• Stan prawny na: 2026-06-02
Jeżeli dom należy do teściów, samo wieloletnie mieszkanie w wydzielonej części budynku ani remont wykonany przez małżonków nie powodują, że lokal staje się ich własnością albo składnikiem majątku wspólnego.
W podziale majątku można natomiast rozważyć rozliczenie wierzytelności o zwrot nakładów lub odrębne roszczenie wobec właścicieli nieruchomości. Kluczowe są dowody wydatków, źródło finansowania i to, czy nakłady realnie zwiększyły wartość domu.

Jeżeli właścicielami domu są teściowie, nieruchomość nie jest ani majątkiem wspólnym małżonków, ani majątkiem osobistym któregoś z nich. W takiej sytuacji sąd w sprawie o podział majątku po rozwodzie nie dzieli domu, piętra ani wydzielonego mieszkania, ponieważ małżonkowie nie są właścicielami tej nieruchomości.
Nie zmienia tego sam fakt, że małżonkowie mieszkali tam przez wiele lat, mieli osobne wejście, osobną kuchnię, łazienkę, liczniki albo faktycznie korzystali z piętra jak z samodzielnego lokalu. Dla prawa własności decydujące znaczenie mają księga wieczysta, akt notarialny, ewentualnie prawidłowo ustanowiona odrębna własność lokalu, a nie rodzinne ustalenia czy sposób korzystania z domu.
W kontekście Pani zapytania istotne jest więc rozróżnienie między własnością nieruchomości a roszczeniem o zwrot wydatków na dom teściów. Pierwszego roszczenia, czyli żądania przyznania części domu, co do zasady nie będzie. Drugie, czyli żądanie rozliczenia pieniędzy wydanych na cudzą nieruchomość, może być możliwe, ale wymaga odrębnej analizy podstawy prawnej i dowodów.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami wspólność ustawowa obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. Do majątku wspólnego należą m.in. wynagrodzenia za pracę, dochody z działalności zarobkowej oraz dochody z majątku wspólnego i osobistego.
Do majątku osobistego należą natomiast m.in. przedmioty nabyte przed ślubem, przedmioty otrzymane w drodze dziedziczenia, zapisu lub darowizny, chyba że spadkodawca albo darczyńca postanowił inaczej, oraz przedmioty nabyte w zamian za składniki majątku osobistego. Jeżeli więc rodzice jednego z małżonków byli właścicielami domu, a nie przenieśli udziału w nieruchomości na córkę, syna ani na oboje małżonków, dom pozostaje poza majątkiem małżonków.
Trzeba też pamiętać o zasadzie prawa cywilnego, że budynki i urządzenia trwale związane z gruntem są co do zasady częścią składową gruntu. Oznacza to, że osoba, która z własnych środków remontuje, adaptuje albo rozbudowuje cudzą nieruchomość, nie staje się przez to właścicielem wykonanych prac jako odrębnej rzeczy. Może natomiast powstać roszczenie pieniężne o rozliczenie nakładów.
Jeżeli nakłady były czynione na dom należący wyłącznie do teściów, podstawą rozliczeń nie jest typowy podział domu, lecz roszczenie o zwrot nakładów lub wartości wzbogacenia. W praktyce sprawę trzeba zacząć od ustalenia, kto był właścicielem nieruchomości w czasie remontu, kto faktycznie płacił za prace i materiały oraz czy istniała jakakolwiek umowa z teściami, choćby ustna.
Jeżeli wydatki pochodziły z majątku wspólnego małżonków, wierzytelność o ich rozliczenie może być traktowana jako składnik podlegający rozliczeniu między byłymi małżonkami. Nie oznacza to jednak automatycznie, że w sprawie o podział majątku sąd nakaże teściom zapłatę, jeżeli nie są oni stronami tego postępowania. Często potrzebne jest osobne wezwanie właścicieli nieruchomości do zapłaty, a w razie odmowy odrębny proces cywilny.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy nieruchomość należy nie do teściów, lecz do drugiego małżonka jako jego majątek osobisty. Wtedy zastosowanie może mieć art. 45 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, który reguluje zwrot wydatków i nakładów z majątku wspólnego na majątek osobisty jednego z małżonków oraz z majątku osobistego na majątek wspólny. Więcej o takich sytuacjach omawia artykuł o tym, jakie są prawa do domu na działce drugiej strony.
Najczęstszy błąd polega na prostym zsumowaniu wszystkich rachunków i żądaniu połowy tej kwoty. W sprawach o nakłady na cudzą nieruchomość sąd zwykle bada nie tylko to, ile pieniędzy wydano, lecz także czy właściciel domu jest nadal wzbogacony i o ile wzrosła wartość nieruchomości. Remont sprzed kilkunastu lat mógł częściowo się zużyć, a niektóre prace mogły służyć bieżącemu korzystaniu z mieszkania, a nie trwałemu zwiększeniu wartości domu.
Wysokość roszczenia zależy m.in. od rodzaju nakładów. Inaczej ocenia się nakłady konieczne, czyli takie, które były potrzebne do utrzymania nieruchomości w stanie niepogorszonym, a inaczej nakłady użyteczne, które podwyższyły standard lub wartość domu. Jeszcze inaczej mogą być traktowane wydatki typowo konsumpcyjne, związane z codziennym mieszkaniem rodziny.
W praktyce przydatna bywa opinia rzeczoznawcy majątkowego albo biegłego sądowego. Może on ustalić, czy wykonane prace rzeczywiście zwiększyły wartość nieruchomości i jaka jest aktualna wartość tego wzbogacenia. W wielu sprawach to właśnie opinia biegłego ma decydujące znaczenie dla wysokości zasądzanej kwoty.
Nie zawsze. Jeżeli środki pochodziły z majątku wspólnego, to po ustaniu wspólności majątkowej każdy z małżonków ma co do zasady równy udział w majątku wspólnym, chyba że sąd ustali nierówne udziały. Samo żądanie powinno być jednak prawidłowo skierowane. Jeżeli wzbogacili się właściciele domu, roszczenie o zapłatę zwykle kieruje się do nich, a nie wyłącznie do byłego małżonka.
Były małżonek może mieć znaczenie w kilku sytuacjach: gdy sam jest współwłaścicielem nieruchomości, gdy zawarł z drugą stroną odrębne porozumienie, gdy przejął dokumenty i utrudnia rozliczenie, albo gdy w podziale majątku trzeba ustalić, komu przypadnie wierzytelność wobec teściów. Dlatego w jednej sprawie mogą występować równolegle dwa poziomy rozliczeń: między byłymi małżonkami oraz między osobą, która poniosła nakłady, a właścicielami domu.
Przed skierowaniem sprawy do sądu warto przygotować zestawienie wydatków z podziałem na daty, źródło finansowania, rodzaj prac i dowody. Osobno należy wskazać, które nakłady były finansowane z majątku wspólnego, które z majątku osobistego jednego z małżonków, a które ewentualnie pokryli sami teściowie.
Warto także ustalić, czy prace były wykonywane za zgodą właścicieli domu. Zgoda teściów na remont, wspólne ustalenia dotyczące zamieszkania, obietnice przepisania nieruchomości albo deklaracje zwrotu kosztów mogą mieć istotne znaczenie. Jeżeli były tylko ustne, trzeba szukać potwierdzenia w wiadomościach, e-mailach, zeznaniach świadków albo sposobie finansowania prac.
Roszczenia majątkowe co do zasady ulegają przedawnieniu. Standardowy termin przedawnienia wynosi 6 lat, a dla roszczeń związanych z działalnością gospodarczą 3 lata, przy czym koniec terminu przypada zwykle na ostatni dzień roku kalendarzowego. W niektórych sprawach o rozliczenie posiadania i nakładów na rzecz mogą mieć znaczenie krótsze terminy, w tym roczny termin liczony od zwrotu rzeczy. Z tego powodu nie warto odkładać wezwania do zapłaty i analizy dokumentów.
Poniższe przykłady pokazują, dlaczego w sprawach dotyczących domu teściów najważniejsze są własność nieruchomości, źródło finansowania i dowody na zwiększenie wartości domu.
Anna i Marek przez 15 lat mieszkali na piętrze domu rodziców Marka. Z majątku wspólnego zapłacili za łazienkę, instalację elektryczną, podłogi i zabudowę kuchenną. Po rozwodzie Anna nie może żądać przyznania jej połowy piętra, bo właścicielami domu są teściowie. Może natomiast rozważyć roszczenie o zwrot wartości nakładów, jeżeli wykaże, że wydatki pochodziły z majątku wspólnego i zwiększyły wartość nieruchomości.
Kasia i Paweł dobudowali garaż na działce rodziców Kasi. Rodzice zgodzili się na budowę, ale nigdy nie podpisali aktu notarialnego przenoszącego udział w nieruchomości. Garaż stał się częścią składową gruntu, więc nie jest odrębną własnością małżonków. Jeżeli po rozstaniu Paweł chce odzyskać pieniądze, powinien wykazać wysokość nakładów, zgodę właścicieli i aktualne wzbogacenie właścicieli działki.
Monika i Jan mieszkali u rodziców Moniki, ale Jan z własnych oszczędności zapłacił za pompę ciepła i ocieplenie budynku. Po rozstaniu rodzice Moniki twierdzą, że były to zwykłe koszty wspólnego mieszkania. W takiej sprawie kluczowe będzie ustalenie, czy prace miały charakter trwałej modernizacji domu, czy tylko bieżącego utrzymania, oraz jaka jest obecna wartość korzyści po stronie właścicieli.
Co do zasady nie. Jeżeli dom należy do teściów, a na małżonków nie przeniesiono własności ani udziału w nieruchomości, piętro nie podlega podziałowi między małżonkami. Możliwe może być jedynie roszczenie pieniężne o rozliczenie nakładów.
Nie przesądzają o własności. Samodzielne korzystanie z części domu nie tworzy odrębnej własności lokalu. Do tego potrzebne są odpowiednie czynności prawne, w szczególności akt notarialny i wpis w księdze wieczystej.
Najczęściej od właścicieli nieruchomości, czyli od osób, które zostały wzbogacone nakładami. Jeżeli dom należy do teściów, roszczenie wobec byłego małżonka może nie wystarczyć, chyba że wynika z odrębnych ustaleń albo dotyczy rozliczenia wierzytelności między małżonkami.
Nie zawsze. Sąd może badać nie tylko nominalną wartość wydatków, ale także to, czy właściciel domu nadal jest wzbogacony i o ile wzrosła wartość nieruchomości. Część wydatków mogła się zużyć albo służyć bieżącemu korzystaniu z mieszkania.
Najlepiej zgromadzić faktury, rachunki, potwierdzenia przelewów, umowy z wykonawcami, zdjęcia, pozwolenia lub zgłoszenia budowlane, korespondencję z właścicielami domu oraz dane świadków. W sporze sądowym zwykle potrzebna jest także opinia biegłego.
Może mieć znaczenie dowodowe, ale sama obietnica zwykle nie przenosi własności nieruchomości. Przeniesienie własności lub udziału w domu wymaga aktu notarialnego. Ustne deklaracje mogą natomiast pomagać w wykazaniu celu nakładów i podstawy roszczenia pieniężnego.
Mieszkanie w domu teściów nie oznacza, że po rozwodzie część domu będzie dzielona między małżonków. Jeżeli nie doszło do przeniesienia własności, nieruchomość pozostaje majątkiem jej właścicieli. Małżonkowie mogą natomiast rozliczać nakłady, które zostały poniesione z majątku wspólnego albo osobistego i które zwiększyły wartość cudzej nieruchomości.
Najbezpieczniej zacząć od sprawdzenia księgi wieczystej, ustalenia właścicieli, odtworzenia źródła finansowania prac i przygotowania zestawienia wydatków. Dopiero wtedy można ocenić, czy właściwa będzie sprawa o podział majątku, osobny pozew przeciwko właścicielom domu, czy próba ugodowego rozliczenia.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
1. Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy, tekst jednolity Dz.U. 2026 poz. 236 - tekst aktu.
2. Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny, tekst jednolity Dz.U. 2025 poz. 1071 - tekst aktu.
3. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2018 r., V CSK 215/17 - orzeczenie.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Opracowanie redakcyjne na podstawie porady prawnej. Ekspert merytoryczny: Katarzyna Talkowska-Szewczyk
Zapytaj prawnika