Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z alimentami?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Zmniejszenie alimentów ze względu na powrót na stałe do Polski

Autor: Izabela Nowacka-Marzeion • Opublikowane: 2016-10-03

Jak wygląda sprawa obniżenia alimentów na dzieci? Jestem w związku z rozwodnikiem, który ma dwoje dzieci mieszkających w Polsce, a my mieszkaliśmy dłuższy czas w Norwegii, więc partner płacił alimenty z norweskich zarobków. Niedawno wróciliśmy na stałe do kraju i chcielibyśmy obniżyć alimenty. Chcę zaznaczyć, że od samego początku dbam o to, żeby dzieci partnera nie ucierpiały finansowo na tym, że ich ojciec z nimi nie jest. Jednak po powrocie do Polski trudno będzie płacić alimenty w wysokości takiej, jak były naliczone z wypłaty norweskiej. Partner płaci również alimenty na żonę – ona pracuje, zarabia ok. 4 tys. zł. Czy musi te alimenty na nią nadal płacić?

 

W pytaniu pojawiają się dwie sprawy:

  1. alimenty na dzieci,
  2. alimenty na żonę.

Podstawą materialnoprawną żądania zmiany wysokości alimentów jest art. 138 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (K.r.o.), zgodnie z którym w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. Przez zmianę stosunków należy rozumieć istotną zmianę usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego do alimentacji lub istotną zmianę możliwości płatniczych zobowiązanego, które mogą wystąpić łącznie.

Ustalenie zmiany stosunków następuje przez porównanie potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego z daty orzeczenia alimentów w dotychczasowej wysokości ze stanem istniejącym w dacie rozstrzygania o podwyższeniu.

Według art. 135 K.r.o. zakres świadczeń alimentacyjnych zależy z jednej strony od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego, z drugiej – od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego (§ 1). Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o jego utrzymanie lub wychowanie (§ 2).

Pomiędzy obiema przesłankami z art. 135 K.r.o. zachodzi swoista współzależność wyrażająca się m.in. w tym, że usprawiedliwione potrzeby powinny być zaspokajane w takim zakresie, w jakim pozwalają na to możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Zakres świadczeń alimentacyjnych powinien być tak ustalany, aby nie doprowadzić zobowiązanego do niedostatku. Dlatego należy przyjąć, że zaspokajanie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego nie może odbywać się za wszelką cenę.

Na bezrobotnym może również ciążyć obowiązek alimentacyjny. Przy ustalaniu jego możliwości zarobkowych należy wziąć pod uwagę także możliwość zatrudnienia tej osoby, i to nie tylko w ramach posiadanych kwalifikacji, ale wręcz jakiejkolwiek pracy. Ponadto osobie takiej może przysługiwać zasiłek. Ustalenia wymaga, czy nie ma także innych źródeł utrzymania.

Zmiana zarobków z norweskich na polskie jest argumentem na zmniejszenie alimentów, ale to zawsze ocenia sąd. Warto spróbować.

Druga kwestia to alimenty na żonę. Tu do rozważenia jest kilka kwestii:

  1. Czy zobowiązany do płacenia były mąż został uznany za wyłącznie winnego przy orzekaniu rozwodu?
  2. Ile czasu minęło od rozwodu?

Zgodnie z treścią art. 60:

„§ 1. Małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego.

§ 2. Jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku.

§ 3. Obowiązek dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu wygasa w razie zawarcia przez tego małżonka nowego małżeństwa. Jednakże gdy zobowiązanym jest małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, obowiązek ten wygasa także z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności sąd, na żądanie uprawnionego, przedłuży wymieniony termin pięcioletni.”

Obowiązek ten wygasa również z przyczyn szczególnych:

a) w razie zawarcia przez małżonka uprawnionego nowego małżeństwa (art. 60 § 3). Jest tak dlatego, że małżonek powinien uzyskiwać zaspokajanie swoich potrzeb przede wszystkim w aktualnie istniejącym małżeństwie, i to przez wykonywanie przez małżonków tego nowego małżeństwa ich obowiązku przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny. Natomiast zawarcie przez rozwiedzionego małżonka nowego małżeństwa nie uchyla, samo przez się, jego obowiązku alimentacyjnego względem drugiego z rozwiedzionych małżonków, które nie zawarło nowego małżeństwa, chociaż – stosownie do okoliczności – może mieć wpływ na zakres tego obowiązku;

b) jeżeli zobowiązanym do alimentacji jest małżonek, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, w stosunku do małżonka, który także nie ponosi winy rozkładu, to (zasada) obowiązek alimentacyjny wygasa z upływem lat pięciu od orzeczenia rozwodu, przy czym termin ten biegnie od daty uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód, chyba (wyjątek) że ze względu na wyjątkowe, szczególne okoliczności sąd, na skutek powództwa uprawnionego małżonka, przedłuży wymieniony termin pięcioletni (art. 60 § 3). Czasowe ograniczenie obowiązku alimentacyjnego między rozwiedzionymi małżonkami nie wchodzi zatem w rachubę, gdy zobowiązany do alimentacji jest małżonek ponoszący winę rozkładu, i to niezależnie od tego, czy zobowiązany jest w stosunku do małżonka, który także ponosi winę rozkładu, czy w stosunku do małżonka, który winy rozkładu nie ponosi (uzasadnienie tezy IV wytycznych alimentacyjnych SN z 1987 r.).

Odpowiedź na drugie pytania wymaga więc uszczegółowienia faktów.

Jeśli Pani partner został uznany za winnego rozpadu małżeństwa, jego obowiązek będzie trwał nawet ponad 5 lat od rozwodu. Tylko w przypadku gdyby nie został uznany za winnego, po 5 latach może wnosić o ustanie alimentów.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj i zapytaj prawnika >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Podobne tematy

Termin złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku o alimenty

Moje pytanie dotyczy terminu na złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku. Mianowicie sąd rejonowy ogłosił wyrok, oddalając w całości mój wniosek...

Alimenty dla żony od męża bez rozwodu

Alimenty dla żony od męża bez rozwodu

Jestem w separacji nieformalnej (w papierach nadal małżeństwo). Nie mam środków do życia ani prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Mąż pracuje i nie...

Czy skoro ja nie pracuję, mąż ma płacić alimenty?

Mąż pracuje za granicą i bardzo dobrze zarabia. Od jakiegoś czasu nie jesteśmy razem. Ja nie pracuję. Czy w takim wypadku jest on zobowiązany...

Rzeczywiste zarobki męża – sprawa o alimenty na dzieci

Mąż zarabia 5-6 tys. zł, ale wykazuje w dokumentach 1250 zł (netto). Obecnie żyjemy w separacji i chcę wnieść o alimenty na dwójkę naszych...

Żądanie zaświadczenia o kontynuowaniu nauki a alimenty

Syn w tym roku skończył technikum. Ponoć chce iść a studia. Płacę alimenty na jego utrzymanie. Zażądałam zaświadczenia o kontynuowaniu...

Rozwód i ustalenie alimentów - czego się spodziewać w sądzie?

Chcę się rozwieść bez winy po 32 latach małżeństwa. Żona będzie walczyć o alimenty dla siebie (dzieci dawno dorosłe). Moje dochody są większe niż...

Alimenty od męża który mnie zostawił

Miesiąc temu mąż zostawił mnie i dziecko. Aktualnie przebywa i pracuje za granicą. Chciałabym złożyć wniosek o alimenty na dziecko...


Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
wizytówka Zadaj pytanie »