• Stan prawny na: 2026-05-16
Po wyroku rozwodowym można jeszcze zmienić stanowisko co do winy, ale tylko dopóki wyrok nie jest prawomocny i pod warunkiem zachowania terminów procesowych. W praktyce najczęściej wymaga to złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku albo — w szczególnych przypadkach wyroku zaocznego — wniesienia apelacji w terminie wynikającym z pouczenia sądu.
W artykule wyjaśniamy, kiedy można cofnąć zgodę na rozwód bez orzekania o winie, czym różni się apelacja powoda od sprzeciwu pozwanego od wyroku zaocznego, jakie dowody można powołać w drugiej instancji i kiedy zamiast zmiany wyroku trzeba rozważyć inne środki prawne.

Tak, w określonych sytuacjach można wnieść apelację od wyroku rozwodowego i domagać się zmiany rozstrzygnięcia w zakresie winy. Dotyczy to także sytuacji, w której na rozprawie strona wcześniej zgodziła się na rozwód bez orzekania o winie, ale po ogłoszeniu albo doręczeniu wyroku zmieniła stanowisko.
Podstawą jest art. 57 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Sąd, orzekając rozwód, co do zasady rozstrzyga, czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia. Dopiero na zgodne żądanie małżonków sąd zaniechuje orzekania o winie. Skutek jest wtedy taki, jak gdyby żaden z małżonków nie ponosił winy.
Zgoda na rozwód bez orzekania o winie nie jest jednak nieodwołalna. W orzecznictwie przyjmuje się, że zgodne żądanie małżonków dotyczące zaniechania orzekania o winie powinno istnieć w chwili orzekania, również w postępowaniu apelacyjnym. Oznacza to, że strona może cofnąć taką zgodę, dopóki wyrok rozwodowy nie stał się prawomocny.
Trzeba jednak rozróżnić dwie rzeczy: samo cofnięcie zgody na brak orzekania o winie oraz skuteczne wykazanie, że drugi małżonek rzeczywiście ponosi winę za rozkład pożycia. Apelacja nie powinna ograniczać się do stwierdzenia, że strona „żałuje” wcześniejszej decyzji. Należy wskazać zarzuty, uzasadnić zmianę stanowiska i przedstawić dowody albo wyjaśnić, dlaczego potrzeba ich powołania powstała dopiero po wydaniu wyroku.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Jeżeli w sprawie rozwodowej zapadł wyrok zaoczny, trzeba bardzo uważnie przeczytać pouczenie sądu. Zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego wyrok zaoczny doręcza się stronom z urzędu. Stronie niezastępowanej przez profesjonalnego pełnomocnika sąd doręcza go z pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia.
Pozwany, przeciwko któremu zapadł wyrok zaoczny, może wnieść sprzeciw w terminie dwóch tygodni od doręczenia mu wyroku. W sprzeciwie powinien przedstawić zarzuty, twierdzenia i dowody. Jeżeli pozwany spóźni się ze sprzeciwem albo nie uzupełni jego braków, sąd może sprzeciw odrzucić.
Powód nie wnosi sprzeciwu od wyroku zaocznego. Jeżeli chce zaskarżyć rozstrzygnięcie, powinien skorzystać z apelacji. W typowej sprawie najpierw składa się wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem w terminie tygodnia od ogłoszenia wyroku, a następnie apelację w terminie dwóch tygodni od doręczenia wyroku z uzasadnieniem. Jeżeli jednak wyrok zaoczny nie podlegał uzasadnieniu zgodnie z przepisami o wyrokach zaocznych, termin do wniesienia apelacji przez powoda może biec od dnia doręczenia wyroku.
Dlatego w praktyce najbezpieczniejsze jest natychmiastowe sprawdzenie: kiedy wyrok doręczono, jakie pouczenie dołączono, czy wyrok ma uzasadnienie, czy można jeszcze złożyć wniosek o doręczenie uzasadnienia oraz jaki dokładnie termin wskazał sąd.
Cofnięcie zgody na rozwód bez orzekania o winie może nastąpić w apelacji. Strona powinna jasno wskazać, że nie podtrzymuje już zgody na zaniechanie orzekania o winie i domaga się rozstrzygnięcia, który z małżonków ponosi winę za rozkład pożycia.
W apelacji należy określić, czego strona żąda. Inaczej formułuje się apelację, gdy strona chce jedynie zmiany wyroku w części dotyczącej winy, a inaczej, gdy chce podważyć sam rozwód i domagać się oddalenia powództwa albo orzeczenia separacji.
Jeżeli strona zaskarża tylko brak orzeczenia o winie, zasadniczo nie kwestionuje samego rozwiązania małżeństwa. Jeżeli natomiast chce, aby sąd drugiej instancji nie orzekał rozwodu albo orzekł separację, trzeba podnieść zarzuty dotyczące przesłanek rozwodu. Chodzi zwłaszcza o to, czy nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, czy rozwód nie naruszy dobra wspólnych małoletnich dzieci albo czy nie byłby sprzeczny z zasadami współżycia społecznego.
Warto pamiętać, że jeżeli jeden z małżonków żąda separacji, a drugi rozwodu i żądanie rozwodu jest uzasadnione, sąd orzeka rozwód. Separacja może być orzeczona zamiast rozwodu przede wszystkim wtedy, gdy rozwód nie jest dopuszczalny, a żądanie separacji jest zasadne.
Apelacja powinna spełniać wymagania pisma procesowego oraz wymagania przewidziane dla apelacji. W szczególności trzeba oznaczyć wyrok, wskazać, czy jest zaskarżany w całości czy w części, przedstawić zarzuty, uzasadnić je, a następnie sformułować konkretny wniosek — np. o zmianę wyroku przez orzeczenie rozwodu z wyłącznej winy męża albo żony.
W sprawie o zmianę rozstrzygnięcia w zakresie winy szczególne znaczenie mają zarzuty dotyczące błędnych ustaleń faktycznych, pominięcia istotnych okoliczności, niewłaściwej oceny dowodów albo braku przeprowadzenia dowodów, które mogły mieć wpływ na rozstrzygnięcie.
Nie wystarczy napisać, że na rozprawie strona była zdenerwowana, zaskoczona obecnością adwokata drugiego małżonka albo działała pod wpływem emocji. Takie okoliczności mogą pomóc wyjaśnić, dlaczego doszło do zmiany stanowiska, ale same w sobie zwykle nie zastąpią zarzutów apelacyjnych i dowodów dotyczących winy.
Jeżeli strona chce powoływać nowe fakty lub dowody, powinna uprawdopodobnić, że ich powołanie przed sądem pierwszej instancji nie było możliwe albo że potrzeba ich powołania wynikła później. Sąd drugiej instancji może pominąć nowe fakty i dowody, jeżeli strona mogła je powołać wcześniej.
Wina w rozkładzie pożycia nie jest zdefiniowana wprost w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym. W praktyce sądy oceniają, czy małżonek naruszył obowiązki małżeńskie, takie jak obowiązek wspólnego pożycia, wzajemnej pomocy, wierności, lojalności i współdziałania dla dobra rodziny.
Dowodami mogą być m.in. wiadomości, e-maile, nagrania, zdjęcia, dokumenty, wydruki rozmów, zeznania świadków, dokumentacja z interwencji Policji, dokumentacja medyczna, zaświadczenia terapeutyczne, potwierdzenia wydatków, dowody nadużywania alkoholu albo inne materiały pokazujące przyczyny rozpadu małżeństwa.
Trzeba jednak pamiętać, że sąd nie orzeka o winie po to, aby ocenić całe małżeństwo moralnie. Istotne jest to, jakie zachowania doprowadziły do zupełnego i trwałego rozkładu pożycia. Jeżeli strona żąda orzeczenia wyłącznej winy drugiego małżonka, musi liczyć się z tym, że sąd będzie badał także jej własne zachowanie.
Orzeczenie wyłącznej winy może mieć znaczenie zwłaszcza dla alimentów między byłymi małżonkami. Małżonek niewinny może żądać alimentów od małżonka wyłącznie winnego, jeżeli rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie jego sytuacji materialnej, nawet gdy nie znajduje się w niedostatku. Przy rozwodzie bez orzekania o winie takiej podstawy nie ma.
Tak, wyrok rozwodowy można zaskarżyć w całości albo w części. Można więc zaskarżyć tylko rozstrzygnięcie dotyczące winy, pozostawiając poza zakresem apelacji np. alimenty na dzieci, kontakty z dziećmi albo władzę rodzicielską. Zakres zaskarżenia musi być jednak przemyślany.
Jeżeli celem jest jedynie to, aby sąd orzekł rozwód z winy drugiego małżonka, apelacja powinna koncentrować się na winie. Jeżeli jednak strona chce, aby rozwód w ogóle nie został orzeczony albo aby zamiast rozwodu orzeczono separację, zakres apelacji musi obejmować samo rozstrzygnięcie o rozwodzie.
Nie można jednocześnie logicznie twierdzić, że wyrok w części dotyczącej dzieci i alimentów ma pozostać bez zmian, a jednocześnie żądać całkowitego uchylenia rozwodu bez analizy skutków takiego żądania. W sprawach z małoletnimi dziećmi rozstrzygnięcia dotyczące władzy rodzicielskiej, kontaktów i alimentów są ściśle związane z wyrokiem rozwodowym.
Jeżeli wyrok rozwodowy stał się prawomocny, zwykła apelacja nie jest już możliwa. Sama zmiana zdania po uprawomocnieniu się wyroku nie pozwala „unieważnić” rozwodu ani ponownie otworzyć sprawy tylko dlatego, że strona żałuje zgody na rozwód bez orzekania o winie.
W wyjątkowych przypadkach można analizować nadzwyczajne środki prawne, ale są one dostępne tylko przy spełnieniu szczególnych przesłanek. Przykładem może być wznowienie postępowania, które nie służy do zwykłego korygowania nietrafnych decyzji procesowych, lecz do reagowania na szczególne uchybienia przewidziane w przepisach.
Jeżeli po prawomocnym rozwodzie pojawia się problem alimentów, kontaktów z dziećmi, władzy rodzicielskiej albo wykonywania obowiązków wobec dzieci, często właściwszą drogą będzie odrębny wniosek lub pozew dotyczący konkretnego rozstrzygnięcia, a nie próba podważania samego rozwodu.
Poniższe przykłady pokazują, kiedy apelacja może mieć praktyczne znaczenie i jakie ryzyka pojawiają się wtedy, gdy strona próbuje powołać nowe okoliczności dopiero po wyroku.
Anna zgodziła się na rozwód bez orzekania o winie, bo chciała szybko zakończyć sprawę. Po doręczeniu wyroku odnalazła wiadomości potwierdzające, że mąż od dłuższego czasu pozostawał w relacji z inną kobietą i ukrywał ten fakt przed rodziną. Jeżeli termin na apelację jeszcze nie upłynął, Anna może cofnąć zgodę na brak orzekania o winie i domagać się zmiany wyroku, ale powinna wyjaśnić, dlaczego dowody powołuje dopiero teraz oraz jaki miały wpływ na rozkład pożycia.
Katarzyna była powódką w sprawie rozwodowej, a jej mąż nie stawił się na rozprawie i zapadł wyrok zaoczny. Sąd rozwiązał małżeństwo bez orzekania o winie. Po doręczeniu wyroku Katarzyna uznała, że takie rozstrzygnięcie może pogorszyć jej sytuację alimentacyjną. Nie może wnieść sprzeciwu, bo ten środek przysługuje pozwanemu. Powinna sprawdzić pouczenie sądu i termin do ewentualnej apelacji.
Ewa nie sprzeciwiła się rozwodowi bez orzekania o winie, ponieważ podczas rozprawy była zestresowana i nie miała pełnomocnika. Dopiero po ogłoszeniu wyroku chciała przedstawić świadków potwierdzających przemoc psychiczną ze strony męża. W apelacji samo powołanie się na stres może nie wystarczyć. Ewa musi wskazać konkretne zarzuty wobec wyroku, opisać znaczenie świadków i wyjaśnić, dlaczego nie zgłosiła ich w pierwszej instancji.
Tak, ale tylko do czasu prawomocnego zakończenia sprawy. Najczęściej robi się to w apelacji, wskazując, że strona nie podtrzymuje zgody na zaniechanie orzekania o winie i żąda rozstrzygnięcia, który małżonek ponosi winę za rozkład pożycia.
Co do zasady najpierw w terminie tygodnia składa się wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, a apelację wnosi się w terminie dwóch tygodni od doręczenia wyroku z uzasadnieniem. Jeżeli sąd przedłużył termin sporządzenia uzasadnienia, termin apelacji może wynosić trzy tygodnie. Przy wyroku zaocznym trzeba dodatkowo sprawdzić pouczenie, bo w niektórych przypadkach termin apelacji powoda biegnie od doręczenia wyroku.
Tak. Pozwany, przeciwko któremu zapadł wyrok zaoczny, może złożyć sprzeciw w terminie dwóch tygodni od doręczenia mu wyroku. W sprzeciwie powinien przedstawić zarzuty, twierdzenia i dowody, ponieważ spóźnione twierdzenia i dowody mogą zostać pominięte.
Można, ale trzeba uprawdopodobnić, że ich powołanie w pierwszej instancji nie było możliwe albo że potrzeba ich powołania wynikła później. Jeżeli sąd uzna, że dowody mogły zostać przedstawione wcześniej, może je pominąć.
Tak, można zaskarżyć wyrok tylko w części dotyczącej winy, jeżeli strona akceptuje sam rozwód oraz pozostałe rozstrzygnięcia. Trzeba wtedy jasno wskazać, że żądanie apelacji dotyczy zmiany wyroku w zakresie winy, a nie uchylenia całego wyroku rozwodowego.
Zasadniczo nie. Po uprawomocnieniu się wyroku zwykła apelacja nie przysługuje. Można analizować tylko wyjątkowe środki prawne, np. wznowienie postępowania, ale wymagają one szczególnych podstaw przewidzianych w przepisach.
Zgoda na rozwód bez orzekania o winie nie zamyka definitywnie drogi do żądania orzeczenia winy, jeżeli wyrok nie jest jeszcze prawomocny. Strona może zmienić stanowisko i wnieść apelację, ale musi pilnować terminów, prawidłowo określić zakres zaskarżenia oraz poprzeć swoje żądanie konkretnymi zarzutami i dowodami.
Największym błędem jest potraktowanie apelacji jako zwykłego pisma z informacją, że strona po rozprawie zmieniła zdanie. Apelacja powinna odpowiadać na pytanie, dlaczego wyrok jest wadliwy, jakie fakty sąd ustalił błędnie albo pominął i dlaczego nowe dowody powinny zostać dopuszczone dopiero w drugiej instancji.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz.U. 2026 poz. 236
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz.U. 2026 poz. 468
3. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
4. Orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 26 czerwca 1958 r., II CR 417/57
5. Orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 1958 r., III CR 226/58
6. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 września 1997 r., I CKN 646/97
7. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2015 r., I ACa 319/15
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Marek Gola
Radca prawny, doktorant w Katedrze Prawa Karnego Procesowego na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Śląskiego, zdał aplikację radcowską w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Katowicach. Specjalizuje się w szczególności w prawie karnym...
>> więcej informacjiZapytaj prawnika