Kategoria: Dzieci

Chcę wyjechać z niepełnosprawnym dzieckiem za granicę mimo sprzeciwu ojca, jak przekonać sąd?

Marek Gola • Opublikowane: 2018-12-10

Jestem w trakcie rozwodu. Pytanie dotyczy wyjazdu na Islandię mojej niepełnosprawnej czteroletniej córki i jej pobytu tam ze mną. Jak można uzyskać zgodę sądu na taki wyjazd i wyrobienie paszportu w trybie przyspieszonym, gdyż wyjazd miałby nastąpić za niecałe 3 miesiące. Mąż pracuje w Norwegii, nie może zajmować się dzieckiem w Polsce, ale równocześnie sprzeciwia się mojemu wyjazdowi. Decyzja o wyjeździe jest spowodowana koniecznością zarobkowania i utrzymywania rodziny, gdyż mąż za nic nie płaci. Kieruję się dobrem córki, ponieważ na Islandii będzie miała lepszą opiekę, ukierunkowaną na jej niepełnosprawność.

Podstawę prawną opinii stanowią przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (K.r.o.).

Miejsce pobytu dziecka należy do istotnych spraw dziecka. Jako że ustawodawca wskazuje, iż o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie, to jednak w przypadku braku porozumienia między nimi rozstrzyga sąd opiekuńczy. Jak podnosi się w literaturze przedmiotu, „przepis ten wiąże się z treścią art. 93 § 1, z którego wynika, że zasada przynależności władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom nie oznacza wspólnego jej przysługiwania, tj. aby akty wykonywania tej władzy rodzice mogli podejmować tylko razem. Art. 97 § 1 wyjaśnia, że w zasadzie każde z rodziców władzę rodzicielską wykonuje osobno. Ważny wyjątek od tej zasady, co należy podkreślić, wynika z § 2 stanowiącego, że o istotnych sprawach dziecka rodzice rozstrzygają wspólnie.”*

Rozstrzygnięcie o istotnych sprawach dziecka, co do których brak porozumienia pomiędzy rodzicami, może nastąpić dopiero po umożliwieniu rodzicom złożenia oświadczeń woli, chyba że wysłuchanie ich byłoby połączone z nadmiernymi trudnościami.

W chwili obecnej osobiście uważam, że winna się Pani skupić na zebraniu dokumentacji i dowodów, które potwierdzą należyte warunki mieszkaniowe, jak też warunki do rozwoju dziecka na Islandii. Innymi słowy, należy sobie zadać pytanie, gdzie Pani będziecie mieszkać z dzieckiem, czy prawo zamieszkiwania w lokalu będzie legalne (czy będzie lub jest umowa), czy też zajmować je będziecie nielegalnie, czy Pani będzie pracować legalnie, w jakiej wysokości otrzyma Pani wynagrodzenie, czy zamieszkiwać będzie Pani tylko z dzieckiem, czy jeszcze z kimś, z kim zostanie dziecko w czasie, kiedy będzie Pani w pracy? Na te oraz inne pytania musi Pani sobie odpowiedzieć. Jeżeli odpowiedzi są dla Pani korzystne i uwzględniają także dobro dziecka, wówczas dopiero może Pani wystąpić o zgodę na wyjazd dziecka. Osobiście odradzam wystąpienie z takim wnioskiem w sytuacji braku odpowiedniej dokumentacji. Dobrze byłoby uzyskać list intencyjny ze szkoły islandzkiej lub innej placówki, pod której opieką dziecko będzie pozostawało, z którego będzie wynikało, że dziecko będzie uczęszczało na Islandii na zajęcia przewidziane dla takich dzieci. Proszę wykonać zdjęcia miejsca Pani zamieszkania, przetłumaczyć umowę najmu do lokalu, umowę o pracę wraz ze wskazaniem wysokości wynagrodzenia.

Dysponując takimi dowodami można już we wniosku dążyć do wydania przez sąd postanowienia o zabezpieczeniu polegające na wyjeździe z dzieckiem na Islandię, choćby na określony czas. Nie widzę bowiem możliwości, by uzyskać orzeczenie w ciągu niespełna 3 miesięcy, jednak nie widzę przeszkód by postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia zezwalające Pani choćby na kilkumiesięczny wyjazd (na początek) uzyskać.

Występując bowiem z wnioskiem o wyrażenie zgody na wyjazd, zasadnym byłoby złożenie wniosku o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego psychologa dziecięcego na okoliczność, jakie relacje łączą dziecko z ojcem. Argumentem przemawiającym za zasadnością udzielenia zgody jest wykazanie, że ojciec nie interesuje się dzieckiem, nie łoży regularnie lub w ogóle na jego utrzymanie, nie realizuje prawa do kontaktów. Proszę zatem spisać sobie negatywne zachowania ojca dziecka, a w szczególności nie realizowanie obowiązków, które na ojcu spoczywają.

* Sychowicz Marek, Ciepła Helena, Kalus Stanisława, Czech Bronisław, Domińczyk Tadeusz, Piasecki Kazimierz (red.), Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz, Warszawa 2006 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis (wydanie III) ss. 960

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>


Podobne materiały

Buntowanie dziecka przeciwko matce

Jestem po rozwodzie. Z małżeństwa pochodzi nasz 6-letni syn, który na mocy wyroku rozwodowego został przy mnie. Sąd ograniczył jednocześnie władzę rodzicielską jego ojcu, pozostawiając mu prawo do współdecydowania o istotnych sprawach małoletniego. Ojciec ma prawo do kontaktu z dzieckiem w dni wskazane w wyroku. Dotychczas pozwalałam mu na kontakty z synem w szerszym zakresie, aniżeli wynikało to z wyroku sądu. Problem pojawił się, gdy były mąż związał się z inną kobietą. Zachowanie syna uległo pogorszeniu. Obawiam się, że syn jest buntowany przez ojca przeciwko mnie i że zamierza założyć sprawę o zmianę miejsca zamieszkania dziecka lub o opiekę naprzemienną. Jak w takiej sytuacji powinnam postąpić?

Jakie uprawnienia ma ojciec z ograniczoną władzą rodzicielską?

Moje pytanie dotyczy interpretacji wyroku sądu, w którym ojcu ograniczono prawa rodzicielskie „do współdecydowania w istotnych kwestiach, takich jak wybór kierunku kształcenia i sposobu leczenia”. Zostały też wyznaczone kontakty z dzieckiem w co drugi weekend. Co to w praktyce oznacza? Czy ojciec może kontaktować się bez porozumienia ze mną z nauczycielką dziecka? Czy bez mojej zgody może pojawiać się na zebraniach i imprezach szkolnych? Samotnie wychowuję dwójkę jego dzieci, a on najpierw w przedszkolu, a teraz już w szkole podstawowej działa według schematu: nawiązać kontakt z nauczycielką, naopowiadać, jakim jest świetnym tatusiem, a ja wariatką. Tworzy to niekorzystne zamieszanie wokół dziecka. Chciałabym to ograniczyć, ale muszę precyzyjnie wiedzieć, do czego on ma prawo, a do czego nie. Proszę o odpowiedź!

Czy jest szansa na zaprzeczenie ojcostwa?

Osoba, która czuła się ojcem dziecka, uznała je przed kierownikiem USC. Następnie mężczyzna ten ożenił się z matką dziecka. Małżeństwo po kilku latach zostało jednak rozwiązane przez rozwód. Badania DNA jednoznacznie wykazały, że mężczyzna, który uznał się za ojca dziecka, nim nie jest. Czy jest szansa na zaprzeczenie ojcostwa? Dziecko ma 7 lat.

Przysposobienie a kontakty z rodzicem biologicznym

Od 10 lat jestem ojczymem trójki dzieci. Chciałbym przysposobić pasierbicę. Jestem mężem ich matki od lat dziewięciu. Ojciec biologiczny nie łoży na dzieci i od siedmiu lat nie ma z nim żadnego kontaktu. Od pięciu lat jest pozbawiony władzy rodzicielskiej. Czy po przysposobieniu będzie mógł kontaktować się z dziećmi?

Kontakty z synem po wyprowadzce matki daleko ode mnie

Mam dwoje dzieci: 16-letnią córkę i 4-letniego syna. Z matką dzieci nie mam ślubu, to moja była partnerka, która przed rokiem wyprowadziła się ode mnie, zabierając syna, i zamieszkała 300 km dalej. Córka jest ze mną, bo nie chce mieszkać z matką. Bardzo tęsknię za synem, ale nie stać mnie, aby jeździć tak daleko i go odwiedzać. Tym bardziej, że gdy już u niego jestem, to wypada mi się z nim tułać, bo przecież nie mam go gdzie zabrać. Dzwonię do niego często, ale matka odbiera, kiedy jej pasuje. Co mogę zrobić, aby móc syna częściej widywać? Chciałbym, żeby ona mi go przywoziła, ale czy to jest realne?

Jak zmusić ojca do spędzenia wakacji z dziećmi według ustaleń sądu?

Jestem po rozwodzie bez orzekania o winie. Mam dwójkę dzieci (6 i 7 lat). Wykonywanie władzy rodzicielskiej nad małoletnimi dziećmi sąd powierzył obojgu rodzicom, ustalając miejsce pobytu przy matce. Ojciec dzieci ma przyznane prawo do spędzenia czasu z dziećmi w dwa tygodnie wakacji: tydzień w lipcu i tydzień w sierpniu. Ojciec zabrał dzieci tylko na te lipcowe wakacje i oznajmił, że w sierpniu ich nie weźmie. Jak zmusić ojca do spędzenia wakacji z dziećmi według ustaleń sądu?

Utrudnianie kontaktu dziecka z partnerem matki

Ojciec jednego z uczniów utrudnia kontakt dziecka z partnerem matki. Zażądał, by partner nie mógł odbierać dziecka ze szkoły. Czy miał do tego prawo? Dodam, że ojciec ma wyznaczone sądownie terminy wizyt, nie ma ograniczonych praw rodzicielskich, a dziecko mieszka z matką i jej partnerem.

Brak kontaktu z wnukiem

Moim problemem jest brak kontaktu z wnukiem. Problem pojawił się po 5 latach wzajemnych z nim regularnych spotkań. Osobiste urazy mojego syna są powodem zakazu kontaktu z wnukiem. Co mogę zrobić? Syn nie chce ze mną rozmawiać, synowa również nie wykazuje chęci porozumienia.


Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »