimentów na córkę. W tym roku Pana córka ukończyła 26 lat oraz studia. Obecnie zaś mieszka i pracuje za granicą. Pyta się Pan wobec tego, czy nadal jest Pan zobowiązany do alimentów.
Generalnie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 133 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (w skrócie K.r.o.) – rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Jednocześnie zgodnie z art. 133 § 3 K.r.o. – rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.
Jak podaje art. 133 § 1 K.r.o. – obowiązek alimentacyjny rodziców nie wygasa z datą uzyskania przez dziecko pełnoletniości. Należy przede wszystkim mieć na uwadze, iż pełnoletniemu dziecku w dalszym ciągu przysługuje prawo do alimentów, jeżeli nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać. Z takimi sytuacjami mamy do czynienia na przykład wtedy, gdy dziecko kontynuuje naukę i nie jest w stanie podjąć pracy.
Zobacz również: Alimenty a praca na umowę zlecenie
Jednocześnie należy wskazać, iż rodzice mogą uchylić się od alimentacji pełnoletnich dzieci w sytuacji określonej w art. 133 § 3 K.r.o., tj. jeżeli alimentacja jest połączona z nadmiernym uszczerbkiem dla rodziców lub jeśli dziecko nie dokłada starań w celu samodzielnego utrzymania się.
Na gruncie powyższych przepisów Sąd Najwyższy stwierdził w wyroku z dnia 24 marca 2000 r. (sygn. akt I CKN 1538/99), że dziecko, które osiągnęło nie tylko pełnoletniość, ale zdobyło także wykształcenie umożliwiające podjęcie pracy zawodowej, pozwalającej na samodzielne utrzymanie, nie traci uprawnień do alimentów, jeżeli np. chce kontynuować naukę i zamiar ten znajduje uzasadnienie w dotychczas osiąganych wynikach. Ponadto SN wskazał, iż trudna sytuacja materialna rodziców nie zwalnia ich od obowiązku świadczenia na potrzeby dzieci. Zmuszeni są oni dzielić się z dziećmi nawet bardzo szczupłymi dochodami, chyba że takiej możliwości są pozbawieni w ogóle. W sytuacjach skrajnych, zwłaszcza o charakterze przejściowym, sprostanie obowiązkowi alimentacyjnemu wymagać nawet będzie poświęcenia części składników majątkowych.
Pana córka jednak zdobyła zawód, wyjechała za granicę i tam podjęła pracę, a więc moim zdaniem można mówić o wygaśnięciu obowiązku jej alimentacji przez Pana.
Przesłankami do ustania alimentowania w przypadku pełnoletniego dziecka są:
– uzyskanie samodzielności – np. zawodu,
– niepodejmowanie próby usamodzielnienia się ze zwykłego lenistwa i lekkomyślności – nieukończenie żadnej szkoły, nieuczęszczanie na zajęcia.
Podsumowując, dziecko pełnoletnie jest uprawnione do świadczeń alimentacyjnych, jednak nie w Pana przypadku, w którym Pana córka jest samodzielna.
Jednak należy stwierdzić, iż do momentu, do którego obowiązuje orzeczenie sądowe nakazujące płacić Panu alimenty, jest Pan zobowiązany do ich terminowego regulowania. Oznacza to, iż obowiązek alimentacyjny ustanie w momencie, kiedy zapadnie wyrok stwierdzający, że nie jest Pan już zobowiązany do płacenia alimentów. Aby uchylić się od płacenia alimentów, należy złożyć do sądu pozew o zwolnienie z alimentów ze względu na fakt, iż alimentacja córki wiąże się dla Pana z nadmiernym uszczerbkiem oraz ze względu na fakt, że córka jest już pełnoletnia.
W pozwie musi Pan wykazać, że córka faktycznie nie uczy się oraz to, iż podjęła zatrudnienie. Jeżeli córka nie utrzymuje z Panem stałych kontaktów, nie interesuje się Panem, jak również nie informuje Pana o swoim życiu, to może Pan również te okoliczności powołać w uzasadnieniu pozwu.
Pozew w sprawie należy skierować do wydziału rodzinnego i nieletnich sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania uprawnionej, czyli córki.
Niestety, dopóki istnieje orzeczenie sądu nakazujące Panu płacenie alimentów, dopóty Pana córka może żądać alimentów nawet poprzez komornika.
Przeczytaj też: Alimenty dla studenta zaocznego
Marek przez wiele lat płacił alimenty na syna, który studiował prawo w Warszawie. Kiedy syn skończył studia i podjął pracę w kancelarii, ojciec uznał, że obowiązek alimentacyjny powinien ustać. Sąd przyznał mu rację – podkreślił, że dorosły syn zdobył zawód i ma możliwość samodzielnego utrzymania się, a dalsze świadczenia ze strony ojca nie są uzasadnione.
Anna przez długi czas wspierała córkę, która studiowała kierunek artystyczny i jednocześnie podejmowała jedynie dorywcze prace. Po zakończeniu studiów córka nie spieszyła się jednak do szukania stałego zatrudnienia i utrzymywała się głównie z alimentów. W tej sytuacji sąd uznał, że brak aktywności w poszukiwaniu pracy jest przejawem lekkomyślności i uchylił obowiązek alimentacyjny matki.
Piotr płacił alimenty na syna do czasu, gdy ten wyjechał do Wielkiej Brytanii i podjął tam stałe zatrudnienie. Chociaż syn początkowo twierdził, że chce dalej studiować zaocznie, sąd uznał, że skoro ma już źródło dochodu pozwalające mu na samodzielne utrzymanie, obowiązek alimentacyjny wygasł. Dzięki temu Piotr mógł zakończyć wieloletnie świadczenia.
Obowiązek alimentacyjny wobec pełnoletniego dziecka nie ustaje automatycznie, lecz trwa do chwili, gdy dziecko jest w stanie samodzielnie się utrzymać. Ukończenie studiów, podjęcie pracy i uzyskanie niezależności finansowej stanowią podstawę do złożenia pozwu o uchylenie alimentów. Do czasu wydania przez sąd orzeczenia, rodzic wciąż ma obowiązek regulowania świadczeń.
Potrzebujesz indywidualnej porady prawnej w sprawie alimentów lub innego zagadnienia rodzinnego? Skontaktuj się z nami online – szybko przeanalizujemy Twoją sytuację, wskażemy możliwe rozwiązania i przygotujemy odpowiednie pisma do sądu. Porady udzielane są w wygodnej formie zdalnej, bez wychodzenia z domu.
1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59
2. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 2000 r. sygn. akt I CKN 1538/99
Potrzebujesz pomocy w napisaniu pozwu o uchylenie obowiązku alimentacyjnego lub odpowiedzi na taki pozew? Nasi prawnicy służą pomocą, opisz nam swój problem i zadaj pytania wypełniając formularz poniżej ▼▼▼.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
O autorze: Tomasz Krupiński
Radca prawny z kilkunastoletnim doświadczeniem, magister prawa, absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Specjalizuje się w prawie nieruchomości i prawie lokalowym (wykup mieszkań, najem, eksmisje, zasiedzenia itp.) oraz w prawie rodzinnym (rozwody, alimenty, podział majątku itp.). Doradza też wspólnotom mieszkaniowym i zarządcom nieruchomości (sam również ma uprawnienia zarządcy). Prowadzi własną kancelarię i reprezentuje naszych klientów w sądach.
Zapytaj prawnika