Kategoria: Alimenty

Alimentowanie syna

Marek Gola • Opublikowane: 2015-12-24

Mój syn pracuje w Anglii. Opuściła go żona, która wraz z ich synkiem mieszka w Polsce. Żąda od niego alimentów w kwocie 1800 zł. Czy takie wysokie alimenty może nakazać synowi sąd? Dodam, że synowa grozi, że wniesie o ograniczenie praw rodzicielskich synowi. Czy alimentowanie synka w takiej wysokości jest możliwe? Co ma robić mój syn?

Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zwanego dalej K.r.io. Z treści Pani pytania wynika, iż Pani syn na co dzień przebywa w Anglii. Synowa wraz z Pani wnukiem mieszka w Polsce. Wskazuje Pani, jakoby synowa miała podjąć już decyzję o rozstaniu z Pani synem. Jednocześnie szantażuje go, że nieopłacenie alimentów w kwocie 1800 zł skutkować będzie ograniczeniem władzy rodzicielskiej.

Przedmiotem interpretacji jest przepis art. 27 K.r.io. Zgodnie z tym przepisem „oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym”.

Z treści Pani pytania wynika, iż w chwili obecnej najprawdopodobniej doszło już do faktycznej separacji w małżeństwie syna. Istotny z punktu widzenia interesu Pani synowej jest fakt, iż nawet jeżeli dojdzie do separacji faktycznej, będzie ona mogła wystąpić z takim roszczeniem. Pogląd taki został wyrażony przez Sąd Najwyższy w uchwale Pełnego Składu Sądu Najwyższego – Izba Cywilna i Administracyjna z dnia 16 grudnia 1987 r., sygn. akt III CZP 91/86. Zgodnie z poglądem wyrażonym w uzasadnieniu „o potrzebach rodziny – w rozumieniu art. 27 kro – można mówić w zasadzie wówczas, gdy rodzina jest związana węzłem wspólnego pożycia. Tylko bowiem w takiej sytuacji powstają potrzeby dotyczące zespołu osób tworzących rodzinę. Nie ma przy tym znaczenia to, że małżeństwo jest bezdzietne lub wprawdzie ma dzieci, ale te utrzymują się samodzielnie (pracują i zarobkują). Także bezdzietni małżonkowie tworzą rodzinę, której materialne potrzeby muszą być zaspokojone. Dotyczy to zarówno rodziny, której członkowie tworzą wspólnotę gospodarczą, jak i takiego przypadku separacji faktycznej, gdy tylko jeden z małżonków pozostaje z dziećmi we wspólnym gospodarstwie rodzinnym. Separacja faktyczna bowiem nie powinna wywierać ujemnego wpływu na zakres zaspokajania potrzeb dzieci z małżeństwa, a potrzeb tych w praktyce nie da się oddzielić od potrzeb tego z rodziców, przy którym dzieci pozostały. Dlatego nawet zupełne zerwanie pożycia małżeńskiego nie uchyla obowiązku przewidzianego w art. 27 kro, ale może wpłynąć na jego ukształtowanie i zakres”.

Dla praktyki w pełni miarodajne jest stanowisko wyrażone w pkt II uchwały pełnego składu Izby Cywilnej i Administracyjnej SN z dnia 16 grudnia 1987 r., sygn. akt III CZP 91/86, zgodnie z którym rozstrzygnięcie o zaspokajaniu potrzeb rodziny następuje przez nakazanie wypłacania wynagrodzenia za pracę, które obejmuje zarówno płacę zasadniczą, jak i wszelkie dodatki, dopłaty i ekwiwalenty pieniężne, oraz rent, emerytur, a także wszelkich stałych i powtarzających się świadczeń albo innych należności.

Reasumując, wskazać należy, iż synowej przysługuje prawo złożenia pozwu o przyczynianie się do zaspokajania potrzeb rodziny. Istotny z punktu widzenia jej interesu jest fakt, że pozew ten jest zwolniony od opłaty sądowej. Może także dochodzić określonej kwoty, której wysokość będzie odpowiadała możliwością zarobkowym pozwanego, tj. Pani syna, a która to kwota będzie zaspokajała potrzeby rodziny.

Od chwili urodzenia się dziecka, zarówno z małżeństwa, jak i pozamałżeńskiego, oraz od chwili przysposobienia dziecka, rodzice obowiązani są zapewnić mu utrzymanie na takiej samej stopie, na jakiej sami żyją. Stanowisko Sądu Najwyższego w tej mierze, zapoczątkowane jeszcze pod rządami Kodeksu rodzinnego z 1950 r. (por. orz. SN z dnia 5 stycznia 1956 r., sygn. akt III Cr 919/55, OSN 1957, poz. 74), potwierdził je Sąd Najwyższy w tezie IV uchwały z dnia 16 grudnia 1987 r. w sprawach alimentacyjnych, przyjmując, że: „[rzez usprawiedliwione potrzeby uprawnionego rozumieć należy potrzeby, których zaspokojenie zapewni mu - odpowiedni do jego wieku i uzdolnień – prawidłowy rozwój fizyczny i duchowy. Możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego określają zarobki i dochody, jakie uzyskiwałby przy pełnym wykorzystaniu swych sił fizycznych i zdolności umysłowych, nie zaś rzeczywiste zarobki i dochody. Dzieci mają prawo do równej z rodzicami stopy życiowej, niezależnie od tego, czy żyją z nimi wspólnie, czy też oddzielnie”.

W opisywanym przez Panią przypadku zasadne jest rozbicie żądanej kwoty na synową i dziecko syna. Kwota 1800 zł, w tych okolicznościach nie wydaje się wcale zbyt wygórowana, choć ostateczna ocena tego faktu może nastąpić dopiero po uwzględnieniu sytuacji majątkowej i zarobkowej syna.

W chwili obecnej należałoby zatem ustalić, jakie są usprawiedliwione potrzeby rodziny, tj. czy kwota 1800 zł żądana przez żonę syna nie jest kwotą zbyt wygórowaną. Zasadne jest zatem ustalenie wydatków czynionych na utrzymanie dziecka i żony, tj. czynsz, media, wyżywienie, odzież, środki higieny, środki czystości itp.

Jeżeli okazałoby się, że synowa złożyła już pozew, wówczas koniecznym jest sporządzenie odpowiedzi na pozew. Pozwany może przed pierwszym posiedzeniem wyznaczonym na rozprawę wnieść odpowiedź na pozew. Przewodniczący może zarządzić wniesienie odpowiedzi na pozew w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż dwa tygodnie. Przewodniczący może także przed pierwszym posiedzeniem wyznaczonym na rozprawę zobowiązać strony do złożenia dalszych pism przygotowawczych, oznaczając porządek składania pism, termin, w którym należy je złożyć, i okoliczności, które mają być wyjaśnione. W toku sprawy złożenie pism przygotowawczych następuje tylko wtedy, gdy sąd tak postanowi, chyba że pismo obejmuje wyłącznie wniosek o przeprowadzenie dowodu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Sąd pomija spóźnione twierdzenia i dowody, chyba że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich w pozwie, odpowiedzi na pozew lub dalszym piśmie przygotowawczym bez swojej winy lub że uwzględnienie spóźnionych twierdzeń i dowodów nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu sprawy albo że występują inne wyjątkowe okoliczności. Odpowiedź na pozew złożona po terminie podlega zwrotowi.

Odpowiedź na pozew winna zawierać wnioski dowodowe, określające możliwości finansowe Pani syna, a także sytuację finansową rodziny. Nadto należy podkreślić na stan majątkowy małżonki i uzyskiwane przez nią dochód i przychód. Pragnę podkreślić, iż odpowiedź na pozew winna być sporządzona w sposób profesjonalny, a przede wszystkim winna być złożona w terminie, albowiem uchybienie terminowi powoduje, iż sąd zarządzi zwrot odpowiedzi na pozew.

Jeżeli chodzi o szantaż w przedmiocie władzy rodzicielskiej, to wyraźnie podkreślić należy, iż jeżeli Pani syn na co dzień przebywa poza granicami kraju, niemal każdy dąd ograniczy mu władzę rodzicielską w stosunku do syna, chociażby z tego powodu, że odległość w sposób znaczny może utrudnić uzyskanie zgody na zastosowany sposób leczenia itp. Sama odległość stanowi bowiem przesłankę do ograniczenia synowi władzy rodzicielskiej. Nie można zatem wykluczyć sytuacji, kiedy synowa będzie otrzymywała alimenty w kwocie 1800 zł, a w pozwie o rozwód i tak będzie żądała ograniczenia władzy rodzicielskiej nad dzieckiem Pani synowi.

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>

Jeżeli chcesz wiedzieć więcej na ten temat – kliknij tutaj >>



Szukamy ambitnego prawnika » Zadaj pytanie »