Kategoria: Rozwód

Orzeczenie rozwodu na pierwszej rozprawie

Anna Sochaj-Majewska • Opublikowane: 2014-12-17

Za tydzień mam pierwszą rozprawę rozwodową. Pozew złożyłam ja, wnoszę w nim o rozwód bez orzekania o winie. Mamy dwoje dzieci (17 i 13 lat). Chciałabym wiedzieć, jakie pytania padną ze strony sądu i najważniejsze – mój mąż twierdzi (teraz po złożeniu pozwu), że mnie kocha i będzie walczył o nasz związek. Ja żadnej szansy na to nie widzę i się nie wycofam. Nikt z nas nie ma innego partnera. Chciałabym wiedzieć, czy jest szansa, że sąd orzeknie nasz rozwód na pierwszej rozprawie.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż jak stanowi przepis art. 56 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tekst jedn. Dz. U. z roku 2012, poz. 788 – K.r.o.), jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd rozwiązał małżeństwo przez rozwód. Jednakże mimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia rozwód nie jego dopuszczalny, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci albo jeżeli z innych względów orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Na zgodne żądanie małżonków sąd zaniecha orzekania o winie, w takim wypadku następują skutki takie, jak gdyby żaden z małżonków nie ponosił winy (art. 57 § 2 K.r.o.).

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Jeśli Pani mąż zgodzi się na rozwód bez orzekania o winie, a także na sprawowanie pieczy przez Panią nad wspólnymi małoletnimi dziećmi (17 i 13 lat), to macie Państwo szansę na orzeczenie rozwodu na pierwszym terminie rozprawy. Jednak nie jest ona znaczna z uwagi właśnie na posiadanie małoletnich dzieci. Postępowanie dowodowe w sprawie rozwodowej ma przede wszystkim na celu ustalenie okoliczności dotyczących rozkładu pożycia, jak również okoliczności dotyczących dzieci stron i ich sytuacji, a w razie uznania powództwa – także przyczyn, które skłoniły do tego stronę pozwaną (art. 441 Kodeksu postępowania cywilnego). Strona pozwana może bowiem uznać żądanie pozwu, co znacznie przyspiesza postępowanie. Jednak ponieważ macie Państwo dwoje małoletnich dzieci, to obowiązkiem sądu jest wnikliwej badać zupełność i trwałość rozkładu pożycia, sąd nie może ograniczyć się jedynie do przesłuchania stron, nawet jeśli pozwany w całości uznaje powództwo (art. 442 K.p.c.).

Jak wskazano wyżej, przesłanką orzeczenia rozwodu jest zupełny i trwały rozkład pożycia. Rozpad pożycia musi nastąpić w każdej ze sfer: gospodarczej, fizycznej i duchowej. Sąd będzie pytać o to, jak układało się małżeństwo od początku, kiedy pojawiły się pierwsze problemy w związku, jakie jest ich źródło, kiedy dokładnie z podaniem przynajmniej roku ustała każda z więzi, czy strony widzą możliwość utrzymania małżeństwa, czy pozostają w kolejnych nieformalnych związkach, gdzie zamieszkują (czy pod jednym dachem, czy osobno, od kiedy), jak układają się relacje małżonków z dziećmi, jakie są powody wystąpienia z pozwem rozwodowym.

Jeśli Pani mąż oświadczy, podczas informacyjnych wyjaśnień, że nie zgadza się na rozwiązanie małżeństwa przez rozwód, że nadal Panią kocha, i będzie chciał dowieść, iż jest to prawdą, zapewne powoła świadków, co wydłuży postępowanie. Aby rozwód był możliwy, w toku postępowania dowodowego udowodnione musi zostać, iż rozpad pożycia jest nie tylko zupełny, ale i trwały. Trwałość rozpadu pożycia oznacza, że żadna z więzi (duchowa, fizyczna, gospodarcza) charakteryzujących prawidłowo funkcjonujące małżeństwo, nie będzie mogła się odnowić. Mąż, jako strona pozwana, może nie uznawać żądania pozwu, ale ma także prawo żądać rozwodu z orzeczeniem o winie lub bez orzekania o winie (art. 439 § 1 K.p.c.). Jeśli na podstawie ujawnionych okoliczności, dotyczących pożycia stron, sąd dojdzie do przekonania, że istnieją widoki na utrzymanie małżeństwa, może skierować strony do mediacji (art. 436 § 1 K.p.c.). Mediatora wybierają strony we własnym zakresie, a jeśli tego nie uczynią, sąd wskaże stałego mediatora, wpisanego na listę (art. 436 § 3 K.p.c.), nie jest to jednak obowiązkowe.

W toku procesu cywilnego na stronach ciąży obowiązek udowodnienia faktów, z których wywodzą skutki prawne (art. 6 Kodeksu cywilnego). Jeśli mąż będzie kwestionować powołane przez Panią podstawy orzeczenia rozwodu, wskazane w pozwie, to będzie Pani obowiązana powołać co najmniej jednego, a optymalnie kilku świadków (kogoś z rodziny, wspólnych znajomych, przyjaciół), którzy potwierdzą Pani wersję wydarzeń. Wniosek dowodowy o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka można złożyć albo w piśmie procesowym (pomiędzy rozprawami) albo ustnie do protokołu rozprawy. Należy dokładnie oznaczyć osobę świadka, tj., imię, nazwisko oraz adres aktualnego zamieszania (nie zameldowania), aby jego skuteczne wezwanie do sądu było możliwe. Trzeba również określić, na jakie okoliczności świadek jest zgłaszany, czyli jakie fakty z Państwa życia małżeńskiego ma on potwierdzić w swoich zeznaniach. Zwracam uwagę, że Państwa dziecko, jeśli już ukończyło lat siedemnaście, także może być przesłuchane w charakterze świadka (art. 430 K.p.c.).

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>



Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »