Czy sąd może przyznać mi dom po rozwodzie, gdy mamy rozdzielność majątkową

Współwłasność a zniesienie współwłasności

Nieruchomość stanowi współwłasność zarówno moją, jak i byłego męża. Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom. Współwłasność może być w częściach ułamkowych lub łączna (art. 196 §1 k.c.), przy czym domniemywa się, że udziały są równe. Do czynności przekraczających zwykły zarząd, jak np. sprzedaż nieruchomości, potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli (art. 199 k.c.).

Jeśli zgody brak, sąd może rozstrzygnąć sprawę, mając na względzie cel czynności i interesy współwłaścicieli.

Postępowanie sądowe w sprawie zniesienia współwłasności

Postępowanie dotyczące zniesienia współwłasności reguluje Kodeks postępowania cywilnego. Zgodnie z art. 622 §1 k.p.c. sąd w pierwszej kolejności zachęca współwłaścicieli do zgodnego podziału. Jeśli wszyscy złożą zgodny wniosek, sąd wydaje postanowienie odpowiadające treści tego wniosku (art. 622 §2 k.p.c.).

Jeżeli zgody nie ma, sąd może:

• dokonać podziału w naturze (art. 623 k.p.c.),

• przyznać całość nieruchomości jednemu współwłaścicielowi ze spłatą drugiego (art. 624 k.p.c.),

• zarządzić sprzedaż rzeczy wspólnej, a następnie podzielić uzyskane środki.

Możliwości w opisanej sytuacji

W praktyce wchodzą w grę dwie opcje:

1. Przyznanie nieruchomości na wyłączność – sąd może przyznać mi prawo własności domu, ale będzie to związane z koniecznością spłaty byłego męża.

2. Porozumienie stron – mogę spróbować ustalić z byłym mężem, że ze względu na dobro dzieci będę mogła zamieszkiwać w domu np. do momentu uzyskania przez nich pełnoletności.

Ostatecznie wiele zależy od woli drugiego współwłaściciela oraz możliwości finansowych związanych ze spłatą jego udziału.

Źródła:

1. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
2. Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296