Dochody partnera a wspólne gospodarstwo domowe i oświadczenie o dochodach do ZFŚS

Brak ustawowej definicji

W polskim prawie nie ma ustawowej definicji „wspólnego gospodarstwa domowego”. W tej kwestii pomocne jest orzecznictwo.
Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 15 kwietnia 2016 r., sygn. akt III AUa 1730/15 wskazał, że „prowadzenie wspólnego gospodarstwa domowego oznacza wspólne zamieszkiwanie tych osób połączone ze wspólnym zaspokajaniem potrzeb życiowych, czyli ścisłą współpracą w załatwianiu spraw związanych z codziennym prowadzeniem domu (np. zakupy, opłata rachunków)”.

Warunki uznania za wspólne gospodarstwo

Aby można było mówić o wspólnym gospodarstwie domowym, muszą być spełnione trzy przesłanki:

1. wspólne zamieszkiwanie,

2. wspólne zaspokajanie potrzeb życiowych,

3. wspólne środki przeznaczone na zaspokajanie tych potrzeb.

W sytuacji, którą Pani opisuje, brakuje drugiego i trzeciego elementu – nie ma wspólnego finansowania ani zaspokajania codziennych potrzeb. Każde z Państwa prowadzi swoje finanse oddzielnie.

Orzecznictwo i rozumienie potoczne

Warto przywołać również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. II SA/Lu 664/10. Sąd wskazał, że aby ustalić, czy ktoś prowadzi wspólne gospodarstwo, należy uwzględnić potoczne rozumienie tego pojęcia.
„Wspólny” oznacza coś wykonywanego razem, a „gospodarować” to zarządzać czymś, dysponować. W praktyce oznacza to współdecydowanie o dochodach rodziny, podejmowanie decyzji finansowych i współpracę w codziennych czynnościach.

Jeżeli każda ze stron samodzielnie kupuje jedzenie, pokrywa własne koszty i nie ma wspólnej puli środków, trudno mówić o wspólnym gospodarstwie domowym.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926
2. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 15 kwietnia 2016 r., sygn. akt III AUa 1730/15
3. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. II SA/Lu 664/10