Indywidualne Porady Prawne

Masz problem z prawem rodzinnym?
Opisz swój problem i zadaj pytania.

(zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje)

Czy żona może ograniczyć spotykanie się z dzieckiem?

Autor: Iryna Kowalczuk • Opublikowane: 2015-04-18

Czy żona może ograniczyć mi spotykanie się z dzieckiem, jeśli mamy rozwód bez orzekania o winie i napisano w nim, że dla dobra dziecka będziemy mieć nieograniczony dostęp do widzeń (dziecko mieszka w domu matki)? Pytam, gdyż żona zagroziła, że może zmienić widzenia i czas przy takim pozwie. I druga sprawa, czy i w jakim wieku dziecko może samo decydować z kim chce mieszkać lub przebywać?

Masz podobny problem? Kliknij tutaj i zadaj pytanie.

Czy żona może ograniczyć spotykanie się z dzieckiem?

Uregulowanie kontaktów z dzieckiem podczas sprawy rozwodowej

Pana żona może wnosić podczas sprawy rozwodowej o uregulowanie kontaktów z dzieckiem niezależnie od tego, czy rozwód jest z orzeczeniem winy czy też nie. Pan również ma taką możliwość. Bardzo często po rozwodzie jeden z rodziców (matka lub ojciec) wnosi o uregulowanie kontaktów z dzieckiem, gdy wcześniej drugi z rodziców miał nieograniczone kontakty z dzieckiem.

Według art. 1131 § 1 Kodeksu rodzinnego, jeżeli dziecko przebywa stale u jednego z rodziców, sposób utrzymywania kontaktów z dzieckiem przez drugiego z nich rodzice określają wspólnie, kierując się dobrem dziecka i biorąc pod uwagę jego rozsądne życzenia; w braku porozumienia rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Powyższy przepis stanowi, że w pierwszej kolejności to rodzice pomiędzy sobą powinni ustalić sposoby utrzymywania kontaktów z dzieckiem. Rodzice powinni ustalić kontakty z dzieckiem tak, aby przede wszystkim nie były one uciążliwe dla dziecka.

Ustalenia poczynione przez rodziców powinny być wynikiem kompromisu pomiędzy nimi.

Jak wynika z opisu sprawy może być Panu w przyszłości ciężko dojść do kompromisu z żoną, a więc musi Pan się zastanowić, czy faktycznie nie określić kontaktów z dzieckiem podczas sprawy rozwodowej, żeby w przyszłości ponownie nie musieć zakładać spraw w sądach.

Ustalenie kontaktów z dzieckiem za porozumieniem rozwodzących się rodziców

Ustalając kontakty z dzieckiem, rodzice powinni przede wszystkim kierować się jego dobrem. Dobro dziecka nie jest definiowane

w przepisach prawa. Przyjmuje się, iż jest to zespół wartości duchowych i materialnych, jakie konieczne są do prawidłowego rozwoju psychicznego i duchowego dziecka, rozwoju fizycznego, w aspekcie intelektualnym i moralnym. Te wartości mają dziecko należycie przygotować również do pracy dla społeczeństwa.

Zgodnym z dobrem dziecka jest utrzymywanie przez nie kontaktów z obojgiem rodziców, chyba że kontakty te zagrażają jego dobru, np. na skutek niewłaściwego zachowania jednego z rodziców dezorganizującego wychowanie dziecka. Kontakty dziecka z obojgiem rodziców są konieczne dla jego harmonijnego i prawidłowego rozwoju.

Jeżeli rodzice nie są w stanie dojść do porozumienia co do sposobu kontaktów z dzieckiem, to władnym do rozstrzygnięcia w tej kwestii jest sąd rodzinny.

Utrudnianie ojcu kontaktów z dzieckiem przez matkę

Sąd rodzinny, wydając postanowienie w sprawie ustalenia kontaktów rodzica z dzieckiem, również kieruje się dobrem dziecka.

Jeżeli więc nie będzie Pan w stanie dojść do porozumienia z matką dziecka odnośnie Pana kontaktów z nim lub gdy matka dziecka, kierując się niechęcią czy złośliwością w stosunku do Pana, będzie utrudniała te kontakty, powinien Pan wystąpić do sądu z wnioskiem o uregulowanie Pańskich kontaktów z dzieckiem. A więc proszę się zastanowić, czy nie warto tej kwestii uregulować już w trakcie sprawy rozwodowej.

Co się tyczy Pana ostatniego pytania:

Czy dziecko samo może zadecydować z którym z rodziców chce zamieszkać po ich rozwodzie?

Zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego (art. 26) miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

Zatem dziecko, jako osoba niepełnoletnia i nie posiadająca pełnej zdolności do czynności prawnych, nie może samo zadecydować o tym, z którym z rodziców chce zamieszkać. Dopiero po dojściu do pełnoletniości dziecko może decydować o sobie (w tym także o miejscu zamieszkania).

Czy sąd bierze pod uwagę opinię dziecka ustalając miejsce jego zamieszkania po rozwodzie rodziców?

Sąd nie jest zobligowany do wysłuchania dziecka, czy do uwzględnienia jego opinii podczas ustalania miejsca zamieszkania. Natomiast artykuł 12 Konwencji o Prawach Dziecka zawiera informacje o tym, że: Państwa-Strony zapewniają dziecku, które jest zdolne do kształtowania swych własnych poglądów, prawo do wyrażania własnych poglądów we wszystkich sprawach dotyczących dziecka, przyjmując je z należytą wagą, stosownie do wieku oraz dojrzałości dziecka. W tym celu dziecko będzie miało w szczególności zapewnioną możliwość wypowiadania się w każdym postępowaniu sądowym i administracyjnym, dotyczącym dziecka, bezpośrednio lub za pośrednictwem przedstawiciela bądź odpowiedniego organu, zgodnie z zasadami proceduralnymi prawa wewnętrznego. Można zatem wnioskować do sądu o wysłuchanie dziecka. Przyjmuje się, że 13 lat to graniczny wiek, w którym dziecko potrafi kształtować swoje poglądy.

Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) – link do formularza z indywidualną pomocą prawną »


Porad przez Internet udzielają
prawnicy z dużym doświadczeniem:
Prawnicy

Zapytaj prawnika

Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje!
Wycenę wyślemy do 1 godziny
Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »

Poduszki