• Stan prawny na: 2026-06-04
Brak zgody byłego małżonka nie blokuje podziału majątku po rozwodzie. Jeżeli nie da się zawrzeć umowy, podziału dokonuje sąd rejonowy, a w postępowaniu można żądać spłaty, ustalenia nierównych udziałów, rozliczenia nakładów oraz zabezpieczenia płatności.
W artykule wyjaśniamy, co zrobić, gdy były mąż utrudnia podział majątku, jak przygotować wniosek do sądu, jak sąd ustala wartość mieszkania i jak egzekwować zasądzoną spłatę.

Pani Stanisława rozwiodła się 9 lat temu. Do tej pory nie przeprowadziła sprawy o podział majątku, ponieważ były mąż utrudniał rozliczenie i zapowiadał, że nie zgodzi się na żaden podział. W skład majątku wchodzi przede wszystkim duże mieszkanie, z którego pani Stanisława się wyprowadziła. Chciałaby, aby mieszkanie przypadło byłemu mężowi, ale z obowiązkiem spłaty jej udziału.
Problem polega na tym, że były mąż jest emerytem i twierdzi, że nie ma pieniędzy na spłatę. Pani Stanisława obawia się, że będzie próbował zaniżyć wartość mieszkania, przeciągać postępowanie albo wykazać, że nie jest w stanie zapłacić. W takiej sytuacji trzeba oddzielić dwie kwestie: samo prawo do podziału majątku oraz późniejsze zabezpieczenie i egzekwowanie należnej spłaty.
Jeżeli małżonkowie nie zawarli intercyzy, z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między nimi ustawowa wspólność majątkowa. Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego obejmuje ona przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności przez oboje małżonków albo przez jednego z nich.
Do majątku wspólnego należą w szczególności: pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków, dochody z majątku wspólnego i osobistego, środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego, kwoty składek zapisane na subkoncie w ZUS oraz środki zgromadzone na koncie OIPE i subkoncie OIPE każdego z małżonków. O tym, czy dany składnik podlega podziałowi, decyduje przede wszystkim sposób i czas jego nabycia oraz przepisy szczególne dotyczące danego prawa.
Do majątku osobistego każdego z małżonków należą natomiast między innymi przedmioty nabyte przed ślubem, otrzymane w drodze dziedziczenia, zapisu lub darowizny, chyba że spadkodawca albo darczyńca postanowił inaczej, a także niektóre prawa niezbywalne, przedmioty służące wyłącznie osobistym potrzebom jednego małżonka oraz przedmioty nabyte w zamian za składniki majątku osobistego.
Po ustaniu wspólności majątkowej byli małżonkowie mogą rozliczyć się dobrowolnie. Jeżeli w skład majątku wchodzi nieruchomość, umowa o podział wymaga aktu notarialnego. W praktyce przy zgodzie stron warto rozważyć umowny podział majątku po rozwodzie, ponieważ jest zwykle szybszy niż postępowanie sądowe.
Brak zgody byłego męża nie zamyka drogi do podziału majątku. Jeżeli strony nie potrafią porozumieć się co do tego, komu przypadnie mieszkanie, jaka ma być wysokość spłaty albo jakie składniki majątku w ogóle podlegają podziałowi, należy złożyć do sądu wniosek o podział majątku wspólnego.
Sprawa toczy się w postępowaniu nieprocesowym. Właściwy jest sąd rejonowy, a zgodnie z art. 566 Kodeksu postępowania cywilnego w sprawie o podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami właściwy jest sąd miejsca położenia majątku, a jeżeli wspólność ustała przez śmierć jednego z małżonków — sąd spadku.
Wniosek o podział majątku można złożyć również wiele lat po rozwodzie. Sam upływ czasu nie powoduje, że były małżonek może skutecznie zablokować podział mieszkania. Trzeba jednak pamiętać, że im później składany jest wniosek, tym trudniejsze może być zgromadzenie dokumentów i dowodów dotyczących nakładów, spłat kredytów, wyposażenia mieszkania albo rzeczy ruchomych.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
W sprawie o podział majątku sąd ustala przede wszystkim skład majątku wspólnego, jego wartość oraz sposób podziału. Skład majątku ustala się co do zasady według stanu z chwili ustania wspólności majątkowej, natomiast wartość według cen z chwili dokonywania podziału. Dlatego mieszkanie kupione w czasie małżeństwa może być wyceniane według aktualnych cen rynkowych, a nie według ceny zakupu sprzed lat.
Jeżeli przedmiotem podziału jest mieszkanie, sąd może w szczególności:
Najczęściej przy mieszkaniu w lokalu mieszkalnym realnym rozwiązaniem jest przyznanie go jednemu z byłych małżonków ze spłatą drugiego. Jeżeli były mąż chce zatrzymać lokal, powinien liczyć się z obowiązkiem rozliczenia udziału byłej żony. Jeżeli twierdzi, że nie ma środków, sąd może badać jego sytuację majątkową i rozważyć termin, raty, odsetki oraz zabezpieczenie spłaty.
Zobacz również:
trudności ze spłatą drugiego małżonka
Zasadą jest równość udziałów małżonków w majątku wspólnym. Wynika to z art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Nie oznacza to jednak, że w każdej sprawie sąd musi podzielić majątek dokładnie po połowie. Z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać ustalenia nierównych udziałów z uwzględnieniem stopnia, w jakim każdy przyczynił się do powstania majątku wspólnego.
Nierówne udziały są wyjątkiem, dlatego trzeba je dobrze udowodnić. Nie wystarczy samo twierdzenie, że jedna osoba zarabiała więcej. Sąd bierze pod uwagę także osobistą pracę przy wychowaniu dzieci i prowadzeniu wspólnego gospodarstwa domowego. W praktyce o nierównych udziałach można mówić zwłaszcza wtedy, gdy jeden z małżonków uporczywie nie przyczyniał się do zaspokajania potrzeb rodziny, trwonił majątek albo działał na szkodę wspólnego dorobku.
Jeżeli pani Stanisława chce żądać nierównych udziałów, powinna wskazać konkretne okoliczności i dowody: dokumenty finansowe, historię spłat, korespondencję, zeznania świadków, dowody przeznaczania pieniędzy na rodzinę albo dowody marnotrawienia majątku przez byłego męża.
W sprawie o podział majątku można również rozliczyć nakłady i wydatki. Zgodnie z art. 45 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty przynoszące dochód. Małżonek może także żądać zwrotu wydatków i nakładów, które poczynił ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny.
Przykładowo rozliczeniu może podlegać sytuacja, w której jedno z małżonków z pieniędzy otrzymanych w spadku sfinansowało remont wspólnego mieszkania albo gdy z majątku wspólnego spłacano zobowiązania dotyczące wyłącznie majątku osobistego drugiego małżonka. Nie można natomiast automatycznie żądać zwrotu wszystkich kwot wydanych w czasie małżeństwa na normalne potrzeby rodziny, chyba że konkretne wydatki zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności.
Wniosek o podział majątku powinien być konkretny i oparty na dokumentach. Należy wskazać sąd, uczestników postępowania, żądany sposób podziału, składniki majątku, ich wartość oraz dowody. Przy nieruchomości podstawowym dokumentem jest odpis z księgi wieczystej, a przy spornych wartościach często konieczna będzie opinia biegłego rzeczoznawcy.
Wniosek powinien zawierać w szczególności:
Do wniosku należy dołączyć dokument potwierdzający ustanie wspólności majątkowej, na przykład prawomocny wyrok rozwodowy, umowę majątkową małżeńską albo orzeczenie ustanawiające rozdzielność majątkową. Jeżeli strony są w stanie dojść do porozumienia, alternatywą może być ugoda notarialna zamiast sądu, szczególnie wtedy, gdy w skład majątku wchodzi nieruchomość.
Opłata sądowa od wniosku o podział majątku wspólnego po ustaniu małżeńskiej wspólności majątkowej wynosi 1000 zł. Jeżeli wniosek zawiera zgodny projekt podziału majątku, opłata stała wynosi 300 zł.
Do tego mogą dojść koszty opinii biegłego, zwłaszcza gdy strony spierają się o wartość mieszkania, domu, przedsiębiorstwa, samochodu albo innych wartościowych składników. Wynagrodzenie biegłego zależy od rodzaju opinii, nakładu pracy i materiału dowodowego. W praktyce przy wycenie nieruchomości trzeba liczyć się z wydatkiem co najmniej kilkuset złotych, a w bardziej złożonych sprawach z wyższymi kosztami.
Co do zasady w postępowaniu nieprocesowym każdy uczestnik ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Jeżeli jednak interesy uczestników są sprzeczne albo jeden z nich działa niesumiennie i powoduje niepotrzebne koszty, sąd może rozstrzygnąć o kosztach inaczej.
Sam fakt, że były mąż jest emerytem, nie oznacza, że sąd nie może zasądzić spłaty. Emerytura może mieć znaczenie przy ustalaniu terminu płatności, rat, odsetek i zabezpieczenia, ale nie przekreśla prawa drugiego małżonka do rozliczenia udziału w majątku wspólnym.
Sąd powinien rozważyć interes obu stron: osoby, która ma zapłacić, oraz osoby uprawnionej do spłaty. Jeżeli były mąż ma otrzymać mieszkanie, powinien wykazać realną możliwość rozliczenia drugiej strony. Może to nastąpić przez zapłatę jednorazową, raty, kredyt, sprzedaż innego majątku albo sprzedaż mieszkania i zakup mniejszego lokalu. Jeżeli brak jest realnych perspektyw spłaty, warto rozważyć żądanie przyznania mieszkania pani Stanisławie albo sprzedaży mieszkania.
W sprawie o podział majątku przydatna jest również weryfikacja sytuacji majątkowej małżonka. Można składać wnioski dowodowe dotyczące dochodów, rachunków, zadłużenia, posiadanego majątku i faktycznych możliwości zapłaty. Zakres takich dowodów zależy jednak od konkretnej sprawy i od tego, jakie informacje są potrzebne do rozstrzygnięcia.
Do sposobu rozliczenia stosuje się odpowiednio zasady dotyczące zniesienia współwłasności. Zgodnie z art. 212 Kodeksu cywilnego rzecz, której nie da się podzielić, może być przyznana jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego.
Jeżeli sąd ustala dopłaty albo spłaty, powinien oznaczyć termin i sposób ich uiszczenia, wysokość oraz termin zapłaty odsetek, a w razie potrzeby także sposób zabezpieczenia. W razie rozłożenia spłat na raty terminy ich zapłaty nie mogą łącznie przekraczać 10 lat. W szczególnych przypadkach sąd może na wniosek dłużnika odroczyć termin zapłaty rat już wymagalnych.
W sprawie pani Stanisławy warto wnioskować nie tylko o zasądzenie spłaty, lecz także o określenie krótkiego i realnego terminu płatności, odsetek za opóźnienie oraz zabezpieczenia. Przy mieszkaniu typowym zabezpieczeniem może być hipoteka przymusowa na nieruchomości. Zabezpieczenie jest szczególnie ważne wtedy, gdy spłata jest wysoka albo były mąż już zapowiada, że nie będzie płacił.
Jeżeli postanowienie o podziale majątku stanie się prawomocne i były mąż nie zapłaci zasądzonej kwoty, trzeba uzyskać klauzulę wykonalności, a następnie skierować sprawę do komornika. Egzekucja może być prowadzona między innymi z rachunków bankowych, wynagrodzenia, emerytury z zachowaniem ustawowych ograniczeń, ruchomości oraz nieruchomości.
Jeżeli mieszkanie zostanie przyznane byłemu mężowi i obciążone obowiązkiem spłaty, a spłata nie nastąpi, w skrajnych przypadkach możliwa jest egzekucja z tej nieruchomości. Trzeba jednak liczyć się z tym, że egzekucja z mieszkania bywa czasochłonna, kosztowna i zależna od realnego zainteresowania nabywców.
Warto już we wniosku o podział majątku wskazać, że brak zabezpieczenia spłaty naraża panią Stanisławę na długotrwałą egzekucję. Jeżeli były mąż nie ma płynnych środków, ale chce zatrzymać mieszkanie, tym bardziej zasadne może być żądanie hipoteki, odsetek i krótkiego terminu zapłaty albo żądanie sprzedaży mieszkania.
Zasadą jest, że spłata odpowiada wartości udziału w majątku wspólnym. Wyjątkowo w orzecznictwie dopuszczano możliwość obniżenia spłaty z powołaniem się na art. 5 Kodeksu cywilnego, czyli zakaz nadużycia prawa, ale jest to rozwiązanie nadzwyczajne. Nie można zakładać, że sąd obniży spłatę tylko dlatego, że zobowiązany ma niskie dochody albo jest emerytem.
W praktyce znacznie częściej sąd szuka rozwiązania przez ustalenie terminu zapłaty, rozłożenie spłaty na raty, oznaczenie odsetek albo zabezpieczenie należności. Dlatego osoba uprawniona do spłaty powinna aktywnie przedstawiać dowody na wartość majątku i ryzyko braku zapłaty.
Poniższe przykłady pokazują, jak w praktyce mogą wyglądać różne warianty podziału majątku, gdy jeden z byłych małżonków blokuje rozliczenie albo twierdzi, że nie ma pieniędzy na spłatę.
Anna i Marek po rozwodzie nadal byli współwłaścicielami mieszkania kupionego w czasie małżeństwa. Marek mieszkał w lokalu i odmawiał rozmów o sprzedaży. Anna złożyła wniosek o podział majątku, wskazując, że mieszkanie powinno zostać przyznane Markowi ze spłatą jej udziału. Ponieważ strony spierały się o wartość lokalu, sąd dopuścił dowód z opinii biegłego. Ostatecznie przyznał mieszkanie Markowi, zasądził spłatę dla Anny, określił termin płatności i odsetki za opóźnienie.
Beata otrzymała po rodzicach darowiznę pieniężną, którą przeznaczyła na generalny remont wspólnego domu. Po rozwodzie były mąż twierdził, że dom należy podzielić po połowie bez żadnych dodatkowych rozliczeń. Beata przedstawiła umowę darowizny, potwierdzenia przelewów i faktury za remont. W sprawie o podział majątku mogła żądać rozliczenia nakładów z majątku osobistego na majątek wspólny.
Celina i Tomasz uzgodnili, że dom zostanie przy Tomaszu, ale nie mogli porozumieć się co do sposobu zapłaty. Tomasz deklarował, że zapłaci w ratach, lecz nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających zdolność finansową. Celina we wniosku domagała się zabezpieczenia spłaty hipoteką na nieruchomości. Takie żądanie było szczególnie istotne, ponieważ bez zabezpieczenia w razie braku płatności musiałaby od razu kierować sprawę do egzekucji.
Nie. Może utrudniać postępowanie, kwestionować wartość majątku albo proponowany sposób podziału, ale brak jego zgody nie pozbawia drugiej strony prawa do złożenia wniosku o podział majątku do sądu.
Sam wniosek o podział majątku po ustaniu wspólności można złożyć także po wielu latach od rozwodu. Trzeba jednak uważać na kwestie dowodowe i roszczenia poboczne, ponieważ w konkretnych stanach faktycznych mogą pojawić się odrębne zarzuty lub ograniczenia.
Punktem wyjścia są równe udziały w majątku wspólnym. Nierówne udziały są możliwe, ale trzeba wykazać ważne powody oraz różny stopień przyczynienia się do powstania majątku, z uwzględnieniem także pracy przy wychowaniu dzieci i prowadzeniu domu.
Jeżeli byli małżonkowie nie zgadzają się co do wartości mieszkania, sąd zwykle powołuje biegłego rzeczoznawcę. Opinia biegłego jest jednym z najważniejszych dowodów przy ustalaniu wysokości spłaty.
Tak. Sąd może oznaczyć termin i sposób zapłaty, ustalić odsetki oraz rozłożyć spłatę na raty. Łączny okres spłaty ratalnej nie może jednak przekraczać 10 lat.
Po uprawomocnieniu się postanowienia trzeba uzyskać klauzulę wykonalności i skierować sprawę do komornika. Egzekucja może obejmować między innymi rachunki bankowe, emeryturę w dopuszczalnych granicach oraz nieruchomość.
To zależy od okoliczności. Jeżeli były mąż ma realną możliwość spłaty i spłata jest dobrze zabezpieczona, przyznanie mu mieszkania może być praktyczne. Jeżeli nie ma żadnych realnych źródeł finansowania, sprzedaż mieszkania może lepiej chronić osobę uprawnioną do pieniędzy.
Były mąż nie może skutecznie zablokować podziału majątku tylko dlatego, że nie zgadza się na rozliczenie albo twierdzi, że nie ma pieniędzy. W takiej sytuacji należy rozważyć złożenie wniosku o sądowy podział majątku, starannie wskazać składniki majątku, ich wartość, proponowany sposób podziału oraz dowody.
W sprawie dotyczącej mieszkania kluczowe jest ustalenie aktualnej wartości nieruchomości, wykazanie udziału w majątku wspólnym, rozliczenie ewentualnych nakładów oraz zabezpieczenie spłaty. Jeżeli druga strona ma otrzymać mieszkanie, warto żądać nie tylko samej spłaty, ale także terminu zapłaty, odsetek i zabezpieczenia, na przykład hipoteki.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Stan prawny zweryfikowany na dzień 4 czerwca 2026 r.
1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 236 - ELI
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - ISAP
3. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - ISAP
4. Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - ISAP
5. Orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 1998 r., sygn. akt I CKN 684/97
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Tomasz Krupiński
R adca prawny z kilkunastoletnim doświadczeniem, magister prawa, absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Specjalizuje się w prawie nieruchomości i prawie lokalowym (wykup mieszkań, najem, eksmisje, zasiedzenia itp.)...
>> więcej informacjiZapytaj prawnika