• Stan prawny na: 2026-06-01
Jeżeli matka dziecka ignoruje zalecenia lekarza, nie podaje leków albo dopuszcza do pogorszenia zdrowia dziecka, drugi rodzic powinien działać szybko: zebrać dokumentację medyczną, powiadomić sąd prowadzący sprawę rozwodową lub sąd opiekuńczy i w razie zagrożenia życia lub zdrowia wezwać pomoc.
W artykule wyjaśniam, kiedy można żądać zabezpieczenia pieczy nad dzieckiem, ograniczenia albo pozbawienia władzy rodzicielskiej matki, nadzoru kuratora oraz zawiadomienia policji lub prokuratury.

Jeżeli dzieci mieszkają z matką, a ojciec widzi, że ich stan zdrowia się pogarsza, nie powinien ograniczać się do ustnych próśb ani sporów z drugim rodzicem. Władza rodzicielska obejmuje obowiązek i prawo wykonywania pieczy nad osobą dziecka, jego wychowanie oraz troskę o jego rozwój fizyczny i psychiczny. Z aktualnych art. 95 i 96 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wynika, że rodzice mają działać zgodnie z dobrem dziecka, a sprawy zdrowotne dziecka są jednymi z najważniejszych spraw wykonywania władzy rodzicielskiej.
Jeżeli obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska, każde z nich ma prawo i obowiązek reagować na realne zagrożenie zdrowia dziecka. W zwykłych sprawach rodzic sprawujący bieżącą opiekę podejmuje codzienne decyzje, ale poważne leczenie, diagnostyka, długotrwała dieta lecznicza, rehabilitacja albo odmowa leczenia powinny być uzgadniane. Gdy porozumienia nie ma, sprawę może rozstrzygnąć sąd opiekuńczy, a w toku rozwodu – sąd rozwodowy w ramach zabezpieczenia.
W pierwszej kolejności należy ustalić, czy mamy do czynienia z zaniedbaniem, błędem organizacyjnym, konfliktem rodziców czy bezpośrednim zagrożeniem zdrowia. Od tego zależy tryb działania. Inaczej wygląda sytuacja, gdy matka spóźnia się z wizytą kontrolną, a inaczej, gdy nie podaje leków przeciwpasożytniczych, lekceważy anemię, dopuszcza do zakażeń albo ignoruje zalecenia lekarza przy ryzyku cukrzycy, chorób wątroby lub innych poważnych powikłań.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Jeżeli z objawów wynika, że dziecku może grozić bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, nie należy czekać na kolejną rozprawę, opinię biegłych ani odpowiedź matki. Trzeba skorzystać z pomocy medycznej: zadzwonić pod numer alarmowy 112 albo 999, pojechać z dzieckiem do szpitala, przychodni lub nocnej pomocy lekarskiej. Lekarz może opisać stan dziecka, wydać zalecenia, a w razie podejrzenia zaniedbania zawiadomić odpowiednie służby.
W takich sytuacjach ojciec powinien zadbać o dokumenty: kartę informacyjną, wyniki badań, rozpoznanie, zalecenia, recepty i ewentualną adnotację, że opóźnienie leczenia albo brak leczenia może zagrażać zdrowiu dziecka. Taka dokumentacja ma większą wartość niż ogólne twierdzenia o złej opiece.
Jeżeli matka odmawia podania leków, odmawia wizyty lekarskiej, zabiera dziecko ze szpitala wbrew zaleceniom albo ukrywa dziecko przed ojcem i lekarzami, można równolegle zawiadomić policję, prokuraturę, ośrodek pomocy społecznej, szkołę lub przedszkole oraz sąd rodzinny. W sprawach nagłych liczy się bezpieczeństwo dziecka, a nie zachowanie pozorów poprawnych relacji między rodzicami.
Jeżeli między rodzicami trwa sprawa o rozwód albo separację, osobna sprawa o władzę rodzicielską nad wspólnymi małoletnimi dziećmi co do zasady nie powinna być wszczynana. Zgodnie z art. 4451 Kodeksu postępowania cywilnego w razie potrzeby orzeczenia o władzy rodzicielskiej lub kontaktach stosuje się przepisy o postępowaniu zabezpieczającym. W praktyce oznacza to, że ojciec powinien złożyć pilny wniosek do sądu okręgowego prowadzącego rozwód.
Wniosek może dotyczyć między innymi:
Podstawą proceduralną będzie zwykle art. 730 i art. 7301 K.p.c., a przy pieczy nad dziećmi także art. 755 K.p.c., który pozwala sądowi tymczasowo unormować prawa i obowiązki stron oraz uregulować sposób roztoczenia pieczy nad małoletnimi dziećmi i kontaktów z dzieckiem. W sprawach pilnych warto wprost napisać, dlaczego brak zabezpieczenia może narazić dziecko na dalsze pogorszenie zdrowia.
Jeżeli sprawa o rozwód ani separację się nie toczy, właściwą drogą jest zwykle wniosek do sądu rejonowego – wydziału rodzinnego i nieletnich – o wydanie zarządzeń opiekuńczych na podstawie art. 109 K.r.o. Taki wniosek może złożyć ojciec, ale sąd może również podjąć czynności z urzędu po zawiadomieniu przez szkołę, przedszkole, lekarza, policję, OPS albo inną osobę, która ma wiedzę o zagrożeniu dobra dziecka.
Art. 109 K.r.o. pozwala sądowi wydać odpowiednie zarządzenia, jeżeli dobro dziecka jest zagrożone. W praktyce sąd może zobowiązać rodziców do określonego postępowania, skierować rodzinę do specjalisty, zobowiązać do pracy z asystentem rodziny, poddać wykonywanie władzy rodzicielskiej stałemu nadzorowi kuratora, ograniczyć niektóre decyzje rodzica albo – w najpoważniejszych przypadkach – zarządzić umieszczenie dziecka w pieczy zastępczej.
Wniosek powinien być konkretny. Zamiast pisać tylko, że matka źle zajmuje się dziećmi, należy wskazać: jakie choroby lub objawy występują, jakie zalecenia lekarskie zostały wydane, czego matka nie wykonuje, jakie skutki już nastąpiły i czego ojciec domaga się od sądu. Warto dołączyć kopie dokumentów oraz zaproponować szybkie zabezpieczenie do czasu rozpoznania sprawy.
W sprawie rodzinnej nie wystarcza przekonanie ojca, że matka zaniedbuje dziecko. Sąd musi mieć materiał, który pozwoli ustalić fakty. Obowiązek przedstawiania dowodów wynika między innymi z art. 6 Kodeksu cywilnego i art. 232 K.p.c. Dlatego trzeba zebrać wszystko, co pokazuje stan dziecka, zalecenia lekarzy i zachowanie matki.
Przydatne dowody to przede wszystkim:
Dowody warto porządkować chronologicznie. Dobrze przygotowany wniosek powinien pokazywać ciąg zdarzeń: rozpoznanie choroby, zalecenia, zaniechanie matki, pogorszenie zdrowia dziecka i potrzebę natychmiastowej decyzji sądu. Jeżeli oprócz zaniedbań zdrowotnych występuje nastawianie dziecka przeciwko drugiemu rodzicowi, również trzeba to opisać, ale nie należy mieszać tego z kwestiami medycznymi bez jasnego uporządkowania faktów.
Tak, jeżeli zachowanie matki realnie zagraża dobru dziecka. Ograniczenie władzy rodzicielskiej nie jest karą dla rodzica, lecz środkiem ochrony dziecka. Sąd może określić, jakie decyzje matka może podejmować samodzielnie, a jakie wymagają zgody ojca lub sądu. Może też ustanowić nadzór kuratora, zobowiązać matkę do wykonywania zaleceń lekarskich, terapii rodzinnej, współpracy z asystentem rodziny albo przekazywania ojcu informacji o stanie zdrowia dzieci.
W sprawach zdrowotnych dobrym rozwiązaniem bywa żądanie, aby jeden rodzic był uprawniony do samodzielnego podejmowania decyzji dotyczących leczenia, rehabilitacji, wizyt lekarskich i diagnostyki, jeżeli drugi rodzic uporczywie blokuje takie działania. Wniosek powinien być jednak dopasowany do konkretnego problemu. Inaczej formułuje się żądania przy jednorazowej odmowie wizyty, a inaczej przy długotrwałym ignorowaniu diagnozy i zaleceń.
Sam fakt, że matka ma problemy emocjonalne, leczy się psychiatrycznie albo zachowuje się nieracjonalnie, nie oznacza automatycznie, że należy odebrać jej dzieci. Znaczenie ma to, czy jej stan wpływa na wykonywanie pieczy nad dziećmi i czy powoduje zagrożenie ich dobra. Jeżeli ojciec podejrzewa zaburzenia psychiczne, powinien opisywać konkretne zachowania: odmowę leczenia dziecka, brak kontroli nad dietą, impulsywność, izolowanie dzieci, zaniedbywanie higieny, niewykonywanie zaleceń lekarzy.
W uzasadnionych przypadkach można wnioskować o dopuszczenie dowodu z opinii biegłych, opiniodawczego zespołu sądowych specjalistów, dokumentacji leczenia matki albo wywiadu kuratora. Trzeba jednak pamiętać, że sąd nie powinien opierać decyzji na domysłach. Dla sądu ważniejsze od etykiety choroby będzie to, czy dzieci są bezpieczne i czy matka faktycznie wykonuje swoje obowiązki.
Policję albo prokuraturę warto zawiadomić wtedy, gdy zachowanie matki może wykraczać poza spór rodzinny i wskazuje na narażenie dziecka na poważne niebezpieczeństwo. Art. 160 Kodeksu karnego przewiduje odpowiedzialność za narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, a surowsza odpowiedzialność dotyczy osoby, na której ciąży obowiązek opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo.
Nie każde zaniedbanie będzie przestępstwem. Opóźnienie jednej wizyty kontrolnej zwykle nie wystarczy. Inaczej może być, gdy matka uporczywie nie leczy dziecka, ukrywa ciężkie objawy, nie podaje zaleconych leków, odmawia hospitalizacji, dopuszcza do skrajnego zaniedbania higieny albo odżywiania i powstaje bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia. Zawiadomienie powinno opisywać fakty, daty, dokumenty i osoby, które mogą potwierdzić sytuację.
W sprawach karnych nie trzeba samodzielnie wskazywać idealnej kwalifikacji prawnej. Wystarczy opisać zdarzenia i dołączyć dowody. Policja lub prokurator ocenią, czy zachodzi podejrzenie popełnienia przestępstwa. Równolegle nadal trzeba działać przed sądem rodzinnym albo rozwodowym, bo postępowanie karne samo w sobie nie zawsze szybko rozwiąże kwestię pieczy nad dzieckiem.
Sąd rodzinny albo sąd rozwodowy może zastosować środek adekwatny do stopnia zagrożenia dobra dziecka. Może pozostawić dzieci przy matce, ale nałożyć konkretne obowiązki i nadzór. Może powierzyć pieczę ojcu na czas postępowania. Może też uregulować kontakty, zobowiązać rodziców do współpracy z lekarzem, kuratorem lub asystentem rodziny. W skrajnych sytuacjach sąd może zdecydować o pieczy zastępczej, jeżeli żaden rodzic nie jest w stanie zapewnić dziecku bezpieczeństwa.
Pozbawienie władzy rodzicielskiej na podstawie art. 111 K.r.o. wchodzi w grę w razie trwałej przeszkody w wykonywaniu władzy, nadużywania władzy rodzicielskiej albo rażącego zaniedbywania obowiązków względem dziecka. W przypadku zaniedbań zdrowotnych może to być rozważane, gdy zachowanie matki jest poważne, powtarzalne i mimo pomocy lub ostrzeżeń nadal naraża dziecko. Zwykle jednak sąd analizuje, czy wystarczy mniej daleko idący środek, np. ograniczenie władzy, nadzór kuratora albo przekazanie konkretnych decyzji zdrowotnych ojcu.
Pismo powinno być uporządkowane i możliwie krótkie. W nagłówku należy oznaczyć sąd, strony, sygnaturę sprawy rozwodowej, jeżeli sprawa już trwa, oraz wskazać, że jest to pilny wniosek o zabezpieczenie albo wniosek o wydanie zarządzeń opiekuńczych. W petitum trzeba jasno napisać, czego ojciec żąda. W uzasadnieniu należy przedstawić stan zdrowia dziecka, zachowanie matki, dotychczasowe próby rozwiązania problemu i dowody.
Do pisma warto dołączyć kopie dokumentów, a oryginały zachować. Jeżeli sprawa jest pilna, wniosek można złożyć w biurze podawczym sądu z potwierdzeniem przyjęcia, wysłać listem poleconym albo – jeżeli są spełnione warunki techniczne i formalne – skorzystać z dopuszczalnej drogi elektronicznej. W sytuacji zagrożenia zdrowia dziecka równoległe zawiadomienie policji, OPS albo szkoły może pomóc sądowi szybciej ustalić sytuację.
Poniższe przykłady pokazują, jak podobne sytuacje mogą wyglądać w praktyce. Każda sprawa wymaga jednak oceny dokumentacji medycznej, wieku dziecka, zakresu władzy rodzicielskiej i tego, czy trwa już sprawa o rozwód.
Ojciec podczas kontaktu z córką zauważył, że dziecko jest osłabione, blade i skarży się na bóle brzucha. Lekarz potwierdził anemię oraz konieczność leczenia, ale matka twierdziła, że leki są niepotrzebne. Ojciec zebrał kartę wizyty, wyniki badań i wiadomości od matki, a następnie złożył w sądzie rozwodowym wniosek o zabezpieczenie. Zażądał zobowiązania matki do realizowania zaleceń lekarskich oraz upoważnienia go do samodzielnego umawiania wizyt. Sąd mógł w takiej sytuacji szybko uregulować obowiązki rodziców na czas procesu.
Młodsze dziecko miało znaczną nadwagę, problemy z poruszaniem się i zalecenia pilnej zmiany diety. Matka podawała dziecku głównie słodycze i wysoko przetworzone jedzenie, a wizyty u specjalistów odwoływała. Ojciec uzyskał zaświadczenie od pediatry oraz opinię dietetyczną, a dodatkowo poprosił przedszkole o pisemną informację o stanie dziecka. We wniosku do sądu zawnioskował o nadzór kuratora i zobowiązanie matki do współpracy z lekarzem. Taki wniosek powinien skupiać się na zdrowiu dziecka, a nie na krytyce stylu życia matki.
Podczas wizyty ojciec zauważył u dziecka silne zakażenie skóry i gorączkę. Matka od kilku dni nie konsultowała objawów z lekarzem. Ojciec zawiózł dziecko do szpitala, gdzie lekarz wskazał potrzebę leczenia i opisał ryzyko powikłań. Po zabezpieczeniu pomocy medycznej ojciec zawiadomił policję i sąd rodzinny. Jeżeli dokumenty medyczne potwierdzają bezpośrednie zagrożenie zdrowia, sąd może rozważyć pilne zabezpieczenie pieczy przy ojcu.
Jeżeli ojcu przysługuje władza rodzicielska, co do zasady ma prawo troszczyć się o zdrowie dziecka i korzystać z pomocy lekarskiej. W sprawach pilnych nie powinien czekać na zgodę matki, jeżeli zwłoka może zaszkodzić dziecku. Przy planowym, poważnym leczeniu spór rodziców może wymagać rozstrzygnięcia sądu.
Może uzasadniać pilną interwencję, ale wszystko zależy od rodzaju choroby, zaleceń lekarza, skutków odmowy i skali zagrożenia. Sąd może najpierw zobowiązać matkę do leczenia dziecka, ustanowić nadzór kuratora albo ograniczyć jej władzę rodzicielską. Powierzenie pieczy ojcu jest bardziej prawdopodobne, gdy dokumenty medyczne pokazują realne ryzyko dla zdrowia dziecka.
Jeżeli sprawa o rozwód lub separację jest w toku, wniosek dotyczący pieczy, kontaktów albo władzy rodzicielskiej składa się zasadniczo do sądu prowadzącego tę sprawę. W piśmie należy wskazać sygnaturę akt i podkreślić pilny charakter sprawy.
Tak. Ośrodek pomocy społecznej, szkoła, przedszkole, lekarz albo pielęgniarka szkolna mogą przekazać informacje sądowi rodzinnemu, jeżeli dobro dziecka jest zagrożone. Takie zawiadomienie nie zastępuje dobrze przygotowanego wniosku ojca, ale może pomóc w szybkim ustaleniu sytuacji dziecka.
Tak. Nadzór kuratora jest jednym z częstych środków stosowanych przy zagrożeniu dobra dziecka. Kurator może kontrolować sytuację w rodzinie, a sąd może zobowiązać matkę do konkretnych działań, np. realizowania zaleceń lekarskich, współpracy z asystentem rodziny albo informowania ojca o leczeniu.
Zawiadomienie prokuratury warto rozważyć, gdy zaniedbania są poważne i mogą oznaczać narażenie dziecka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Najlepiej dołączyć dokumentację medyczną i opisać konkretne zaniechania, zamiast formułować same oceny.
Jest możliwe, ale tylko w poważnych przypadkach, np. gdy matka rażąco zaniedbuje obowiązki wobec dziecka, nadużywa władzy rodzicielskiej albo trwale nie jest w stanie jej wykonywać. Sąd ocenia, czy dla ochrony dziecka wystarczy ograniczenie władzy, nadzór kuratora albo przekazanie konkretnych decyzji ojcu.
Gdy matka nie dba o zdrowie dzieci, ojciec powinien działać równolegle na dwóch poziomach: medycznym i prawnym. Najpierw trzeba zabezpieczyć dziecko – poprzez lekarza, szpital, pogotowie lub policję, jeżeli sytuacja jest nagła. Następnie należy przygotować wniosek do właściwego sądu i oprzeć go na dokumentach, a nie wyłącznie na emocjonalnym opisie konfliktu.
Najskuteczniejsze są pisma, które jasno pokazują zagrożenie dobra dziecka, zawierają konkretne żądania i załączają dowody. W zależności od skali problemu sąd może zobowiązać matkę do leczenia dziecka, ustanowić nadzór kuratora, ograniczyć jej władzę rodzicielską, powierzyć pieczę ojcu albo – w sytuacjach skrajnych – zastosować dalej idące środki ochrony dziecka.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy, t.j. Dz. U. 2026 poz. 236 – tekst aktu.
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego, t.j. Dz. U. 2026 poz. 468 – tekst aktu.
3. Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny, t.j. Dz. U. 2025 poz. 383 – tekst aktu.
4. Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, t.j. Dz. U. 2025 poz. 49 – tekst aktu.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Janusz Polanowski
Prawnik – absolwent Wydziału Prawa i Administracji UMCS w Lublinie. Łączy zainteresowania naukowe z zagadnieniami praktycznymi, co szczególnie dotyczy prawa Republiki Czeskiej oraz Republiki Słowackiej . Naszym Klientom udziela odpowiedzi na pytania...
>> więcej informacjiZapytaj prawnika