Kategoria: Alimenty

Alimenty dla bezrobotnej Polki mieszkającej w Niemczech

Katarzyna Nosal • Opublikowane: 2016-02-05

Rozwód z orzeczeniem o winie męża uzyskałam 2 lata temu. Meldunek mam w Polsce, ale mieszkam w Niemczech, gdzie jestem zarejestrowana jako bezrobotna. Zasiłek jest pewnie taki jak wypłata byłego męża. Czy mogę i tak starać się o alimenty od niego?

Zgodnie z art. 60 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego „małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego. Jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku”.

Zgodni z cytowanymi przepisami obowiązek dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu wygasa w razie zawarcia przez tego małżonka nowego małżeństwa. Jednakże gdy zobowiązanym jest małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, obowiązek ten wygasa także z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności sąd, na żądanie uprawnionego, przedłuży wymieniony termin pięcioletni.

Jak wynika z powyższego, małżonek, który jest rozwiedziony a winnym rozpadu małżeństwa jest wyłącznie drugi z małżonków, ma możliwość dochodzenia alimentów nie tylko w sytuacji, gdy znajduje się w niedostatku (czyli sytuacji, gdy własnym wysiłkiem nie jest w stanie zapewnić sobie podstawowych warunków do życia i potrzeb), ale może dochodzić alimentów już w sytuacji, gdy rozwód spowodował u niego pogorszenie warunków materialnych.

Chodzi o sytuację, gdy życie niewinnego współmałżonek na skutek rozwodu stało się mniej komfortowe. Sąd Najwyższy w uzasadnieniu tezy XIII wytycznych alimentacyjnych z 1987 r. wyraził następujący pogląd:

„Przesłanką, od której także zależne jest powstanie obowiązku alimentacyjnego małżonka ponoszącego wyłączną winę rozkładu pożycia, jest spowodowanie przez rozwód istotnego pogorszenia sytuacji materialnej małżonka niewinnego, nie mającego jednak cech niedostatku. Dla oceny, czy przesłanka istotnego pogorszenia sytuacji materialnej występuje, przeprowadzić należy porównanie każdorazowej sytuacji materialnej małżonka niewinnego z tym położeniem, jakie istniałoby, gdyby rozwód nie został w ogóle orzeczony i gdyby małżonkowie kontynuowali pożycie. Nie są natomiast istotne ewentualne zmiany, jakie nastąpiły w położeniu materialnym małżonka niewinnego w czasie pomiędzy faktycznym rozejściem się małżonków a orzeczeniem rozwodu. W omawianej sytuacji uprzywilejowanie małżonka niewinnego polega na tym, że może on żądać alimentów od małżonka winnego, chociażby nie znajdował się w niedostatku. Przyjęte uregulowanie nie daje wprawdzie małżonkowi niewinnemu prawa do równej stropy życiowej z małżonkiem zobowiązanym, lecz małżonek niewinny ma prawo do bardziej dostatniego poziomu życia niż tylko zaspokajanie usprawiedliwionych potrzeb. Pojęcie stopy życiowej stanowi element, który przy określeniu usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego trzeba także brać pod uwagę”.

Informacje, które Pani przekazała, nie dają możliwości jednoznacznej odpowiedzi, przy tak skonstruowanym przepisie. Należy porównać Pani życie z życiem męża. Przy czym ewentualną trudność w nowym życiu mogła Pani spowodować sama przenosząc się do Niemiec. To także sąd brałby od uwagę.

Mając jednak tylko te informacje, które Pani przekazała, muszę przyznać, że szanse na udowodnienie, iż Pani stopa życiowa spadła, są raczej nikłe. Musi Pani pamiętać także o tym, że Sąd Najwyższy wyraził pogląd, iż „dorosły, sprawny życiowo i zdrowotnie człowiek powinien w pierwszym rzędzie starać się wykorzystać własne możliwości samodzielnego utrzymania się, a dopiero potem liczyć na pomoc alimentacyjną." ( wyrok SN z dnia 14 grudnia 2001 r., sygn. akt I CKN 1341/2000) oraz że:"Obowiązek alimentacyjny małżonka wyłącznie winnego nie istnieje obligatoryjnie w każdym bez wyjątku przypadku, gdy tylko spełnione są ogólne przesłanki określone w art. 60 § 2 kro” (wyrok SN z dnia 15 lutego 2001 r., sygn. akt II CKN 391/2000).

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>



Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »