Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z rozwodem?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Pozew o rozwód z orzeczeniem winy męża

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 2018-08-29

Chciałabym złożyć pozew o rozwód z orzeczeniem winy męża (zdrada). Jesteśmy małżeństwem od ponad 4 lat. Mamy rozdzielność majątkową. Niestety moja sytuacja finansowa nie pozwala mi jeszcze na samodzielne utrzymanie. Dom zapisany jest na mnie, hipoteka jest wspólna. Czy w przypadku rozwodu z orzeczeniem o winie mąż będzie miał jakieś prawo do domu? Czy mogę starać się o alimenty?

Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Pozew o rozwód z orzeczeniem winy męża

Rozwiązanie małżeństwa przez rozwód z winy męża

Z treści Pani pytania wynika, że wolą Pani jest rozwiązanie Pani małżeństwa przez rozwód z winy męża. Mąż w trakcie trwania małżeństwa dopuścił się zdrady. Posiadacie Państwo rozdzielność majątkową. Aktualna Pani sytuacja majątkowa nie pozwala na samodzielne utrzymanie. Jest Pani właścicielem domu, aczkolwiek hipoteka jest wspólna. Zastanawia się Pani, czy mąż po rozwodzie będzie miał jakieś prawo do lokalu, a także, czy może się Pani starać o alimenty.

W pierwszej kolejności, choć wskazuje Pani, iż jest właścicielem nieruchomości, winna Pani sprawdzić księgę wieczystą prowadzoną dla przedmiotowej nieruchomości i ustalić treść Działu II. Jeżeli z księgi wieczystej będzie wynikało, że wyłącznym właścicielem jest Pani, to obciążenie nieruchomości kredytem hipotecznym nie ma żadnego znaczenia dla uprawnienia męża do domu. Z powyższego wynika, że jako właściciel może Pani czynić z nieruchomością co Pani chce. Nawet jeżeli sąd w wyroku rozwodowym ustali sposób korzystania z domu, może Pani wypowiedzieć mężowi umowę użyczenia i po bezskutecznym upływie terminu założyć sprawę o eksmisję.

Czy po rozwodzie z winy męża należą się alimenty dla żony?

Jeżeli chodzi o alimenty to będzie Pani musiała wykazać, że Pani stopa życiowa, na skutek rozwodu z mężem ulegnie pogorszeniu. Istotnym z punktu widzenia Pani interesu jest przepis art. 60 K.r.o., zgodnie z którym:

„Art. 60. § 1. Małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego.

§ 2. Jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku.

§ 3. Obowiązek dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu wygasa w razie zawarcia przez tego małżonka nowego małżeństwa. Jednakże gdy zobowiązanym jest małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, obowiązek ten wygasa także z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności sąd, na żądanie uprawnionego, przedłuży wymieniony termin pięcioletni.”

Należy zatem oddzielić zwykły obowiązek alimentacyjny oraz obowiązek alimentacyjny (bez orzekania o winie, rozwód z winy obojga małżonków) oraz alimenty przy wyłącznej winie.

Przesłanką zwykłego obowiązku alimentacyjnego jest stan niedostatku małżonka uprawnionego.

„Stan niedostatku nie musi istnieć w chwili orzeczenia rozwodu, według bowiem przeważającego poglądu żądanie świadczeń alimentacyjnych jest uzasadnione także wtedy, gdy uprawniony do alimentów małżonek znalazł się w niedostatku dopiero po upływie pewnego czasu od orzeczenia rozwodu” (por. A. Szpunar, Obowiązek alimentacyjny między małżonkami po rozwodzie, SC 1981, t. XXXI, s. 127).

Rozwód z winy obojga małżonków a roszczenia alimentacyjne między nimi

W przypadku rozwodu z winy obojga lub przy bez orzekania o winie zmuszona będzie Pani wykazać przed sądem swój niedostatek.

Według J. Gwiazdomorskiego (System…, s. 1015) „w niedostatku znajduje się osoba, która nie jest w stanie uzyskiwać środków swego utrzymania, tzn. środków zaspokajania swoich potrzeb samodzielnie czy własnymi siłami”. Zaspokajanie w ramach obowiązku alimentacyjnego potrzeb krewnych, zstępnych i wstępnych nie doznaje ograniczeń, w szczególności takich, które ze względu na stopień uciążliwości materialnej chroniłyby zobowiązanego od świadczeń. Przeciwnie, zmuszony jest on znieść tę uciążliwość nawet kosztem obniżenia stopy życiowej, zaniechania inwestycji, kosztownych podróży itp. W literaturze prezentowany jest słuszny pogląd, w myśl którego wysokość obciążenia alimentacyjnego powinna być określona na takim poziomie, aby nie prowadziła do niedostatku samego obciążonego (tak J. Pietrzykowski, w: Kodeks rodzinny i opiekuńczy z komentarzem, s. 636 oraz powołani tam autorzy: S. Szer i J. Winiarz).

Przy rozwodzie z wyłącznej winy męża, niedostatek po stronie Pani nie musi występować. Istotę ww. obowiązku alimentacyjnego najlepiej opisuje teza wyroku Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1980 r., sygn. akt III CRN 222/80, zgodnie z którą „orzekając o żądaniu małżonka niewinnego zasądzenia alimentów na podstawie art. 60 § 2 k.r.o. sąd powinien porównać sytuację, w jakiej małżonek niewinny znajdzie się po rozwodzie, z sytuacją, w jakiej by się znajdował, gdyby pożycie małżonków funkcjonowało prawidłowo”.

Zasadnym jest nadto wskazanie na pogląd doktryny, zgodnie z którym „przy porównaniu dwóch sytuacji materialnych należy brać pod uwagę sytuację materialną małżonka, jaką on w czasie trwania małżeństwa zgodnie z przepisami prawa powinien był mieć, a nie tę, którą faktycznie miał. To rozróżnienie ma głęboki sens praktyczny, gdyż w przeciwnym razie premiowane byłoby zachowanie się męża, który będąc w dobrej sytuacji materialnej opuszcza rodzinę dla innej kobiety i alimentuje porzuconą rodzinę w skromnym zakresie” (J. Gwiazdomorski, Alimentacyjny obowiązek między małżonkami, s. 156).

Artykuł 60 § 2 K.r.o. mówi o „istotnym pogorszeniu sytuacji materialnej małżonka niewinnego”. Innymi słowy, zasadnym byłoby ustalenie na co Pani może sobie pozwolić w czasie trwania małżeństwa, a z czego po rozwodzie zmuszona będzie zrezygnować.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) – link do formularza z indywidualną pomocą prawną »


Podobne tematy

Rozwód z obcokrajowcem spoza UE a właściwość sądu

Przed 5 laty w Maroku wzięłam ślub z Marokańczykiem, ślub zalegalizowałam w USC w Polsce. Chcę się rozwieść, czy mogę to zrobić...

Dowiedziałem się o zdradzie żony, co robić?

Dowiedziałem się o zdradzie żony, co robić? Aktualnie żona wyjechała za granicę z kochankiem. Boję się, że złoży pozew po przyjeździe. Żona...

Rozwód bez orzekania o winie: pozew, alimenty, podział majątku

Rozważam złożenie pozwu rozwodowego bez orzekania o winie. Mamy współwłasność i mieszkanie na kredyt we frankach – sprzedaż nie wchodzi...

Rozwód z powodu nie przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny

Chciałabym się rozwieść, ale wiem, że mąż będzie temu przeciwny, jestem jednak zdesperowana. Nie mamy dzieci. Od początku naszego małżeństwa (16 lat) on...

Rozwód w USA - uznanie rozwodu w Polsce i podział majątku

Mieszkam w Kalifornii od 16 lat. Mam rozwód przeprowadzony w USA. Sąd uwzględnił sprawę podziału naszego majątku w Polsce. Nieuczciwy adwokat...


Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy
Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »