Kategoria: Dzieci

Czy osoba niepełnoletnia może zrobić darowiznę pieniężną?

Marek Gola • Opublikowane: 2018-10-10

Czy osoba niepełnoletnia może zrobić darowiznę pieniężną? Mój 16-letni syn chciałby swojej siostrze przekazać darowiznę w wysokości 40 000 zł.

Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu cywilnego oraz przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zwanego dalej K.r.o.

Z treści Pani pytania wynika, że Pani 16-letni syn chce przekazać swojej siostrze tytułem darmym 40 000 zł. Zastanawia się Pani, czy ma do tego prawo.

W mojej ocenie w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie przepis art. 156 K.r.o., zgodnie z którym opiekun powinien uzyskiwać zezwolenie sądu opiekuńczego we wszelkich ważniejszych sprawach, które dotyczą osoby lub majątku małoletniego.

Innymi słowy, dokonanie darowizny z pominięciem sądu może zostać zakwestionowane przez urząd skarbowy. Mamy bowiem do czynienia z czynnością ważną z punktu widzenia małoletniego syna. O ile co prawda, jak mniemam, syn zdaje sobie sprawę z faktu czym jest darowizna i jakie konsekwencje ponosi, to jednak uważam, że posiedzenie sądu, choćby w celu wysłuchania syna musiałoby się odbyć.

Proszę bowiem zważyć, że o ile środki formalnie są syna to jednak Pani jako matka jest ich dysponentem na ten moment, bowiem syn nie jest pełnoletni. Powyższe z kolei powoduje, że to Pani, a nie syn, formalnie darowaliby siostrze (córce) 40 000 zł. Taka czynność wymaga jednak zgody sądu rodzinnego, który będzie musiał się pochylić nad tym, czy taka czynność nie doprowadzi do pogorszenia sytuacji majątkowej syna, czy są ku temu jakieś szczególne przesłanki.

O ile nie widzę zagrożenia wobec odmowy dokonania takiej czynności, to jednak uważam, że jako sprawa ważna w przedmiocie majątku małoletniego, winna uzyskać aprobatę sądu.

Jak podkreśla się w orzecznictwie „Sąd opiekuńczy, rozpoznając wniosek kuratora absentis i zezwolenie na dokonanie czynności prawnej, przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem podopiecznego (art. 156 k.r.o. w zw. z art. 178 § 2 k.r.o.), musi rozpatrzyć, czy planowana czynność prawna, ma na celu ochronę praw podopiecznego, a m.in. szeroko rozumianych jego praw majątkowych (art. 184 § 1 k.r.o.) oraz czy jest korzystna i celowa dla niego, a także czy odpowiada względom gospodarczym” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 lutego 1995 r., sygn. akt II CRN 155/94).

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>



Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »