Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem rodzinnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Oskarżenie o demoralizację dziecka za pokazanie majtek

Autor: Małgorzata Rybarczyk • Opublikowane: 2020-07-13

Mój 13-letni syn z zespołem Aspergera pokazał koledze z klasy majtki przed szkołą. Rodzice chłopaka oskarżyli mojego syna o demoralizację. Czy jest to czyn demoralizujący i czego możemy spodziewać się od sądu? Opinia szkoły o synu jest bardzo pozytywna – żadnych przejawów demoralizacji.

Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Oskarżenie o demoralizację dziecka za pokazanie majtek

Okoliczności demoralizujące

Rodzice chłopca, któremu syn pokazał majtki, z pewnością opierają się na przepisie ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich.

Zgodnie z art. 4 ustawy „każdy, kto stwierdzi istnienie okoliczności świadczących o demoralizacji nieletniego, w szczególności naruszanie zasad współżycia społecznego, popełnienie czynu zabronionego, systematyczne uchylanie się od obowiązku szkolnego lub kształcenia zawodowego, używanie alkoholu lub innych środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia, uprawianie nierządu, włóczęgostwo, udział w grupach przestępczych, ma społeczny obowiązek odpowiedniego przeciwdziałania temu, a przede wszystkim zawiadomienia o tym rodziców lub opiekuna nieletniego, szkoły, sądu rodzinnego, Policji lub innego właściwego organu”.

Nawiązując do wiedzy psychologicznej i pedagogicznej, można ogólnie powiedzieć, że demoralizacja jest szczególną postacią nieprzystosowania społecznego. Pojęcie to tłumaczy się jako stopień zagrożenia nieletniego z punktu widzenia oczekiwanej społecznej wartości osobowości, jaką każdy powinien prezentować we wspólnocie narodowej, a skrótowo – jako kryminologiczny wyraz patologii nieletnich (J. Bafia, Wokół idei…, s. 8).

W szerszym ujęciu wyjaśnia się demoralizację jako stan osobowości cechujący się negatywnym nastawieniem (postawą) wobec oczekiwań społecznych, zgodnych z rolami społecznymi nieletniego jako syna (córki), ucznia, uczestnika grupy rówieśniczej, uczestnika gry, zabawy lub innej imprezy, młodocianego pracownika, młodego obywatela. Podkreśla się przy tym, że demoralizacja jest wynikiem i jednocześnie przejawem nieprzystosowania społecznego, wskazując (w ślad za art. 4 § 1 ustawy) na typowe przejawy tego nieprzystosowania. Trafnie zwraca się uwagę, że nie chodzi o zachowania jednostkowe, sporadyczne, izolowane, lecz o zespoły różnorodnych zachowań powtarzające się wielokrotnie i utrzymujące się. W innych próbach określenia tego pojęcia wysuwa się przede wszystkim wartości moralne, podkreślając, że chodzi tu o odrzucenie przez nieletniego lub nieprzestrzeganie „podstawowych norm moralnych, rzutujących na wypełnienie ról społecznie ważnych, odmowę podporządkowania się uzasadnionym wymaganiom rodziny, szkoły, pracodawcy” (A. Strzembosz, System sądowych środków…, s. 129). Wyjaśnienia te przybliżają nam treść kryjącą się w tym pojęciu.

Konsekwencje zachowania chorego syna

Zgodnie z ustawą wobec nieletniego mogą być stosowane środki wychowawcze oraz środek poprawczy w postaci umieszczenia w zakładzie poprawczym; kara może być orzeczona tylko w wypadkach prawem przewidzianych, jeżeli inne środki nie są w stanie zapewnić resocjalizacji nieletniego.

W ramach środka wychowawczego można:

  1. udzielić upomnienia;
  2. zobowiązać do określonego postępowania, a zwłaszcza do naprawienia wyrządzonej szkody, do wykonania określonych prac lub świadczeń na rzecz pokrzywdzonego lub społeczności lokalnej, do przeproszenia pokrzywdzonego, do podjęcia nauki lub pracy, do uczestniczenia w odpowiednich zajęciach o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, do powstrzymania się od przebywania w określonych środowiskach lub miejscach albo do zaniechania używania alkoholu lub innego środka w celu wprowadzania się w stan odurzenia;
  3. ustanowić nadzór odpowiedzialny rodziców lub opiekuna;
  4. ustanowić nadzór organizacji młodzieżowej lub innej organizacji społecznej, zakładu pracy albo osoby godnej zaufania - udzielających poręczenia za nieletniego;
  5. zastosować nadzór kuratora;
  6. skierować do ośrodka kuratorskiego, a także do organizacji społecznej lub instytucji zajmujących się pracą z nieletnimi o charakterze wychowawczym, terapeutycznym lub szkoleniowym, po uprzednim porozumieniu się z tą organizacją lub instytucją;
  7. orzec zakaz prowadzenia pojazdów;
  8. orzec przepadek rzeczy uzyskanych w związku z popełnieniem czynu karalnego;
  9. orzec umieszczenie w młodzieżowym ośrodku wychowawczym albo w rodzinie zastępczej zawodowej, która ukończyła szkolenie przygotowujące do sprawowania opieki nad nieletnim;
  10. orzec umieszczenie w zakładzie poprawczym;
  11. zastosować inne środki zastrzeżone w niniejszej ustawie do właściwości sądu rodzinnego, jak również zastosować środki przewidziane w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, z wyłączeniem umieszczenia w rodzinie zastępczej spokrewnionej, rodzinie zastępczej niezawodowej, rodzinnym domu dziecka, placówce wsparcia dziennego, placówce opiekuńczo-wychowawczej i regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej (art. 6 ustawy).

Dodatkowe obowiązki dla rodziców

Równocześnie w stosunku do rodziców sąd rodzinny noże nałożyć dodatkowe obowiązki takie jak:

  • zobowiązać rodziców lub opiekuna do poprawy warunków wychowawczych, bytowych lub zdrowotnych nieletniego, a także do ścisłej współpracy ze szkołą, do której nieletni uczęszcza, poradnią psychologiczno-pedagogiczną lub inną poradnią specjalistyczną, zakładem pracy, w którym jest zatrudniony, oraz lekarzem lub zakładem leczniczym;
  • zobowiązać rodziców lub opiekuna do naprawienia w całości lub w części szkody wyrządzonej przez nieletniego (art. 7).

W wypadku, gdy rodzice lub opiekun nieletniego uchylają się od wykonania obowiązków nałożonych na nich przez sąd rodzinny, sąd ten może wymierzyć im karę pieniężną w wysokości od 50 do 1500 złotych. Sąd uchyla karę pieniężną w całości lub w części, jeżeli osoba ukarana w ciągu 14 dni usprawiedliwi swoje zachowanie lub przystąpi do wykonywania nałożonych obowiązków.

W mojej ocenie jeżeli faktycznie opinia szkoły będzie pozytywna, a tego rodzaju zachowanie miało miejsce po raz pierwszy, to sąd umorzy postępowanie w sprawie. Jeżeli okaże się, iż syn miał już jakieś „wpadki”, to zakończy się to karą upomnienia. Nie powinni Państwo ponieść żadnych negatywnych konsekwencji, bowiem zachowanie syna wynikło z jego choroby, a nie z nieprzestrzegana zasad społecznych czy też prawa.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) – link do formularza z indywidualną pomocą prawną »


Podobne tematy

Zmiana nazwiska dziecka bez zgody ojca

Chciałabym wystąpić do sądu o zgodę na zmianę nazwiska 10-letniego dziecka, które nosi nazwisko swego biologicznego ojca. Chcę zmienić nazwisko dziecku bez...

Odwołanie przysposobienia pełnoletniego dziecka

Czy można odwołać przysposobienie dla dziecka już pełnoletniego?

Dziecko nie chce jechać na wakacje z ojcem i jego konkubiną, co robić?

Od prawie 5 lat mieszkam w UK z moją 13-letnią córką. Rozwód uzyskałam w Polsce 3 lata temu. Ojciec ma prawo do spędzania z dzieckiem 14...

Zachowanie opieki nad dzieckiem po rozwodzie

Mam zamiar wnieść pozew o rozwód z mojej winy. Zdradziłam męża i zdaję sobie sprawę, że wina jest po mojej stronie. Zależy mi jednak na...


Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »