• Zaktualizowano: 2025-09-22 • Autor: Artykuł Partnera

Wspólność ustawowa małżeńska to podstawowy ustrój majątkowy w polskim prawie, wynikający z art. 31 i nast. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (KRO). Powstaje z chwilą zawarcia małżeństwa i obejmuje przedmioty majątkowe nabyte w trakcie jej trwania przez oboje małżonków lub jednego z nich. Do majątku wspólnego należą m.in. wynagrodzenia za pracę, dochody z działalności, środki zgromadzone na rachunkach emerytalnych, a także nieruchomości kupione w czasie trwania wspólności.
Wyjątkiem są składniki majątku osobistego, np. przedmioty nabyte przed ślubem, otrzymane w drodze darowizny czy dziedziczenia. W praktyce oznacza to, że jeśli małżonkowie kupują mieszkanie za środki wspólne, nieruchomość wchodzi do majątku wspólnego, nawet gdy w akcie notarialnym figuruje tylko jeden małżonek.
Natomiast w przypadku, gdy nieruchomość jest zakupiona za środki pochodzące z majątku osobistego jednego z małżonków, wchodzi ona do jego majątku osobistego.
Podstawowe znaczenie ma to, z jakich środków finansowany jest zakup. Jeśli pochodzi on z majątku osobistego jednego z małżonków (np. z darowizny, spadku, sprzedaży mieszkania sprzed ślubu), nieruchomość wejdzie do jego majątku osobistego. Aby uniknąć sporów, warto w akcie notarialnym umieścić wyraźny zapis, że nieruchomość nabywana jest z majątku osobistego. W księdze wieczystej jako właściciel nieruchomości powinien wówczas widnieć jeden z małżonków.
Umowa sprzedaży nieruchomości wymaga aktu notarialnego. Notariusz poucza strony o skutkach nabycia do majątku wspólnego i w akcie zamieszcza stosowną klauzulę. Składa on również wniosek o wpis właściciela albo właścicieli do sądu wieczystoksięgowego.
W dziale II księgi wieczystej przy nieruchomości wspólnej ujawnia się oboje małżonków z adnotacją „wspólność ustawowa małżeńska”. Jeśli jednak zakupiono nieruchomość z majątku osobistego jednego z małżonków, wpisuje się tylko jego dane. Warto podkreślić, że wpis w księdze ma znaczenie deklaratywne – o przynależności do majątku wspólnego decyduje źródło środków, co potwierdza orzecznictwo Sądu Najwyższego.
Nieruchomość objęta wspólnością ustawową jest współwłasnością obojga małżonków w ramach szczególnego reżimu. Każde rozporządzenie (sprzedaż, ustanowienie hipoteki, darowizna) wymaga zgody obojga. Brak zgody czyni umowę co do zasady nieważną, chyba że małżonek potwierdzi później swoją zgodę.
Po rozwodzie wspólność ustawowa ustaje i konieczny jest podział majątku. Jeśli jeden z małżonków chce zatrzymać nieruchomość, musi spłacić drugiego. Przy kredycie hipotecznym oboje małżonkowie pozostają solidarnie odpowiedzialni wobec banku, nawet gdy nieruchomość przypadnie tylko jednemu. Zwolnienie z długu wymaga zgody banku.
Przy zakupie obowiązuje podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) w wysokości 2% ceny lub VAT przy zakupie od dewelopera. Przy sprzedaży przed upływem 5 lat od nabycia płaci się podatek dochodowy, chyba że środki przeznaczone są na cele mieszkaniowe.
Wspólność ustawowa wywiera istotny wpływ na nabywanie, sprzedaż i rozliczanie nieruchomości. Kluczowe znaczenie ma prawidłowe oznaczenie źródeł finansowania, zapisy w akcie notarialnym i wpis w księdze wieczystej. Błędne ustalenia mogą prowadzić do sporów, zwłaszcza przy rozwodzie czy spłacie kredytu.
Zapytaj prawnika