Kategoria: Dzieci

Zaniedbywanie dzieci przez byłą żonę

Tomasz Krupiński • Opublikowane: 2019-06-21

Jestem ojcem i mam dwóch małoletnich synów. Była żona ma nowego partnera i z tego powodu bardzo zaniedbuje dzieci, zwłaszcza starsze. Syn ucieka z lekcji, jest niedożywiony, źle ubrany, chowa się w moim mieszkaniu… Serce mi pęka. Chciałbym się nim zaopiekować, czy to możliwe? Płacę regularnie alimenty, ale matka dzieci przeznacza te pieniądze na swoje zachcianki. Co robić?

Artykuł 92 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, iż dziecko do pełnoletniości pozostaje pod władzą rodzicielską, która to władza z mocy art. 93 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego przysługuje obojgu rodzicom. Każdy z rodziców jest uprawniony i zobowiązany do wykonywania władzy rodzicielskiej, jeżeli nie została mu ona odebrana, ani ograniczona. Zgodnie z art. 95§ 3 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego władza rodzicielska powinna być wykonywana tak, jak tego wymaga dobro dziecka i interes społeczny. Poprzez dobro dziecka należy rozumieć zapewnienie dziecku wszystkich tych wartości, które są konieczne do jego prawidłowego rozwoju fizycznego i duchowego, normalnych warunków do prawidłowego rozwoju. Jeżeli władza rodzicielska przysługuj obojgu rodzicom żyjącym w rozłączeniu Sąd opiekuńczy może ze względu na dobro dziecka określić sposób jej wykonywania (art. 107 § 1). Może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka.

Zgodnie z treścią art. 106 istnieje możliwość zmiany orzeczenia o władzy rodzicielskiej i sposobie jej wykonania, jeżeli wymaga tego dobro dziecka i nastąpiła zmiana okoliczności. Zmiana wyroku może zatem wystąpić wyłącznie przy spełnieniu dwóch warunków, jakimi są dobro dziecka rozumiane jako wartość nadrzędna, obejmująca zabezpieczenie potrzeb życiowych dziecka i odpowiednie kształtowanie jego osobowości i psychiki oraz zmiana okoliczności.

Do istotnych spraw dziecka orzecznictwo zalicza m.in. sprawy związane z miejscem pobytu dziecka (postanowienie SN z dnia 14 października 1970 r., sygn. akt III CRN 181/70). Miejsce pobytu dziecka należy odróżnić od jego miejsca zamieszkania, które wskazuje ustawodawca w art. 26 Kodeksu cywilnego. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 października 1970 r., sygn. akt III CRN 181/70, Sąd Najwyższy podkreślił, że „unormowanie bowiem zawarte w art. 26 § 1 Kodeksu cywilnego, dotyczące miejsca zamieszkania, nie wyłącza potrzeby konkretnego rozstrzygnięcia o miejscu pobytu”. Pogląd, zgodnie z którym rozstrzygnięcie o miejscu pobytu dziecka jest rozstrzygnięciem o istotnej sprawie rodziny, Sąd Najwyższy wyraził także w uchwale z dnia 23 maja 2012 r., sygn. akt III CZP 21/12.

Przepis art. 26 § 2 Kodeksu cywilnego reguluje sytuację, gdy władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom, którzy mają osobne miejsca zamieszkania w innych miejscowościach. W tym przypadku dziecko ma miejsce zamieszkania u tego z rodziców, u którego stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

Już więc w toku sprawy rozwodowej musi Pan zgłosić wniosek o ustalenie miejsca zamieszkania syna przy Panu. Oczywiście aby sąd podjął takową decyzję, konieczne jest przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychologa i pedagoga na okoliczności relacji rodzicielskich, więzi dzieci z rodzicami. Jak najbardziej jest to możliwe, ale sąd w decydującej mierze opiera się na wynikach opinii biegłego sądowego.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Zaniedbywanie dzieci przez byłą żonę


Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »