Kategoria: Dzieci

Decydowanie o istotnych sprawach dziecka, spór o wyznanie religijne

Autor: Marek Gola • Opublikowane: 2017-03-08

Moja córka wraz z drugim mężem wystąpiła z kościoła rzymsko-katolickiego i przystąpiła do Świadków Jehowy. Na spotkania zboru, jak również na tzw. głoszenie, córka zabiera swoje małoletnie dzieci. Obecny mąż córki nie jest ojcem dzieci. Ojciec dzieci nie wyraża zgody na uczestniczenie przez nie w spotkaniach Świadków Jehowy oraz w głoszeniu, czy więc ich matka może to robić? Rodzice dzieci mają zachowaną pełną władzę rodzicielską. Czy ja jako dziadek mam jakieś prawa, które pozwolą mi uniemożliwić córce zabieranie wnucząt do zboru?

Podstawę prawną opinii stanowią przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (K.r.o.).

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

Interesuje Cię ten temat i chcesz wiedzieć więcej? kliknij tutaj >>

W pierwszej kolejności wyraźnie podkreślić należy, iż wybór religii należy do istotnych spraw życia dziecka, co z kolei powoduje, że rodzice winni w tym zakresie współdziałać ze sobą. Jeżeli tego nie czynią, albo jeżeli nie ma wśród nich zgody, wówczas decydujący głos ma sąd. Powyższe wynika bezpośrednio z przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (K.r.o.). Zgodnie z art. 97 K.r.o. – jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane i uprawnione do jej wykonywania. Jednakże o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie; w braku porozumienia między nimi rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Zgodnie z treścią art. 97 § 2 K.r.o. w braku porozumienia między rodzicami, o istotnych sprawach dziecka rozstrzyga sąd opiekuńczy, co dotyczy zarówno rodziców żyjących wspólnie, jak i rodziców rozłączonych, względem których zastosowanie znajdzie także art. 107 K.r.o. Zgodnie z przepisem art. 582 K.p.c. rozstrzygnięcie to może nastąpić dopiero po umożliwieniu rodzicom złożenia oświadczeń, chyba że wysłuchanie ich byłoby połączone z nadmiernymi trudnościami. Treścią orzeczenia sądu może być tylko samo rozstrzygnięcie sporu (np. wskazanie miejsca, w którym dziecko ma przebywać) lub zezwolenie na wykonanie określonego zachowania (np. na wyjazd z dzieckiem za granicę – uchwała SN z dnia 10 listopada 1971 r., III CZP 69/71, OSNCP 1972, nr 3, poz. 49; określenie sposobu realizowania wierzytelności alimentacyjnych; uchwała SN z dnia 30 maja 1985 r., III CZP 26/85, OSNCP 1986, nr 4, poz. 45).

Zasadnym jest zatem jak najszybsze wystąpienie przez ojca dzieci (a nie przez Pana – dziadek nie może tak ingerować w ww. kwestię) do sądu z wnioskiem o rozstrzygniecie w zakresie ustalenia religii.

Jak podkreśla się w literaturze: „Do istotnych spraw dziecka należeć będą z zasady wszystkie czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu jego majątkiem oraz te czynności zwykłego zarządu, które dotyczą właśnie materii istotnej dla dziecka z niemajątkowego punktu widzenia. Przykładem takiej czynności byłoby zaprzestanie opłacania ważnej dla dziecka dodatkowej nauki – tutaj nie wysokość kwoty, ale jej przeznaczenie przesądza o konieczności współdziałania rodziców. Zakres istotnych spraw dziecka podzielić można na dwie grupy spraw: te, o których zaliczeniu decyduje ich ogólny charakter oraz sprawy istotne z uwagi na ich doniosłość tylko w danej konkretnej sprawie. Wskazane niżej istotne sprawy tworzą z istoty rzeczy otwarty katalog, ponieważ nie sposób przewidzieć różnorodnych sytuacji życiowych dziecka” (patrz: Tomasz Sokołowski, Komentarz do art. 97 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, 2013.06.30).

Rozumiem Pana rozgoryczenie, ale w tej sytuacji najlepszym rozwiązaniem byłoby jak najszybsze złożenie przez byłego zięcia (ojca dzieci) do sądu rejonowego właściwego wedle miejsca zamieszania dzieci wniosku o rozstrzygnięcie przez sąd o istotnych sprawa dzieci, w tym przypadku religii. Opłata sądowa od wniosku wynosi 40 zł.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>



Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »