• Zaktualizowano: 2026-01-20 • Autor: Katarzyna Bereda
Zauważyłem, że matka naszych dzieci wykorzystuje je jako posłańców wiadomości do mnie. Zamiast zadzwonić lub napisać bezpośrednio do mnie, opowiada dzieciom różne dziwne rzeczy, które dzieci przekazują mi w rozmowie, gdy do nich dzwonię. Taka sytuacja ma negatywny wpływ na psychikę i rozwój dzieci. Chciałbym, aby żona zachowywała się jak dorosła osoba i nie wykorzystywała dzieci w sprawach między nami. Czy jest jakiś środek prawny, którym mógłbym się posłużyć, aby zapobiec kolejnym przypadkom ww. zachowań?
.jpg)
W mojej ocenie przedstawione zachowania byłej zony noszą znamiona nadużycie władzy rodzicielskiej. Jeżeli po rozmowie z żoną sytuacja będzie się powtarzać, może Pan skierować do sądu rejonowego wydział rodzinny wniosek o ograniczenie matce władzy rodzicielskiej, a nawet powierzenie Panu pieczy nad dziećmi.
Zgodnie bowiem z art. 109 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego „jeżeli dobro dziecka jest zagrożone, sąd opiekuńczy wyda odpowiednie zarządzenia”.
Z jednoznacznego brzmienia art. 109 § 1 wynika, że przesłanką zastosowania przez sąd opiekuńczy ograniczenia władzy rodzicielskiej jest zagrożenie dobra dziecka. Interwencja sądu opiekuńczego nie jest zatem ograniczona do sytuacji, w których nastąpi naruszenie dobra dziecka. Wystarczający jest sam stan zagrożenia tego dobra.
Wynika z tego, że zarządzenia sądu opiekuńczego mogą mieć charakter prewencyjny i powinny prowadzić do usunięcia stanu zagrożenia. Tej funkcji omawianego unormowania odpowiada jego otwarta i elastyczna formuła umożliwiająca wydawanie dostosowanych do konkretnej sytuacji dziecka zarządzeń. W taki też sposób funkcję ograniczenia władzy rodzicielskiej na podstawie art. 109 określił SN w postanowieniu z 13.9.2000 r. (sygn. akt II CKN 1141/00), w którym wskazano, że „wynikająca z art. 109 § 1 KRO dyrektywa profilaktycznego działania sądu nakazuje podjęcie ingerencji w sferę władzy rodzicielskiej już w razie zagrożenia dobra dziecka, by zapobiec ujemnym skutkom niewłaściwego lub nieudolnego jej sprawowania”.
SN uznał, że przesłankę zagrożenia dobra dziecka spełnia stwierdzenie cech „niedojrzałości emocjonalnej i życiowej” po stronie rodziców, które zagrażać mogą powstaniu prawidłowej więzi między rodzicami i dzieckiem, a przez to stanowią także zagrożenie dla jego rozwoju emocjonalnego.
Z art. 109 § 1 wynika, że wydawane przez sąd opiekuńczy zarządzenia powinny być „odpowiednie”, co oznacza konieczność dostosowania ich do konkretnej sytuacji dziecka (por. H. Dolecki, w: Dolecki, Sokołowski, Komentarz KRO, 2013, s. 725).
Należy przyjąć, że w przypadku ograniczenia władzy rodzicielskiej znajduje zastosowanie zasada proporcjonalności, zgodnie z którą sąd opiekuńczy powinien dobierać możliwie mało dolegliwe środki, które są niezbędne do realizacji celu, jakim jest uchylenie zagrożenia dobra dziecka.
W art. 109 § 2 określony został otwarty katalog zarządzeń, które może wydać sąd opiekuńczy ograniczając władzę rodzicielską.
Zarządzenia te wymienione zostały przykładowo, na co wskazuje użycie słów „w szczególności”, co oznacza możliwość ograniczenia władzy rodzicielskiej przez wydanie zarządzenia niewskazanego wprost w komentowanym przepisie. „Sąd opiekuńczy może w szczególności:
1) zobowiązać rodziców oraz małoletniego do określonego postępowania, w szczególności do pracy z asystentem rodziny, realizowania innych form pracy z rodziną, skierować małoletniego do placówki wsparcia dziennego, określonych w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej lub skierować rodziców do placówki albo specjalisty zajmujących się terapią rodzinną, poradnictwem lub świadczących rodzinie inną stosowną pomoc z jednoczesnym wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych zarządzeń;
2) określić, jakie czynności nie mogą być przez rodziców dokonywane bez zezwolenia sądu, albo poddać rodziców innym ograniczeniom, jakim podlega opiekun;
3) poddać wykonywanie władzy rodzicielskiej stałemu nadzorowi kuratora sądowego;
4) skierować małoletniego do organizacji lub instytucji powołanej do przygotowania zawodowego albo do innej placówki sprawującej częściową pieczę nad dziećmi;
5) zarządzić umieszczenie małoletniego w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka albo w instytucjonalnej pieczy zastępczej albo powierzyć tymczasowo pełnienie funkcji rodziny zastępczej małżonkom lub osobie, niespełniającym warunków dotyczących rodzin zastępczych, w zakresie niezbędnych szkoleń, określonych w przepisach o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej albo zarządzić umieszczenie małoletniego w zakładzie opiekuńczo-leczniczym, w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym lub w zakładzie rehabilitacji leczniczej”.
Wobec tego proponuję porozmawiać z żoną o jej postępowaniu i wskazać, że w przypadku powtarzających się sytuacji podejmie Pan kroki prawne i skieruje sprawę do sądu, bowiem zachowanie byłej żony nosi znamiona nadużywania władzy rodzicielskiej.
Matka utrudnia kontakty z ojcem
Po rozwodzie matka celowo nie dopuszcza dzieci do kontaktu z ojcem, ignoruje orzeczenie sądu i nie reaguje na prośby. Ojciec składa wniosek o ograniczenie władzy rodzicielskiej matce – sąd ustanawia nadzór kuratora i ustala nowy harmonogram kontaktów.
Ojciec manipuluje dzieckiem przeciwko matce
Ojciec, mając dziecko pod swoją opieką, wmawia mu, że matka go nie kocha i nie chce go widywać. Dziecko zaczyna unikać kontaktu z matką. Matka składa wniosek do sądu – ten nakazuje ojcu współpracę z psychologiem dziecięcym i pracę z asystentem rodziny.
Matka naraża dziecko na ryzyko emocjonalne
Matka nieustannie wykrzykuje przy dziecku wulgarne uwagi pod adresem ojca, nie zapewnia mu stabilnych warunków emocjonalnych. Po zgłoszeniu sytuacji przez ojca, sąd ogranicza matce władzę rodzicielską i ustanawia stały nadzór kuratora.
Nadużycie władzy rodzicielskiej występuje, gdy jedno z rodziców działa w sposób zagrażający dobru dziecka – emocjonalnie, wychowawczo lub organizacyjnie. W takich sytuacjach sąd może ograniczyć władzę rodzicielską, a nawet przekazać opiekę drugiemu rodzicowi.
Masz wątpliwości, czy zachowanie drugiego rodzica nie szkodzi dziecku? Skontaktuj się z nami – ocenimy sytuację i pomożemy Ci przygotować skuteczny wniosek do sądu rodzinnego.
Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
O autorze: Katarzyna Bereda
Adwokat, absolwentka Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego – pracę magisterską napisała z prawa pracy. Podczas studiów odbyła liczne praktyki, zarówno w sądach, jak i w kancelariach adwokackich. Aplikację adwokacką rozpoczęła w 2015 roku. W marcu 2018 roku przystąpiła do egzaminu zawodowego, uzyskując jeden z najlepszych wyników w izbie zielonogórskiej i w konsekwencji kończąc aplikację adwokacką z wyróżnieniem. Specjalizuje się w prawie rodzinnym, cywilnym, zobowiązaniach, prawie spadkowym, prawie gospodarczym i spółkach prawa handlowego.
Zapytaj prawnika