Kategoria: Alimenty

Czy należą się alimenty na utrzymanie domu?

Eliza Rumowska • Opublikowane: 2017-04-28

Czy należą mi się alimenty na utrzymanie domu? Mamy wspólnotę majątkową od 35 lat, ale mąż od kilku lat nie oddaje pieniędzy i nie chce się dokładać do rachunków za dom, mimo że normalnie z wszystkiego korzysta. Ja jestem na emeryturze, a on jeszcze pracuje.

Odpowiedź brzmi – tak, ponieważ Kodeks rodzinny i opiekuńczy stanowi:

„Art.  27. [Obowiązek przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny]

Oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym.”

W myśl doktryny i orzecznictwa – przepis powyższy jest bezwzględnie obowiązujący. Umowa między małżonkami naruszająca jego treść jest nieważna (art. 58 § 1 K.c.). Małżonkowie jednak mogą zawrzeć ważne porozumienie wzajemne, konkretyzujące ich obowiązki w ramach zakreślonych tym przepisem, w szczególności w razie zerwania wspólnego pożycia (do czasu, gdy jedno z nich zasadnie nie zażąda ponownego nawiązania pożycia).

Obowiązek małżonków przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny powstaje z chwilą zawarcia małżeństwa i gaśnie z chwilą jego ustania lub unieważnienia. Istnieje niezależnie od ustroju majątkowego obowiązującego małżonków i od składu rodziny. W szczególności istnieje wtedy, gdy rodzinę tworzą tylko małżonkowie.

Ze względu na różne sytuacje faktyczne, których dotyczy art. 27, i różnorodność okoliczności, które mają wpływ na zakres obowiązku małżonków określonego tym przepisem, jego wykładnia musi być stosunkowo swobodna.

Żądanie dostarczenia środków utrzymania na podstawie art. 27 powinno podlegać ocenie na tle wszystkich okoliczności danego przypadku (pkt I uchwały pełnego składu Izby Cywilnej i Administracyjnej SN z 16 grudnia 1987 r., III CZP 91/86, LexPolonica nr 304360, OSNCP 1988, nr 4, poz. 42).

Zakres obowiązku małżonków przyczyniania się do zaspokajania potrzeb rodziny wyznaczają ich siły, tj. możliwości wypełnienia obowiązku, wynikające ze stanu fizycznego i psychicznego każdego z małżonków, oraz możliwości zarobkowe i majątkowe każdego z nich. Zakres ten więc nie zależy od faktycznie uzyskiwanych dochodów, lecz od dochodów, jakie każde z małżonków mogłoby osiągnąć, wykorzystując swoje możliwości. Przy określeniu tych możliwości powinny mieć zastosowanie zasady wyrażone w art. 136. Ze względu na możliwości majątkowe jednego z małżonków, który posiada znaczny majątek, lecz nieprzynoszący dochodu (np. zasoby pieniężne nieulokowane na oprocentowanym rachunku), w zasadzie nie może domagać się od współmałżonka, żeby ten zaspokajał jego potrzeby (patrz orzeczenie SW w Katowicach z 17 listopada 1961 r., III Cr 2620/61, PiP 1962, nr 10, s. 699 z glosą J. Góreckiego).

Jeżeli więc w Pani sytuacji mąż ma ku temu możliwości, a nie przyczynia się do zaspakajania potrzeb rodziny – to zasadne jest wystąpienie Pani na drogę sądową. Oczywiście można nam zlecić przygotowanie odpowiedniego pozwu.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>



Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »