Kategoria: Separacja

Dzieci nie wróciły z zagranicy – naruszenie praw rodzica

Jakub Bonowicz • Opublikowane: 2015-12-02

Dzieci pojechały na wakacje do matki, do Niemiec i nie wróciły. Oświadczyły, że postanowiły tam zostać. Czy mogę nie wyrazić na to zgody? Dzieci mają po 12 i 13 lat i przez ostatnie dwa lata mieszkały ze mną. Jesteśmy z żoną po rozwodzie.

W mojej opinii doszło tutaj do naruszenia praw Pana jako ojca dzieci, któremu przysługuje władza rodzicielska.

Dużo zależy od tego, w jaki sposób unormowano władzę rodzicielską w wyroku rozwodowym, ale generalnie, jeśli sąd albo pozostawił wykonywanie władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom, albo też nawet powierzył ją matce, pozostawiając ojcu decydowanie o istotnych sprawach dziecka – to do zmiany miejsca pobytu dzieci konieczna jest zgoda ojca.

Natomiast jeśli w wyroku rozwodowym sąd ustalił, że miejscem pobytu dzieci będzie każdorazowo miejsce zamieszkania ojca (nie matki), to tym bardziej dzieci powinny mieszkać z Panem. Dodam, iż w przypadku małoletnich dzieci ich wola nie do końca ma znaczenie, dopóki nie ma orzeczenia sądowego. Wola małoletnich, z kim chcą mieszkać, jest oczywiście brana pod uwagę, ale na etapie postępowania sądowego, gdy sąd decyduje, któremu małżonkowi przyznać władzę rodzicielską, jak ustalić miejsce pobytu dziecka. Ale dopóki obowiązuje orzeczenie sądowe, dopóty trzeba go przestrzegać, nawet jeśli (formalnie) wola dziecka jest inna (dzieje się tak dlatego, że generalnie dziećmi bardzo łatwo manipulować).

Niezależnie od wszystkiego zgodnie art. 97 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego: „§ 2. Jednakże o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie; w braku porozumienia między nimi rozstrzyga sąd opiekuńczy”.

Jak wskazuje się w literaturze:

6. Za istotną sprawę rodziny należy uznać wyjazd za granicę małoletniego i to zarówno na pobyt czasowy (np. na wakacje), jak i na pobyt stały. W chwili wyjazdu często nie można zresztą określić charakteru pobytu (por.: uchwałę SN z dnia 11 października 1963 r., III CO 23/63, OSNCP 1964, nr 9, poz. 168; uchwałę SN z dnia 10 listopada 1971 r., III CZP 69/71, OSNCP 1972, nr 3, poz. 49; postanowienie SN z dnia 6 marca 1985 r., III CRN 19/85 (w:) J. Gudowski, Kodeks rodzinny..., s. 356).

Zatem w tym wypadku bezwzględnie konieczna będzie Pana zgoda. Oczywiście odrębna kwestia to w tej chwili dochodzenie Pana praw w postępowaniu sądowym, jeśli matka nie zareaguje na wezwanie do wydania dzieci Panu. Wtedy wejdą w grę przepisy o tzw. uprowadzeniu dziecka za granicę przez jednego z rodziców.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>



Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »