Kategoria: Rozwód

Alkohol i zdrady jako powody rozpadu związku

Marek Gola • Opublikowane: 2017-09-08

Mój mąż złożył pozew o rozwód z orzeczeniem o mojej winie, w którym zarzuca mi uzależnienie od alkoholu i zdrady (zażyłe stosunki z innymi mężczyznami). To według niego powódy rozpadu związku. W ciągu 21 dni muszę złożyć odpowiedź. Mam zamiar zgodzić się na rozwód, ale czy mogę wnioskować o nieorzekanie o mojej winie? Uważam, że wina niestety nie jest tylko po mojej stronie.

Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Z treści Pani pytania wynika, że Pani mąż wniósł pozew o rozwód, w którym domaga się rozwiązania małżeństwa z Pani winy. W ciągu 21 dni winna Pani złożyć odpowiedź na pozew. Z treści Pani pytania nie wynika, by z małżeństwa pochodziły małoletnie dzieci, co powoduje, że tego aspektu opinia nie będzie dotykała.

Orzeczenie rozwodu jest dopuszczalne, gdy sąd ustali, że pożycie małżeńskie uległo zupełnemu i trwałemu rozkładowi. Wyraźnie podkreślić należy jednak, iż oba powyższe warunki muszą wystąpić łącznie. Jednocześnie nie mogą zaistnieć tzw. negatywne przesłanki rozwodu. Przyczyny rozkładu pożycia małżeńskiego można podzielić na trzy podstawowe grupy. Pierwsza grupa to przyczyny zawinione, wśród których można wymienić takie jak groźba skierowana pod adresem drugiego z małżonków, nieetyczne postępowanie, bezczynny tryb życia, nadużywanie alkoholu, narkomania, agresja, odmowa wzajemnej pomocy, poniżanie małżonka, zdrada małżeńska, niewłaściwy stosunek do dzieci, zły stosunek do rodziny małżonka. Drugą grupę stanowią przyczyny niezawinione, do których zaliczamy np. długotrwałą i nieuleczalną chorobę uniemożliwiającą albo w wysokim stopniu utrudniającą wykonywanie obowiązków małżeńskich, chorobę psychiczną, zasadniczą i istotną różnicę charakterów. Trzecią grupę tworzą przyczyny, które mogące być uznane w zależności od okoliczności za zawinione lub niezawinione.

Zupełność rozkładu pożycia wiąże się najczęściej z wrogim lub co najmniej niechętnym nastawieniem małżonków do siebie, jednakże nawet przyjazne ustosunkowanie się jednego małżonka do drugiego nie wyłącza zupełności rozkładu, jeżeli wspomniane więzi ustały (orz. SN z dnia 8 maja 1951 r., C 184/51).

Wina rozkładu pożycia pozostaje w związku z naruszeniem obowiązków wynikających z zawarcia małżeństwa, i to zarówno tych, które sformułowane są w prawie (por. wyrok SN z dnia 21 września 1997 r., I CKN 646/97, nie publ.), jak i tych, dla których źródłem są tylko zasady współżycia społecznego. Chodzi tu zwłaszcza o naruszenie obowiązków: wspólnego pożycia, wzajemnej pomocy, lojalności i wierności, współdziałania dla dobra rodziny, itd. Za zawinione przyczyny rozkładu należy uznać nie tylko naganne zachowanie się wobec osoby współmałżonka, ale także względem dzieci i innych osób bliskich małżonkom. Wyłączność winy jednego z małżonków oznacza, że tylko po jego stronie występują zawinione przyczyny rozkładu, a po stronie drugiego małżonka przyczyn takich brak.

Jako iż Pani małżonek złożył pozew koniecznym jest sporządzenie odpowiedzi na pozew. Pozwany może przed pierwszym posiedzeniem wyznaczonym na rozprawę wnieść odpowiedź na pozew. Przewodniczący może zarządzić wniesienie odpowiedzi na pozew w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż dwa tygodnie. Przewodniczący może także przed pierwszym posiedzeniem wyznaczonym na rozprawę zobowiązać strony do złożenia dalszych pism przygotowawczych, oznaczając porządek składania pism, termin, w którym należy je złożyć, i okoliczności, które mają być wyjaśnione. W toku sprawy złożenie pism przygotowawczych następuje tylko wtedy, gdy sąd tak postanowi, chyba że pismo obejmuje wyłącznie wniosek o przeprowadzenie dowodu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Sąd pomija spóźnione twierdzenia i dowody, chyba że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w pozwie, odpowiedzi na pozew lub dalszym piśmie przygotowawczym bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy albo że występują inne wyjątkowe okoliczności. Odpowiedź na pozew złożona po terminie podlega zwrotowi.

Pragnę podkreślić, iż odpowiedź na pozew winna być sporządzona w sposób profesjonalny, a przede wszystkim winna być złożona w terminie, albowiem uchybienie terminowi powoduje, iż sąd zarządzi zwrot odpowiedzi na pozew. Ma Pani zatem 21 dni od dnia odebrania pozwu o rozwód.

Zachodzi pytanie, co Pani rozumie przez sformułowanie „uważam, że wina niestety nie jest tylko po mojej stronie”? Czy posiada Pani na tę okoliczność jakieś dowody? Czy mąż swoim zachowaniem w jakiś sposób podważył do siebie zaufanie? Czy jego zachowania są dla Pani nie do zaakceptowania?

Sąd na pewno będzie pytał o to kiedy Państwo ostatni raz współżyliście, albowiem jeżeli rozkład pożycia małżeńskiego trwa od dłuższego czasu to zasadnym jest ustalenie daty rozkładu pożycia, dla ustalenia, że wszystko co miało miejsce po tej dacie nie miało znaczenia dla rozpadu małżeństwa, albowiem rozpad ten już dawno nastąpił.

Z uwagi na to, że mąż żąda rozwiązania małżeństwa z Pani winy, to Pani owszem może żądać rozwiązania małżeństwa bez winy, ale na to musi wyrazić zgodę mąż. Jeżeli takiej zgody nie wyrazi, wówczas zasadnym jest wnioskowanie o rozwiązanie małżeństwa z winy obojga małżonków.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>



Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »